Leerzame avond voor landskampioen in Oosterpark

Ook in de Mickey Mouse-competitie blijken de muizen - vrij vertaald: de clubs met een begroting onder de 20 miljoen - vervaarlijk te kunnen brullen....

Een 2-2 gelijkspel tegen een elftal dat vorig seizoen als veertiende eindigde en zich niet wezenlijk heeft versterkt, betekent smadelijk puntverlies voor de belangrijkste titelpretendent. Al blijft conclusies trekken voorbarig. Vorig seizoen begon PSV met een nederlaag tegen De Graafschap en bedroeg bij de winterstop de achterstand op Feyenoord vijf punten, waarna de inhaalrace alsnog op het bordes eindigde.

Het geluk laat zich komend seizoen vermoedelijk minder makkelijk afdwingen. Ten overvloede herhaalde Erik Gerets nog maar eens dat Feyenoord als een gelijkwaardige uitdager beschouwd dient te worden, voornamelijk door de aanwinst van spits Van Hooijdonk. Gerets had de 31-jarige aanvaller graag aan zijn eigen selectie toegevoegd. En zaterdag toonde FC Groningen aan dat ook buiten Rotterdam de oppositie gebrand is het schier onaantastbare Brabantse bolwerk te attaqueren.

Met één diepe spits, Torma, en een extra bewapend middenveld greep FC Groningen de gastheer vanaf het eerste fluitsignaal bij de keel. Onder leiding van Broerse werden de tolerantiegrenzen van scheidsrechter Van der Ende getart, terwijl linkerspits Robben en spelbepaler Hugo de creatieve en venijnige impulsen verzorgden. Gerets prees zijn collega Lodeweges na afloop oprecht voor zijn strategische vondsten.

PSV leek collectief ten prooi aan lethargie en daagde de tegenstander uit met een veelvoud aan lichtzinnigheden. Het vorig seizoen geroemde centrale verdedigingsduo Hofland-Nikiforov viel het meest uit de toon en kon van beide backs, Lucius en Bouma, weinig steun verwachten. Aan het front zochten Kezman en Bruggink vergeefs naar de chemie die hen een week eerder, in het duel om de Johan Cruijff Schaal, ongrijpbaar maakte.

De haperingen waren Gerets een dag eerder tijdens de training al opgevallen en hij zocht de verklaring in de midweekse interlands die veel van zijn spelers hadden afgewerkt. Spelers hebben na een fraai optreden in het nationale tricot de neiging te lang met het hoofd in de wolken te lopen, sprak de trainer uit eigen ervaring, en tegen die kwaal bestaat geen remedie. De eerste helft was symptomatisch volgens Gerets.

Zodoende balde PSV zaterdagavond pas in de tweede helft de vuisten toen het scorebord al 2-0 aangaf. Al na zes minuten had Broerse onzuiver verdedigen van Bouma met een striemend schot afgestraft en kort na rust rondde Hugo een zelf opgezette aanval doeltreffend af. En dan mocht PSV nog van geluk spreken dat een schot van Tuhuteru afketste op de paal. Een te slap ingeschoten bal van Kezman, na een voorzet van Rommedahl en een listig overstapje van Bruggink, was voor rust PSV's enige serieuze tegenzet.

Drastische tactische ingrepen waren vereist om de zaken recht te breien. Na rust schakelde PSV eerst over op een systeem met vier aanvallers, om later zelfs met vijf aanvallers ten strijde te trekken, en dienden drie verdedigers het slot op de deur te houden. Als gevolg van die pressie kwam FC Groningen, dat de meeste brandstof voor rust had verbruikt, in de tweede helft nog slechts incidenteel over de middellijn. Bij één van die uitvallen sloeg Hugo niettemin toe.

Opmerkelijk was de koppeling van invaller Vennegoor of Hesselink aan Kezman na rust. In de voorbereiding was Gerets tot de conclusie gekomen dat die tandem niet rendeert aangezien beiden bij voorkeur als 'diepe' spits opereren. In de rol van breekijzer bleek Vennegoor of Hesselink zaterdag van cruciale betekenis. Zijn opportunisme en agressie - na vijf minuten al bestraft met een gele kaart - wekten PSV opnieuw tot leven.

Vennegoor of Hesselink deed de wedstrijd in de 66ste minuut kantelen toen zijn inzet op de arm van Hugo belandde. Het gevolg was een rode kaart voor de middenvelder van Groningen, dat daarmee zijn architect en rustpunt verloor, en de 2-1 uit de toegekende strafschop door Kezman. Vier minuten voor het einde drukte Vennegoor of Hesselink zijn stempel op het duel door uit een voorzet van Bouma de gelijkmaker in te koppen.

En dan was er nog Arjen Robben, de linkerspits van FC Groningen, die de pijn voor PSV verzachtte. Hoewel het rendement van zijn acties merendeels gesmoord werd in jeugdig enthousiasme maakte de 17-jarige aanvaller duidelijk waarom PSV hem recent reeds vastlegde voor het seizoen 2002/2003. Bij het verlaten van het veld beloonde zelfs het meegereisde PSV-legioen Robben met applaus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden