'Laten we hopen dat deze onzin ophoudt'

Twintigduizend mensen liepen vrijdagavond mee om Daniel van Cotthem te gedenken. En om te protesteren tegen geweld. Negen demonstranten en hun motieven....

Koos Botermans (63) uit Rotterdam gepensioneerd

'Mijn vrouw is zes jaar terug in elkaar geslagen in de stad. Zomaar, door vijf man. Toen ze van Daniel hoorde, zei ze spontaan: ''We moeten er naar toe.'' In Rotterdam hoor je iedereen zeggen dat ze niet de straat op durven. Maar we moeten met zestien miljoen de straat opgaan om te protesteren. Iedereen heeft toch kinderen? Eigenlijk had heel Nederland vandaag hier moeten zijn. Iedereen.

'Ik ben net opa geworden, ik heb drie kinderen. Trots ben ik op ze. Maar wat er met Daniel is gebeurd, kan vroeg of laat ook met hun gebeuren. Ik snap het echt niet. Waarom kunnen we niet gewoon met elkaar omgaan?

Ellie Dijkshoorn (53) uit Vlaardingen bus-begeleidster van gehandicapte kinderen

'Het moet nou eens een keer ophouden. Ik snap echt niet dat er mensen zijn die begrip hebben voor de daders, voor hun achtergrond. Ze moeten gewoon niet terugkeren in de maatschappij . Maar ja, dit is Nederland, hè. In dit land worden de slachtoffers tot daders gemaakt.

'De straf die de daders krijgen, staat gewoon niet in verhouding tot het verdriet dat de familie van het slachtoffer is aangedaan. Zolang de straffen in Nederland flutterig zijn, zullen dit soort vreselijke incidenten gewoon gebeuren. En nu gebeurt het in je eigen woonplaats. Het komt allemaal wel héél dichtbij.'

Francoise de Groot (34) uit Delft verpleegkundige

'Het kwam vrijdagochtend in mij op. Ik hoorde op de radio van de stille tocht en op televisie had ik eerder de vader van Daniel gezien. Ik had de behoefte om hier vandaag te zijn. Dit moet een signaal zijn aan de politiek. Er moeten maatregelen worden genomen en wel heel snel.

'Het is belangrijk dat er een tegenbeweging komt van de gewone Nederlander. Zware straffen? Nee, daar geloof ik niet zo in. We moeten niet de kant van Amerika opgaan. Met de daders is iets mis, je moet ze juist helpen. Meer geld voor de hulpverlening, daar geloof ik in. De samenleving moet zorgzamer worden.'

Linda Mahmoud (16) en Melanie Schriel (17) uit Vlaardingen scholieren

Linda: 'We zijn hier uit respect voor de familie van Daniel. Een vriend van Daniel zit in mijn klas. Het komt dan zo dichtbij, je denkt meteen: dit kan mij ook gebeuren. Van mijn moeder mag ik nu niet alleen op straat of naar het station. Zo bang is ze .'

Melanie: 'Iedereen wist dat het niet veilig was op het station . En toch werd er al die jaren niks aan gedaan. Nu pas komen ze in actie. Nu Daniel er niet meer is, kan plotseling alles en is er geld beschikbaar. Weet je wat ik nog steeds niet begrijp? Dat iemand zoiets in zijn hoofd haalt. Iemand slaan terwijl er helemaal geen reden voor is.'

Koen Kranenborg (17) uit Vlaardingen scholier

'Ik zat vorig jaar bij Daniel in de klas. Maandagochtend hoorde ik op de radio dat een 17-jarige Vlaardinger was doodgeslagen. Maar pas in de middag kreeg ik te horen dat het Daniel was. Je weet gewoon niet meer wat je moet doen. Vreselijk gewoon.

'Ik ben hier in mijn eentje, voor Daniel. Ik moest hier zijn. Hoe meer mensen hier vandaag zijn, hoe groter misschien het besef dat er echt iets moet gebeuren.

'Deze maand ga ik niet meer naar Rotterdam. Ik ben nooit bedreigd, maar als mij hetzelfde zou overkomen als Daniel, zou ik ook zo hebben gereageerd. Ga die lui uit de weg.'

Aad van der Graaf (56) uit Schiedam manager kledingzaak

'Ik ben een weekje vrij maar ik zei meteen: hier moet ik bij zijn. Het klinkt als een cliché, maar het had mijn dochter kunnen zijn. Ik moet er niet aan denken dat ik mijn eigen kind op deze manier moet wegbrengen. Weet je wie hier had moeten zijn? Minister Korthals van Justitie. Een schande dat hij er niet is.

'Nederland is een arm land, sociaal arm. We worden steeds rijker, maar wat hebben wij nou voor elkaar over? Niks. We zijn met z'n allen schuldig aan wat er is gebeurd. Straffer hoger? Natuurlij, 20 jaar. Alleen mag je dat in Nederland niet zeggen. Maar dat kan mij niets schelen. '

Anne-Ruth Verhoeven (19) uit Barendrecht en Gideon Peele (18) uit Rotterdam studenten

Anne-Ruth: 'Het greep mij ontzettend aan dat het gebeurde toen Daniel zijn vriendin naar het station bracht. Dat doet Gideon ook. Je denkt dan meteen dat dit ons vroeg of laat ook kan overkomen. We wilden niet thuisblijven. De enige manier om te laten zien dat deze waanzin moet ophouden, is door mee te lopen.

Gideon: 'Natuurlijk haalt het wat uit dat wij meelopen. Hoe meer mensen, hoe indrukwekkender. Laten we hopen dat deze onzin ophoudt. '

Anne-Ruth: 'Weet je waar ik al blij mee zou zijn? Als maar één iemand vandaag inziet dat hij niet meer moet slaan. '

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden