Langzaam wordt Been vermalen door onbehagen

Rubriek Ruimte op links in de Volkskrant van dinsdag 25 januari

Zo diep is Feyenoord gezonken, dat zelfs voor de geliefde zoon verstoting dreigt. Langzaam wordt Mario Been vermalen onder de steen van onbehagen die zich een verwoestende weg baant door De Kuip. Eeuwig zonde. Weer een kroonprins onttroond.

Te vaak heeft Been na weer een nederlaag gezegd: ‘Als een ander het beter kan, maak ik graag plaats.’ Zijn woorden klinken hol als geklop op de deur van de clubkas, zeker nu zelfs thuis van De Graafschap is verloren. Been is als een sabelvechter in de oude riddertijd die telkens aan zijn sterkere rivaal vraagt: zullen we vechten? Op een gegeven moment antwoordt de concurrent verveeld; kom maar op dan, om hem vervolgens zondere scrupules aan de punt te rijgen.

Het is niet te bewijzen dat een andere trainer het beter doet, maar het is vrijwel zeker dat het niet slechter zal gaan. Dat is namelijk onmogelijk. Het lijkt echt helemaal nergens op, dat voetbal van Feyenoord. Geen samenhang, geen combinatie. Niet meelopen of -springen met almaar vrijlopende tegenstanders, kansen missen, centrale verdedigers van de tegenpartij eindeloos laten oprukken, altijd hetzelfde kansloze systeem spelen. Het is voetbal van een intense neerslachtigheid.

Op de training lukt het soms heel aardig, stelt Been. Tsja. PSV - Feyenoord eindigde in 10-0, Ajax - Feyenoord had 7-0 kunnen zijn in plaats van 2-0, en als Feyenoord niet uitkijkt, wint Twente zondag ook met een nulletje of zes.
Natuurlijk, het zit een beetje tegen met al die geblesseerden en misschien zijn al die talenten niet zo goed als verondersteld, maar deze selectie hoort op grond van de wel degelijk aanwezige kwaliteiten bij de eerste acht te kunnen eindigen. Op de vertrokken oudjes na, is niet zo veel veranderd ten opzichte van vorig seizoen, toen Feyenoord vierde werd. En zo belangrijk waren die oudjes vorig seizoen niet, althans: niet op het veld.

Feyenoord is dit seizoen gewoon een te moeilijke club voor de jonge trainer Mario Been, zoals Ajax een paar jaar geleden te moeilijk was voor de beginnende trainer Marco van Basten. Er gebeurt te veel, op te veel vlakken. Een ontdane vriend (de ontslagen Beenhakker) die tevens technisch directeur was, spelers die niet willen bijtekenen, financiers die te belangrijk zijn, leiding die geen leiding is.
Zo is Been al tot zijn kin in het moeras verdwenen en blijft hij zichzelf herhalen. Wie werpt hem de reddingsboei toe? De luwte van NEC of Excelsior is iets anders dan de wankelende moloch Feyenoord, waar de onvrede al jaren door de kieren van De Kuip giert. Praat eens serieus met de zichzelf telkens aanbiedende Van Hanegem (rustbrenger), met Wim Jansen (tacticus) of met Koeman (resultaattrainer). Doe in elk geval iets. Zet een ervaren kracht naast Been, geef hem een praatpaal nu Beenhakker is verdwenen.

Feyenoord heeft geen keuze meer, nu de nacompetitie en degradatie dreigen. Het volk keert zich tegen de tot nog toe gepamperde trainer. En als het volk de stem verheft, is het voorbij, zeker in Rotterdam, waar met de stem des volks niet te spotten valt.
Geef Been een schouder om op te steunen, alvorens hij definitief verdrinkt in het tranendal.

Willem Vissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden