Lavreysen kan terugkijken op zeer geslaagd WK, alleen Russische reus is hem de baas

Vicewereldkampioen worden op het koningsnummer van het baanwielrennen, de sprint. De 20-jarige Harrie Lavreysen , voormalig fietscrosser uit het Brabantse Luyksgestel, had er geen rekening mee gehouden. Hij had andere dingen in zijn hoofd toen hij zaterdag zijn debuut-WK afsloot. Het eerstvolgende grote kampioenschap in zijn agenda: 'Nou, de EK onder 23jaar in Portugal. In het najaar.'

John Volkers
Harrie Lavreysen (L), Denis Dmitriev en Ethan Mitchell (R) met hun medailles. Beeld getty
Harrie Lavreysen (L), Denis Dmitriev en Ethan Mitchell (R) met hun medailles.Beeld getty

Die Harrie Lavreysen, de beste neo-senior van Europa, zette bij de WK baanwielrennen in Hongkong de wereld op zijn kop. Hij wist vrijdag en zaterdag met opvallend groot machtsvertoon door vijf ronden heen te rijden. Pas in de finale, de zesde proef, werd de Nederlander gestuit door een sterkere opponent, de Russische krachtpatser Denis Dimitriev.

In twee simpele ritten hield de Rus, 31 jaar, 1.77 lang, 90 kilo, Lavreysen achter zich. De Brabander kon, gezien zijn status van debutant zonder verwachtingspatroon, niet ontevreden uit het wielerstadion vertrekken. Tegen de Volkskrant, telefonisch vanuit Azië. 'Het is helaas niet gelukt wereldkampioen te worden. Maar blijft staan, dat ik dik tevreden ben.'

null Beeld getty
Beeld getty

Lavreysen ging vorige week naar Hongkong met de belofte dat hij een kleine rol zou kunnen spelen in de teamsprint. Hij zag uit naar zijn eerste grote optreden op de baanfiets. De voormalige fietscrosser maakte pas twee jaar geleden de overstap naar de baan. Hij deed dat uit fysieke noodzaak.

Bij de BMX, zijn eerste grote liefde, schoten zijn schouders voortdurend uit de kom. Ze zaten zo los dat hij soms wakker werd met een ontwrichte schouder. Hij werd vier keer geopereerd voor hij de stap naar de baan zette. Hij trad daarmee in de voetsporen van Elis Ligtlee en Jeffrey Hoogland, twee ontdekkingen van de vertrekkende bondscoach René Wolff. Hij is gehuwd met een BMX-vrouw die ook de baan opzocht: Willy Kanis.

In de teamsprint maakte Lavreysen woensdag deel uit van het Nederlandse drietal dat de WK-finale verloor van de titelverdedigers uit Nieuw-Zeeland. Hij had de pech dat zijn schoen uit de pedaalklem schoot. Het kostte Nederland goud. 'Ik reed lomp weg. Mijn schoen schoot bij trap twee uit de pedaal, maar ik kon toch vaart maken omdat ik door het extra bevestigingsriempje de trapper kon blijven drukken. Maar erin klikken, dat lukte niet meer.'

null Beeld afp
Beeld afp

Na die verloren finale van de teamsprint kreeg Lavreysen troost van bondscoach Wolff. Die vertelde hem dezelfde avond nog dat hij de tweede plek van Nederland in het sprinttoernooi mocht bezetten. 'Theo Bos was zeker, maar die andere plaats was een keuze tussen Jeffrey Hoogland en mij.'

Lavreysen, 1.81 meter lang en 92 kilo zwaar, denderde door het sprinttoernooi. In de kwalificatie reed hij een persoonlijk record op de 200 meter: 9,832 seconden (73,230 kilometer per uur). Hij werd zesde. De latere kampioen Dimitriev was direct al de snelste man van het veld.

In de knock-outs was de Nederlander sneller dan de Hongaar Szalontay, de Surinamer Tjon, de Nieuw-Zeelander Dawkins en de Brit Owens. De halve finale tegen Ryan Owens, de vervanger van olympisch kampioen Jason Kenny, betrad hij zaterdagavond met vertrouwen. 'Want vier weken geleden, bij een sprinttoernooi in Alkmaar, had ik Owens ook al verslagen. Ook in twee ritten.'

Harrie Lavreysen (L) in gevecht met Edward Dawkins. Beeld photo_news
Harrie Lavreysen (L) in gevecht met Edward Dawkins.Beeld photo_news

Opvolging

Na die inspanning had hij een half uur om zich voor te bereiden op de finale tegen de Rus Dimitriev, een kolossale spierbonk die vorig jaar in Rio olympisch brons veroverde. Lavreysen had plannetjes bedacht, maar de uitvoering haperde, omdat Dimitriev net zo dacht en optrad als de Brabander. 'Hij is net als ik erg explosief en wacht lang.' Beide ritten kon Lavreysen niet langszij komen.

De opvolging van Theo Bos, de Nederlandse wereldkampioen op de sprint in 2004, 2006 en 2007, bleef Lavreysen onthouden. Hij lijkt een kandidaat om die erfenis over te nemen. Bos zei in Hongkong dat het besef er is dat zijn loopbaan met 33 jaar voorbij is. 'De tijd om te gaan is nu misschien wel gekomen', sprak hij in de microfoon van de NOS, nadat hij had gewezen op de WK van Apeldoorn van volgend jaar waar hij vijf snelle nieuwe jongens voor zich weet. De belangrijkste van dat kwintet: Harrie Lavreysen.

null Beeld reuters
Beeld reuters

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden