Lang geleden

De kamer waar Hans Wiegel troont, is behangen met prenten die uit boeken zijn geknipt en ingelijst. Buiten lopen schapen in een wei....

En daarbij dan een lekkere verse sigaar.

En 's morgens! zegt hij. Ja! 's Morgens! Dat is ook zo prachtig! Een kopje koffie! En dan heel vroeg bij zo'n klein bescheiden kopje koffie al gaan zitten denken aan zo'n Engels ontbijt . . . zo'n typisch Engels ontbijt, bacon and eggs, sausages, en black pudding. Weet u wat dat is? Nee? Bloedworst!

En bij dat kopje koffie een lekkere verse sigaar.

Ik had me voorgenomen eens een hele avond confessioneel te zullen kijken. ('Dát is dìnsdag op Néderland één'). Ben na het warm eten daarom dapper begonnen met Heimelijke genoegens (KRO). Na Wiegel komt daar Wieteke van Dort - toch ook alweer van heel erg lang geleden - die bekent dat ze heimelijk doosjes plakt. Ze beplakt kleine doosjes met mooi papier. Als ze daarmee bezig is, verdwijnt de druk van haar hoofd. Het geeft haar rust. Aart Staartjes heeft eens zo'n papiertje van zo'n doosje gepulkt waar zij bij was.

Na het Journaal blaft een stem: 'Zo vader zo zoon! Wíe is de dochter van Chríet Títulaer?' Even flitst vlakbij Chriet de schim van Conny van den Bosch door het beeld.

Ik krijg het ineens benauwd. Waar ben ik? Ik grijp naar de courant. Het staat er echt: 7 maart 1995. Opgelucht schakel ik naar Nederland 3, waar het jonge tieneridool Rob de Nijs net een deuntje staat te zingen met The Ramblers.

Ik geef het op.

Michel Maas

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.