Legato!

Vanaf vandaag mag ik weer beschikken over (zestig meer dan gedurende kwamkwammertijd) zeshonderd woorden! Maar nog schieten ze te kort voor een gedetailleerd verslag van het grachtenfestival, dit jaar met als thema Meester-Leerling....

Ik wist niet waar ik het zoeken moest: trap op, trap af, trapper op, trapper af. Toch heb ik bij wijze van uitzondering – meestal denk ik achteraf dat ik de verkeerde beslissing heb genomen – de juiste keuze gemaakt waardoor mijn weekeinde, ja deze hele week vleugels kreeg. Met mij erbij. Als je iets heel moois ondergaat, word je, al is het maar voor even, boven het gewone leven en jezelf uitgetild. Tussen die meesterklassen door pikte ik nog net de Letse sopraan Aile Asszonyi mee van Opera Studio Nederland. De hele Pulitzerponton, omringende luisterboten, mensen op de wallekant en in hun open ramen hielden de adem in bij haar Bellini-aria: het moment waarop Julia beseft dat Romeo de liefde van haar leven is. Eerst die wanhoop, daarna de berusting. Een traan drupte in mijn fietsmandje.

Terzake. In volgorde van opkomst hoorde ik zaterdag de jonge slagwerker Niels Meliefste, winnaar van het Grachtenfestival Conservatorium Concours 2003. Ik houd niet van lawaai, maar wel van dat van Niels Meliefste (wat wil je nog meer dan zo'n mooie naam?). Deze rasmuzikant besloeg, bijgestaan door collega Joeke Hoekstra, alle slag-en trommelinstrumenten denkbaar.

Zijn solo, een stuk van M. Ishii voor 13 drums zal me nog lang heugen: hier waren 13 Japanners aan de slag. Met 26 handen.

Nu die zondag. De masterclass van Wilson-Johnson. Jammer dat de zanger waarschijnlijk te verlegen was om verstaanbaar te durven zijn, zodat het publiek weinig van zijn aanwijzingen opstak. Alleen als de meester iets voorzong, klonk hij als een klok. Van zijn leerlingen sprak de mooie mezzo Marta Blom het meest tot mijn verbeelding. Niet alleen dankzij haar stem, maar ook vanwege een doorleefde (want doordachte) tekstbehandeling. Toneelspelen is denken. Maar zingen en een instrument bespelen ook. Daarom draait iedere masterclass altijd weer om het zelfde: interpretatie. Ik citeer Cristina Deutekom – die er met haar permanentje en overbloezende voetjes uitziet als een burgerdame maar zodra ze dat nachtegaalgeluid verheft in een edelvrouw verandert en zodra ze iets voorzingt in een koningin – : 'Alle emoties beginnen aan de binnenkant.' 'Dat je kunt zingen, weten we wel, maar vertél ons wat met die mooie stem.' 'Als je het met je gevoelens doet, hoef je je nergens druk over te maken.' 'Iedere Italiaanse opera is legato. Zet dat maar in grote letters op je toilet: LEGATO!' En 'Wat staat hier? Dolcissima! Dit mag je niet zingen zonder je ziel.'

Wat een vrouw, wat een zangeres, wat een lerares! Kon ik mijn leven maar overdoen. Had ik maar zangtalent. Dan nam ik les van Cristina Deutekom!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden