'Last minute' moet binnenkort eersteklas worden

De bus naar Tanger, Rabat of Casablanca neem je voor een appel en een ei op de Stalingradlaan. De straat moet op de Ramblas van Barcelona gaan lijken....

Bart Dirks

Zij aan zij liggen de reisbureautjes aan de Stalingradlaan in Brussel.Voyages Atlantique, Sisi Travel, Midi Tours, L'Étoile du Nord, BiladiVoyages, om er maar enkele te noemen. Een stuk of vijftien zijn het, enallemaal verkopen ze busreizen naar Tanger, Rabat, Casablanca, Fes, Agadiren nog een reeks plaatsen in Marokko.

Op de vaste vertrekdagen, veelal woensdag en zaterdag, worden de bussentot de nok toe volgestouwd met koffers, tassen, dozen en veelvormigepakketten. Het zijn ware volksverhuizingen, die soms gepaard gaan met geduwen getrek. Als alles en iedereen in en op de bus zit, vertrekt diep doorde assen gezakt de heimweekaravaan voor een vermoeide rit naar hetvaderland van de passagiers.

Wat kost een enkele reis? Geen van de bureautjes heeft een prijs op hetraam hangen. Die wisselen soms van uur tot uur. Ook op de avenue deStalingrad gelden last minute-tarieven. 'Wanneer wilt u vertrekken?',vraagt een verkoper. Over twee weken. 'Een enkele reis Tanger is 250 euro.'Het riekt naar afzetterij, want een deur verderop kan dezelfde reis opdezelfde vertrekdatum ook voor 110 euro worden geboekt. 'Maar dan moet unu wel contant betalen.' De terugreis? 'Die kunt u beter in Tanger regelen,dan bent u goedkoper uit.'

Maar de vraag is natuurlijk met wat voor bus je meegaat. In juni 2004kwamen in het Franse Potiers elf buspassagiers om het leven die op deStalingradlaan waren opgestapt. Sommige bussen hebben geen apk-keuring enmet de rust- en rijtijden wordt nog wel eens de hand gelicht. Het bedrijfvan het ongeluk, de firma Kebbour, had ook bij collega-reisbureaus eenslechte naam. Op straat enkele reizen voor 50 euro verkopen, dat isnatuurlijk vragen om ongelukken.

De 'Stalingrad' heeft een slechte reputatie. Ze loopt van het BrusselseZuidstation (Gare du Midi) richting het stadscentrum. De meeste huizenademen een voorname sfeer - althans, als je door je oogharen kijkt en devermolmde daklijsten en het afbladderende stucwerk negeert. Op zondagenwaait het afval van de grote versmarkt aan het Zuidstation de brede straatin. Er is veel leegstand. Stadskankers heten die rotte appels in Brussel,vaak moedwillig aan hun lot overgelaten door speculanten die azen op eensloopvergunning.

Winkeliers en hotelhouders zijn er op hun hoede. Sommige winkels kanje pas binnen nadat je hebt aangebeld. Overvallers, vaak minderjarigedrugsverslaafden, slaan er regelmatig toe. Vier gemaskerde overvallersovervielen in oktober de receptionist van Hotel Floris. Ze hielden hem eneen hotelgast onder schot en graaiden 500 euro uit de kassa. Toen de mande kluis weigerde te openen, werd hij tegen de grond geslagen. Nog tweegasten kwamen binnen en werden beroofd van hun geld, mobiele telefoon ensleutels. Ze werden opgesloten in de bagagekamer. De overvallers gingen ervandoor met de Ford Mondeo van een van de gasten.

Florence Compaore werd afgelopen najaar twee keer bedreigd in haarapotheek, een keer met een mes en een keer met een pistool. Enkelehonderden euro's werden er buit gemaakt. De politie liet op zich wachten.

'Deze straat is niet altijd onveilig. het hangt van het tijdstip af,en of er die dag veel politie is of niet', zegt de in Burkina Faso geborenCompaore. 'Die schoftjes houden je in de gaten en wachten tot je alleen inde zaak bent. Ik heb er al aan gedacht om een fles bijtend zuur onder detoonbank te zetten.'

Toch heeft de Stalingradlaan wel degelijk zijn charme. Er zijn ookpanden die wel fraai zijn opgeknapt, en waar hotels, theehuizen entraiteurs in zijn gevestigd. De trottoirs zijn net heraangelegd, er zijnnieuwe straatlantaarns. Tussen de twee rijbanen loopt ook een voetpad van10 meter breed, waarlangs bomen zijn aangeplant. De stammen zitten noggewikkeld in jute. De jarenlang verwaarloosde straat moet een groene alleeworden. Het stadsbestuur maakt graag de vergelijking met de Ramblas vanBarcelona.

Het zou zo maar kunnen, over enkele jaren. Het bijzondere van Brusselis dat mooi en lelijk, arm en rijk, veilig en onveilig, er vaak opsteenworp afstand van elkaar zitten. Zo grenst de Stalingradlaan aan decentrumzijde aan het Rouppeplein, waar ook mooi en lelijk met elkaarwedijveren.

Op de hoek van de Stalingradlaan met het Rouppeplein zit een volkscafé, La Fourmilière, waar een glas Stella Artois anderhalve euro kost.Bij de buurman ben je duurder uit. Maar Pierre Wynants heeft met zijnrestaurant Comme Chez Soi dan ook al jarenlang drie Michelinsterren teverdedigen.

Bart Dirks

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden