Leesclubs met gin, quiz en afterparty

AMSTERDAM - Wie als eerste een goed antwoord geeft, krijgt een shotje gin. De organisatie van het literaire Das Magazin Festival heeft een paardenmiddel ingezet om het ijs te breken tijdens dertig bijeenkomsten van schrijvers met hun lezers. De 'leesclubs' beginnen allemaal met vijf quizvragen, zoals: 'Welke kleur komt het meest in het boek voor?' Lol gegarandeerd.


Het succesvolle Das Magazin (met een oplage van 2.500 exemplaren het grootste literaire tijdschrijft van Nederland) organiseerde afgelopen zaterdag voor het eerst in zijn korte bestaan een festival. Op bijzondere locaties in Amsterdam, zoals de werkkamer van Harry Mulisch, de Stadsschouwburg, dierentuin Artis en sociëteit De Kring werden leesclubs georganiseerd met Nederlandse en buitenlandse schrijvers, onder wie Tommy Wierenga, Herman Koch en de Amerikaan Joe Dunthorne.


Elke schrijver had een kring van vijfentwintig voornamelijk jonge lezers om zich heen, die onder leiding van bekende Nederlanders als presentatrice Sophie Hilbrand en cabaretier Jan Jaap van der Wal de auteur alles mochten vragen over het boek.


Ouderwets? Kennelijk niet, want weken van tevoren was het festival al uitverkocht. Op de grote afterparty in de Amsterdamse club de Melkweg kwamen nog eens honderden extra bezoekers af. Voor de Britse schrijfster Sarah Hall (1974) is het een ongewone avond. 'In Engeland zijn er ook veel literaire festivals, maar daar komen vooral ouderen op af. Hier is iedereen opvallend jong', zegt ze bewonderend.


De melige opzet met de gesponsorde gin en de quizvragen kan ze wel waarderen. Een voorstelrondje leert dat tussen haar lezers niet alleen literatuurstudenten en boekverkopers zitten, de usual suspects, maar ook opvallend veel artsen, enkele reclamemensen en zelfs een nieuwslezer.


Na de gin vuren zij hun vragen op Hall af. Allen hebben haar verhalenbundel De prachtige onverschilligheid (Anthos) gelezen. 'Je verhalen hebben steeds een open einde. Weet je zelf wel hoe het eindigt?', vraagt iemand. 'Dieren spelen een opvallende rol in alle verhalen. Waar staat dat voor?'


Schrijver Joost de Vries (1983), van wie zojuist zijn tweede roman De Republiek is verschenen, hield spreekuur in de werkkamer van wijlen Harry Mulisch. 'Dat was wel heel bijzonder', vertelt hij. 'Zijn notitieboekjes liggen nog op het bureau. Alsof zijn geest er nog hangt.' De Vries was prettig verbaasd over zijn lezers. 'Op twee na had iedereen het boek helemaal gelezen. De vragen waren heel inhoudelijk.'


Cabaretier en columnist Johan Fretz, die op de burelen van weekblad Vrij Nederland zat, is al even opgetogen. 'Ik vond dit een van de engste dingen die ik ooit heb gedaan.'


In de Melkweg blijkt dat vooral de twintigers behoefte hebben aan nafeesten; de oudere deelnemers zijn hier schaarser. Maar uitgever Mai Spijkers van Prometheus doet zijn best: na drie uur 's nachts stapt hij nog vrolijk rond.


Een stuk of tien schrijvers zijn dan ook nog vol aan het swingen. Zij kunnen óf heel goed tegen drank, óf hebben zich ingehouden. Want iedereen is er getuige van hoe een bekende auteur al vroeg op de avond in een taxi wordt gehesen. De gratis gin, als ijsbreker bedoeld, werd, even prozaïsch gesproken, zijn wak in het ijs.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden