Langeleegte

Op een steenworp afstand van waar volgens omwonenden het stortvuil van de gemeente Veendam in het grondwater sijpelt, ligt sportpark De Langeleegte....

Veendam staat dertiende, tegenstander VVV zestiende. Vorige week heeft Veendam hier met meer geluk dan wijsheid gelijkgespeeld tegen Haarlem. VVV verloor thuis met 3-0 van Go Ahead. Wie vanavond komt kijken, komt dan ook omdat hij het niet laten kan. De zuidwesterstorm jaagt dichte regenvlagen over het veld.

We zitten overdekt, maar niet zo overdekt dat we droog blijven. Iedereen kruipt zo hoog mogelijk de tribune op. De voorste rijen kuipstoeltjes glinsteren koud in het kunstlicht. Bovenin is het echter bepaald niet ongezellig, want ze zijn er, de ware liefhebbers, de ruggengraat van het voetbal. De eerlijke geruite pet is hier nog niet uitgestorven. Wat ze komen doen? Hun club zien en kankeren. Al voordat er een bal is getrapt, word ik getrakteerd op een ongehoorde hoeveelheid pessimisme.

Bordewijk zou hebben genoten van de Veendamse opstelling, met namen als Slor, Klinkers, Cijntje, Houttuin en Bisseling. Marnix Kolder is helaas geschorst. VVV heeft een jeugdselectie gestuurd met een Sjors en een Sjimmie erin.

De aftrap wordt conform de reglementen met een tikje schuin opzij genomen. 'Ze durven niks,' luidt het commentaar van mijn buurman. Hij zal de hele avond niet op optimistischer gedachten te brengen zijn. Al snel scoort Prinsen 1-0. Na een kwartier komt VVV er voor het eerst uit. Christophe Gheebelen maakt prompt gelijk met een prachtige, tegendraadse kopbal. Venlose supporters zijn er zo te horen niet. Er wordt vanavond een stille tocht in hun stad gehouden.

Ik ga er eens goed voor zitten, maar ik ben de enige. Om me heen klinken tussen de 'donders' en de 'bliksems' door louter zwartgallige voorspellingen, die inderdaad uitkomen. Het spelpeil daalt naar een zodanig niveau dat zelfs de regenvlagen, het zompige veld, de spekgladde bal en de spanning geen afdoend excuus meer mogen heten. Uit buurmans mond teken ik de fraaie term 'Vodde-veurzet' op. Zijn analyse van de tactiek luidt: 'Eén stap vooruit, drie stappen achteruit.'

Maar dan gebeurt er iets prachtigs. Het volk begrijpt dat de jongens nog uren zullen doormodderen en dat men het dus zelf zal moeten doen. Als op afspraak steekt ineens overal om me heen bij elk Veendams balcontact een uitgelaten geloei op, ongeacht of de bal goed of verkeerd wordt geraakt. Het is het geluid dat wordt gemaakt als er iemand wordt gejonast, of als er een kudde vee richting stal wordt gedreven. De spelers, die denken dat ze worden aangemoedigd, raken er danig van in de war. Er lukt aanvankelijk helemaal niks meer, maar ze gooien er wel een schepje bovenop en dat helpt. VVV krijgt de bal nauwelijks meer weg, de wind helpt mee en na een afzwaaiende voorzet, gevolgd door een mislukte kopbal, loopt de bonkige spits Paul Weerman tegen de bal aan, die zomaar het doel in vliegt. Op de tribune weerklinkt een combinatie van juichen en schaterlachen.

Na een keepersblunder rommelt Weerman ook de 3-1 binnen. Veendam is nu heer en meester, doch buurman heeft er nog steeds geen enkel vertrouwen in. Even later maakt Jacobs 3-2. VVV mist open kansen. Het eindsignaal wordt met opgelucht gemor verwelkomd. Een korte groet en maar snel het donker in. Blijf zo, mannen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden