Laten we seks benaderen als sport

Lust & liefde

Haar huwelijk voelde voor Femme (37) als een strop om haar hals. Ze wil nu alleen nog vrije liefde.

Beeld .

'Mijn huwelijk was niet slecht, mijn man was een leuke vent en toch kreeg ik het benauwd. Ik was 35, we hadden twee kinderen voor wie ik met volle overtuiging had gekozen. Maar het was steeds vaker of de keuze voor een gezin stilstand in mijn leven had gebracht, wat eigenlijk raar is. Je zou zeggen dat je elkaar veel gunt als je trouwt uit liefde, maar in werkelijkheid hangt het huwelijk, al hebben beide partners het nog zo goed met elkaar voor, aan elkaar van bindende afspraken en impliciete verwachtingen. Het bleek niet de bedoeling dat ik me verder ontwikkelde, dat ik experimenteerde. Het is niet eens mijn echtgenoot die ik dat verwijt, maar het instituut huwelijk, waar zo ontzettend veel aan wordt opgehangen. Natuurlijk kan iedereen dat op zijn eigen manier invullen en gelukkig kom ik, nu ik vrij ben, steeds vaker gehuwden tegen die dat ook doen. Maar toen ik vijf jaar geleden trouwde, was de stilzwijgende overeenkomst: wij zijn elkaars grote liefde, wij zijn elkaar trouw.

Ja, ik weet hoe naïef mijn verontwaardiging daarover klinkt in de oren van anderen die menen dat als je trouwt je natuurlijk en per definitie kiest voor één man. Maar juist die status quo, die als fase heel aangenaam was, werd op den duur een strop om mijn hals. Ik kan niet meer, zei ik op een dag. En mijn man antwoordde: oké, als je niet meer kunt, houdt het op. Het was pijnlijk iets wat niet door en door slecht was op te breken. Ik heb zo veel in de war geschopt. Ik ben zelf een kind van gescheiden ouders en toen mijn dochter afgelopen Kerst de wens uitsprak dat papa en mama weer samenkomen, sneed dat door me heen.

Grenzen

En toch. Sta eens een seconde stil bij de paradox van het verworden huwelijk. Hoe de liefde daarin wordt gestuurd door de angst om kwijt te raken, hoe alle besluiten en afspraken daaruit voorvloeien. Hoe je elkaar kennelijk weinig meer gunt als je eenmaal jaren het bed deelt. We kieperen liefde, lust, seks, trouw allemaal op een grote hoop. Maar ik blokkeer bij de gedachte dat ik nooit meer met een ander mag vrijen als ik van een man houd en ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben.

Niet langer stilstaan, niet binnen de engte van het huwelijk de grenzen verkennen, maar daarbuiten, dat is wat ik wilde. Of beter: die grenzen gedeeltelijk en in samenspraak opheffen. Gewoon, een keer per vier maanden met een ander vrijen mocht ik daar zin in hebben, en hij ook. Niet dat het moet, maar dat het kan. Zou de wereld echt onmiddellijk aan bandeloosheid ten onder gaan of halen we zo juist de angel uit veel huwelijksleed?

Na mijn huwelijk kon ik verder. Ik leerde nu ook vrouwen kennen die ik meer dan leuk vond. Ik ontmoette een overtuigd lesbienne en dacht: oh fuck, ik val als een baksteen voor haar. Mijn leven lang ben ik een tomboy geweest over wie mijn moeder tegen mijn vriendinnen zei: ach meisjes, kunnen jullie mijn dochter helpen zich wat charmanter te kleden?

Ik houd ervan met mijn handen in mijn zakken in een capuchontrui aan het sportveld staan, ik houd van voetbal en nu dus openlijk ook van vrouwen. Dat shockeert me allerminst. Maar voordat iedereen nu overhaaste conclusies trekt, ik ben niet homoseksueel. De flirt met deze vrouw belette me niet een zomer geleden verliefd te worden op een Spanjaard die ik had leren kennen op de naturistencamping waar ik al jaren kom.

Oude regels herzien

Misschien, en ik meen dit in alle ernst, zouden we er beter aan doen om seks te benaderen als sport. Iedereen weet hoe gezond en ontspannend het is, meer mensen zouden het vaker moeten doen en je kunt het beoefenen op verschillende niveaus en met verschillende intenties. Een toptennisser heeft een andere verhouding met sport dan iemand die op zondag weleens een balletje slaat. Als ik vrij met een man van wie ik houd, is dat anders dan met een man met wie ik één nacht doorbreng, maar dat maakt het laatste niet immoreel.

Uit naam van de liefde praten gehuwden elkaar onnodig schuldgevoelens aan. Een sterke basis als een liefdes-relatie kan toch niet alleen bedoeld zijn om zichzelf in stand te houden? Het gaat er toch om elkaar te laten bloeien? In mijn praktijk als psycholoog ontmoet ik veel mensen met een relatiecrisis omdat de ander vreemdgaat. Eerst bedenken we regels, maar als blijkt dat we ons massaal niet aan die regels kunnen houden, interpreteren we die onmacht als gebrek aan liefde in plaats van de oude regels te herzien. De overtuiging dat seks een heilige daad is die je maar met één iemand kan delen, zit kennelijk zo diep dat zelfs de intelligentsten onder ons de noodzaak ervan niet in twijfel trekken.

De Spanjaard is een man met tatoeages en een klein hart, we kletsten wat aan de bar en op de dag voor mijn vertrek kusten we. Ik kreeg een relatie met hem, maar ook deze lijkt niet bestand tegen mijn oprechte verlangen naar onbeknotte liefde, wat overigens iets anders is dan zelfliefde of egocentrisme. Vanmorgen heb ik er een bommetje onder gelegd toen ik hem vertelde dat ik binnenkort een date heb met een man en een vrouw tegelijk. Een vrouw kan hij nog net hanteren, maar een trio is voor deze mediterraan een stap te ver. En ik wil geen geheimen meer.'

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Femme gefingeerd. Ook geïnterviewd worden over liefde en lust? Mail een korte toelichting naar lust@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.