'Lang gewacht op een telefoontje'

De economie groeit weer. Maar is de crisis al echt voorbij? Zelfstandig interim-manager Matty Witteveen verloor in 2009 80 procent van haar inkomsten....

amsterdam Ze zag haar inkomsten met 80 procent teruglopen en moest een deel van haar huis verhuren om aan extra geld te komen. En de financiële buffer die ze afgelopen jaren heeft opgebouwd is na een jaar met slechts enkele opdrachten nagenoeg verdwenen. ‘Ik heb zelfs de spaarrekening van mijn 6-jarige dochter moeten plunderen’, zegt interim-manager Matty Witteveen (42). ‘Maar ik betaal haar terug mét rente.’

Net als veel andere zelfstandigen zonder personeel heeft Witteveen klappen opgelopen door de crisis. Afgelopen jaar heeft de Amsterdamse blondine nauwelijks gewerkt. Althans: ‘Ik was de hele week wel bezig. Ik zocht opdrachten, maar ik verdiende niets.’ Hoewel velen ‘haar 2009’ als dramatisch zouden bestempelen, oogt de alleenstaande moeder ontspannen aan de houten tienpersoons eettafel in haar moderne woonkamer. ‘Natuurlijk maak ik me zorgen, maar ik denk er echt niet constant aan. Wat kan ik zeggen: ik ben een positief mens.’

Jarenlang ging het de zelfstandige interim-manager en adviseur in marketing en communicatie voor de wind. Als haar opdracht bij Philips, Sara Lee of Nutricia afgelopen was, hoefde ze maar naar haar bemiddelingsbureau te bellen en ze kon binnen korte tijd weer elders aan de slag. ‘Er was heel veel werk.’

Tot februari 2009. Toen kwam alles opeens tot stilstand: de telefoon rinkelde niet meer, haar koffieafspraken met relaties leverden geen opdrachten op en ook het afstruinen van websites was zinloos. ‘Ik had net een opdracht bij ING afgerond en dacht: ik heb hard gewerkt en ga eerst op vakantie.’

Maar toen zij en haar dochter terugkwamen van hun kitesurfreisje naar Bonaire, was er nog steeds geen zicht op werk. Een rondreis in een Landrover door Zuid-Afrika, Botswana en Zambia volgde. ‘En toen dacht ik: in de zomer komen er sowieso geen opdrachten binnen. Dus laat ik er maar het beste van maken. Ik hou erg van reizen, dus we zijn nog naar New York, Marokko, Spanje en Portugal geweest. Het kon niet op.’

In september komt de markt wel weer opgang, hoopte Witteveen. Toen die maand voorbij was, hoopte ze hetzelfde voor oktober. ‘Maar nee, bedrijven hielden hun deuren potdicht.’ Ze realiseerde zich dat als het in het najaar niet zou aantrekken, het wel eens tot februari 2010 zou kunnen duren. ‘December en januari zijn altijd rustige maanden.’

Aangezien de vele reizen haar buffers hadden geminimaliseerd, moest ze creatief worden. Ze liet een extra muurtje plaatsen in haar woning, en creëerde zo een aparte studio voor een huurder. Ze verlaagde haar tarief met zo’n 30 procent. ‘En een deel van de vliegreizen heb ik van mijn Flying Dutchman-miles betaald.’

2009 is het jaar van de bezinning geworden, zegt ze nu. ‘Altijd werd het meer en meer. Je verdiende meer, je ging groter wonen en hup, hup, hup je gaf meer geld uit. Het ging zo makkelijk. En nu wordt het wat minder, je wordt je bewuster van geld. Daar treur ik niet om. Dat is een goede les.’

Gingen haar vrienden en zij voorheen geregeld naar een goed restaurant, nu koken ze voor elkaar. ‘Uiteindelijk heb ik in 2009 geen oester minder gegeten. Ik koop ze nu alleen in de viswinkel.’

Maar hoe lang houdt ze dit financieel nog vol? Hoewel ze inmiddels weer een opdracht geaccepteerd heeft, is de crisis voor interim-managers nog niet echt voorbij denkt ze. ‘Er zijn zeker lichtpuntjes, ik ben de afgelopen twee weken plotseling weer bijna dagelijks gebeld voor een opdracht. Maar het zal nog wel even duren voordat ik op het oude niveau zit. Je hoeft geen medelijden met mij te hebben, hoor. Ik red me wel, desnoods verkoop ik mijn motor.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden