Lang wachten op matig eten

Waar eten we? De Rechtbank in Utrecht...

tekst Mac van Dinther . fotografie Marieke Wijntjes

Waarom? De Rechtbank, gevestigd in het voormalige Paleis van Justitie, is nog maar net open en natuurlijk hot. Als je mee wilt praten, moet je er gegeten hebben.

Hoe zitten we erbij? Het plein waarop nooit een schavot stond (de omwonenden vonden het niks) is nu een terras in de schaduw van statige platanen. Pilaren geven de ingang negentiende-eeuws cachet, boven de deur waakt Vrouwe Justitia. We lopen door de brasserie en de lobby van het Court Hotel naar het restaurant, waar we een plaatsje krijgen op de verhoging. Daar zijn we even stil, overrompeld door de inrichting die het werk moet zijn van een interieurartiest met een meervoudige persoonlijkheid. Het is een ratjetoe van stijlen: pluchen banken van de brasserie, kroonluchters uit een chic restaurant, lila neonlichten en kekke (maar te lage) draaistoeltjes van een hippe loungebar. De wand met de open keuken is afgetimmerd met houten planken als in een goedkope jeanszaak. Bijna elke centimeter is benut, we zitten als haringen in een ton vol herrie, want de akoestiek is beroerd.

Wat eten we? Oesters; gegrilde kwartel met gepofte bietjes; op de huid gebakken koningsbaarsfilet met gepofte groene asperges; rabarbertaartje met yoghurtsorbetijs.

Smaakt het? Je hoeft maar langs de keuken te lopen om te weten dat het niet goed zal gaan: die is klein. Veel te klein om de gasten van het restaurant én de brasserie te voeden. Het begin gaat nog, sterker, dat is lekker. De oesters zijn prima. De kwartel, van zijn karkas ontdaan en platgeslagen, is kort gegrild zodat hij zijn sappen nog heeft. De zoutzoete begeleiding van spekjes en biet past perfect. Daarna moeten we lang, heel lang, wachten op het hoofdgerecht dat ons geduld niet waard is: droge vis op flauwe risotto met uitgedroogde asperges; benieuwd wie de kok heeft wijsgemaakt dat je die kunt poffen. Als we hier privé hadden gezeten, waren we nu opgestapt, murw van de herrie en de warmte. Gelukkig mogen we het dessert buiten eten. Dat helpt, maar niet veel. Het taartje is kouder dan lauw en veel deeg met weinig rabarber.

Hoe is de bediening? Vriendelijk gezegd: een chaos. Ze zijn met velen, maar lopen rond als kippen zonder kop, drukker met hun zakcomputer dan met de gasten. We krijgen geen wijn als we wijn willen en rosé als we witte hebben besteld. De oesters komen tegelijk met het voorgerecht, de ene serveerster laat de glazen staan voor de wijn, de volgende haalt ze weg. Het ligt niet zozeer aan de meisjes zelf – die zijn best aardig – maar aan het systeem. Dat is er niet.

Wat kost het? 46 euro per persoon, zonder drank.

Komen we terug? Twee dingen zijn dodelijk voor een restaurant, zegt mijn mee-etende vriendin, terwijl ze over tafel buigt om zich verstaanbaar te maken: lange wachttijden en beroerde akoestiek. Ik voeg er nog twee aan toe: slechte bediening en matig eten. De Rechtbank heeft het allemaal. En een prachtig terras.

De Rechtbank

Korte Nieuwstraat 14

3512 NM Utrecht

030-2330 030

www.restaurantderechtbank.nl

eten 5

bediening 5

entourage 5

prijs-kwaliteit 5

Alle restaurantrecensies staan op vk.nl/volkskeuken

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden