Ledepoppen als protest tegen de staat

In deze rubriek worden kunstwerken belicht die te koop zijn bij galeries, veilingen en op internet. Deze week werk van Gal Kinan....

Wat?

Tekeningen, prints en een tekening met objecten van de Israëlische kunstenaar Gal Kinan.

Waar?

In de groepstentoonstelling .raw esperanto in MAMA in Rotterdam. Vijf kunstenaars houden zich bezig met het begrip gezag: het omgaan ermee of het verzet ertegen. Punk-thematiek die nieuw leven ingeblazen wordt.

Zie ik hier iets radicaals?

Op het eerste gezicht niet. Gal Kinan, die in 2005 en 2006 aan de Rijksakademie verbleef, tekent (en maakt ook beelden) in een stijl die erg aan de eerste helft van de 20ste eeuw doet denken. Aan de kunstenaars Fernand Leger en Kurt Schwitters, aan het Russische constructivisme, aan het Bauhaus. Dat komt door de paspop- of ledepopachtige figuren die haar tekeningen bevolken. Meer figuren dan mensen zijn het, willoos en doelloos. Destijds verbeeldde dat vooral de mens in een tijdperk van mechanisatie en groeiende industrie.

Doet de kunstenaar de geschiedenis na?

Nee, want haar invalshoek is toch anders. Volgens de tekst van MAMA zet Gal Kinan zich af tegen de militaristische, patriarchale traditie van haar vaderland en heeft ze het over het individu versus de staat. Ook zonder die tekst krijg je dat door, bijvoorbeeld door een mooie houtskooltekening van zo’n ledepopvrouw die veel te grote legerkistjes aantrekt.

In de afgebeelde print zie je weer zo’n pop waarvan de opengeklapte rug zicht biedt op een machine. Op de rekken hangen vele kleine identieke vrouwtjes klaar om afgewerkt te worden: in de rij om afgebakken te worden tot anonieme personen. Blijkbaar ziet de kunstenaar parallellen tussen Israël en de wereld van bijvoorbeeld George Orwells 1984. Helemaal historisch is haar stijl nu ook weer niet – die ontleent er figuren aan, maar is vooral erg fris, trefzeker en eigen.

Een ‘print’ – wat voor drukwerk is dit?

Gal Kinan heeft eerst tekeningen gemaakt in inkt en gouache. Daarna zijn ze ingescand en met Photoshop bewerkt, waarna ze weer uitgeprint zijn op ‘wallpaper’: flexibel, watervast papier. De originelen maakten deel uit van een groter ensemble tekeningen. De prints zijn unieke stukken.

Kopen?

Deze print kost 200 euro. Houtskooltekeningen 150 tot 700 euro voor het manshoge exemplaar met attributen. Geen geld voor vreemd werk waar je lang naar kunt kijken, en van een veelbelovend kunstenaar – doen dus.

Sacha Bronwasser

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden