Le Havre, The Place Beyond the Pines, All is Lost

Iedere dag tipt de Volkskrant de beste films op televisie.

Schoenpoetser Marcel ontfermt zich over een Afrikaanse bootvluchteling. Beeld .

Le Havre (Aki Kaurismäki, 2011)
Canvas, 20.40-22.10 uur.

Schoenpoetser Marcel Marx ontfermt zich in zijn turquoise huisje over een Afrikaans bootvluchtelingetje. De kruidenier, de bakker en de kroegbazin springen bij, met een hartelijkheid die Le Havre meteen de glans van een sprookje geeft. Alsof het droeve, uiterst realistische onderwerp niet anders verdient. Alleen een genie als de Finse filmsomberaar Aki Kaurismäki lijkt uit de Europese migrantenproblematiek zo'n warmbloedige, mild-tragikomische film te kunnen smeden, zonder te vervallen in misplaatste sentimentaliteit. Ook door het typisch Kauriskmäkiaanse acteerwerk, dat op een niet te vatten manier even wezenloos als waardig is, gaan de moedig door het leven struikelende personages je meteen aan het hart. En net als in het voor een Oscar genomineerde The Man Without a Past (2002) en Lights in the Dusk (2006) fleurt Kaurismäki het aftandse bestaan van zijn personages op met allerlei details, romantische muziek, volle kleuren en vergeefse gezelligheid. Een prachtig, ontroerend sprookje, dat de realiteit desondanks bepaald niet mooier maakt.

The Place Beyond the Pines (Derek Cianfrance, 2012)
NPO 3, 21.55-00.10 uur.

The Place Beyond the Pines is de derde film van de Amerikaan Derek Cianfrance (1974), die de kunst een eenvoudig verhaal op unieke wijze te vertellen twee jaar eerder etaleerde met zijn niet-chronologische scheidingsdrama Blue Valentine. Eigenzinnig is het ditmaal weer. Wanneer stuntrijder Luke (Ryan Gosling) een compagnon vindt om gezamenlijk een paar banken te beroven - met de buit wil hij de opvoeding van zijn kind financieren - ontaardt hun ietwat knullige roversodyssee in chaos. Vanaf dat moment richt Cianfrance zijn vertelperspectief volledig op politieman Avery (Bradley Cooper), die gaandeweg meer op Luke lijkt dan de wet doet vermoeden. Eenieder die bereid is met hem mee te gaan, ziet in dit tweede segment een krachtige spiegel van het eerste. Ook Avery is een jonge vader, ook zijn werkzaamheden gaan met ongemak en onhandigheid gepaard. Evenals Ryan Gosling slaagt ook Bradley Cooper er volledig in zijn deel van de film te dragen. Overbodig is echter de derde akte, waarin de zoontjes van Luke en Avery figureren, vijftien jaar na de gebeurtenissen uit de delen één en twee. Bedoeld om het toch al gelaagde verhaal over toeval, lotsbestemming, sociale klassen, misdaad en moraal naar een nog hoger plan te trekken, maar het resulteert in een hoogdravende, ellenlange epiloog.

All is Lost (J.C. Chandor, 2013)
HBO 3, 22.55-00.40 uur.

Honderd minuten lang handelt, improviseert en strijdt Robert Redford vrijwel tekstloos, zonder scenariogrepen of verdere flashbacks, terwijl hij probeert te overleven wanneer zijn solozeiltocht op de Indische Oceaan finaal in de soep is gelopen. Het bijzondere aan Redford is dat die nauwelijks lijkt te acteren: hij doet gewoon wat hij moet doen, vergroot de emoties nooit uit. Zo is het aan de kijker om gevoelens te projecteren op dat gelooide gelaat, waarin de ogen soms diep weggestopt zitten, om dan weer even te fonkelen. Eén grandioze, langgerekte uitroep - 'fuuuuuck!' - zegt alles wat er te zeggen valt. Wat All Is Lost onderscheidt van meer spectaculaire zeeavonturenfilms is de cadans; regisseur Chandor dient de pech zo gestaag en onbewogen op, dat zijn film behalve tragisch soms ook onverwacht komisch is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.