LAT-buurt

Ik wilde niet meer in een buurt wonen. Dat was mijn vaste voornemen na een jaar wonen in het dorp in de Noordoostpolder, dat zo klein was dat het niet meer dan een buurt was....

Harma Stenveld en Epe

Onze naaste buurman was erg netjes op zijn tuin en had ons al laten weten dat ook bij ons een nette tuin zeer op prijs gesteld werd. Hij had voor de vorige bewoonster de tuin ingeplant en onderhouden, en er zo een prachtig geheel met de zijne van gemaakt. Natuurlijk wilde hij er best over praten dat nu ook voor ons te doen.

Nou, ik niet.

Het moment van tuinieren brak onvermijdelijk aan wanneer de groene onderwaas in onze tuin te duidelijk begon af te steken tegen de diepzwarte kleur van de zijne, waarin dan ook nog eens keurige harklijntjes waren aangebracht. Als ik dan stond te schoffelen kwam even onvermijdelijk de buurvrouw naar buiten (meestal meer dan één): Zo buurvrouw, aan het schoffelen? Uw man nog niet thuis? Gisteren was het ook al half acht hè?

Onze twee katten genoten wél in deze buurt. Er waren veel vriendjes en vriendinnetjes en onze naaste buurman had afrikaantjes voor ze geplant. Althans, dat dachten ze. De volgende ochtend werd ik voor hun gedrag tot de orde geroepen: Buurvrouw (de man heeft me nooit met mijn voornaam aangesproken), moet je kijken wat je katten hebben aangericht. Ik moest toegeven dat ik me kon voorstellen dat buurman het niet leuk vond dat uitgerekend zijn prachtige parallelle lijnenspel rondom de afrikaantjes als speelplaats was gebruikt. Ik probeerde nog de schuld af te schuiven op andere buurkatten, maar hij zei dat hij ze zelf had gezien en de buurvrouw van tegenover ook.

Nóóit meer in een buurt!

In het dorp op de Veluwe, in de straat waar ik nu woon, heeft iedereen een groene onderwaas in zijn tuin. Sommigen ook nog een laagje blad. Het mag allemaal. In deze straat vertéllen we elkaar dat we nieuwe vloerbedekking hebben, onze littekens laten we niet zien. Heerlijk zo wonen zonder buurt, vond ik. Totdat ik nu na een paar jaar merk dat er wel degelijk een buurtgevoel bestaat: bij ziekte of nood, of als er anderszins hulp nodig is, zijn we er voor elkaar.

Ook vreugdevolle zaken worden met elkaar gedeeld, maar nooit opgedrongen en altijd met respect voor de privacy van de ander. Soms zien we elkaar dagen niet, en soms een paar dagen achter elkaar wel; het mag allemaal. Eigenlijk woon ik nu in een LAT-buurt. Dat is het beste wat je kunt hebben!

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden