Langlois richt zich tot vaders van An en Eefje

'Ik weet dat de vaders van An en Eefje nu in de zaal zijn. Ik wil hen zeggen dat wat ze nu zullen horen, bijzonder hard en pijnlijk zal zijn....'

Het proces-Dutroux staat woensdag volledig in het teken van An Marchal en Eefje Lambrecks. Onderzoeksrechter Langlois zal waarschijnlijk brandhout maken van Dutroux' jongste bewering dat er in augustus 1995 ook twee politieagenten bij de ontvoering betrokken waren. Er zijn woensdag videofragmenten getoond van reconstructies, onder meer hoe Dutroux en Lelièvre de meisjes de meisjes onder dwang pillen gaven in de auto, hoe An en Eefje langs de weg in de struiken werden gelegd toen Dutroux autopech had en van hoe ze in het huis in Marcinelle zijn gedragen.

An en Eefje, destijds 17 en 19 jaar, hadden op 22 augustus 1995 een hypnoseshow bijgewoond van Rasti Rostelli, in het casino van Blankenberge aan de Belgische kust. Op weg naar hun camping werden ze in Oostende ontvoerd.

Michel Lelièvre en Marc Dutroux hebben die ontvoering al jaren geleden bekend. Ze zijn daar tijdens het proces ook niet meer op teruggekomen. De meisjes werden vervolgens vastgehouden in het huis van Dutroux in Marcinelle. Onduidelijk is hoe ze om het leven zijn gekomen. De meest waarschijnlijke lezing lijkt dat Dutroux ze heeft verdoofd met slaapmiddelen en levend heeft begraven. Zo kwam ook Dutrouxs kompaan Bernard Weinstein om het leven. Het drietal werd op 3 september 1996 teruggevonden in Jumet, nabij een loods van Weinstein.

Dutroux vertelde vorige week woensdag dat ook twee politieagenten bij de ontvoering aanwezig waren. Ze zouden hebben gehandeld in opdracht van zakenman/oplichter Michel Nihoul. Nihoul, Lelièvre en Dutroux' ex-vrouw Michelle Martin ontkennen die lezing echter met kracht. Voor het begin van het proces-Dutroux, op 1 maart, kondigde Paul Marchal aan een volledige reconstructie te vragen van de ontvoering van zijn dochter An en haar vriendin Eefje. Als enige van de ontvoeringen is deze niet 'nagespeeld'.

Mogelijk moeten daardoor honderden verdachten, getuigen, rechters, advocaten en journalisten zich verplaatsen van Aarlen, aan de grens met Luxemburg, naar de badplaats Oostende. De autoriteiten zijn niet happig op zo'n riskante operatie.

'Toch gaan we het vragen', stelde Marchal. 'In 1996 werd gezegd dat het in Oostende te druk was. Ik geloofde dat. Maar we missen nu essentiële antwoorden op de schuldvraag.'

Over wie hen verdoofde met een overdosis van het verdovende slaapmiddel Rohypnol bestaan drie lezingen. De speurders in Neufchâteau hebben 'hypothetisch bepaald' dat de ontvoering 'zou kunnen hebben plaatsgevonden in Oostende', aldus de processtukken. Marchal: 'Dutroux en zijn kameraad Lelièvre noemen totaal verschillende locaties voor de ontvoering. Onderzoeksrechter Langlois noemde zelfs een derde straat toen hij ons verzoek afwees. Hij kent zijn eigen dossier niet.'

In mei 2002 besliste het Luikse hof van beroep dat Langlois had moeten instemmen met een reconstructie. Maar dit hof willigde vervolgens evenmin Marchals eisen in, wegens tijdgebrek. 'Ik heb dat niet gedaan omdat het geen misdrijf was. De meisjes zijn vrijwillig in de auto gestapt bij het liften', aldus Langlois woensdag. Hij gaf toe geen uitsluitsel te hebben gekregen waar de meisjes precies zijn opgepikt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden