Landschap

De herfst is nog maar net begonnen, maar ik huiver nu al bij de gedachte aan al die kerstnummers die komen gaan....

Vaessen had nog geen woord gezegd of Barend en Van Dorp begonnen al op hem in te hakken. Immers: Edwin en Margarita waren niet blij' met het boekje, dat had het tweetal hun, Barend en Van Dorp, zelf gezegd. Dus hoe Vaessen het in zijn bolle hoofd haalde om dat boekje dan toch uit te brengen? Zij, Barend en Van Dorp, hadden ooit God geïnterviewd en ook daar was een boekje van gekomen, maar toen dat boekje vertaald kon gaan worden iets wat veel geld zou opleveren had Johan Cruyff te kennen gegeven dat hij dat liever niet had. Dus zagen ze onmiddellijk van die vertaling af. Kwestie van fatsoen, kwestie van moraal.

Thieu Vaessen hoorde het verbouwereerd aan. Hij was een paar minuten met stomheid geslagen en begon zich daarna, eerst aarzelend en daarna wat zelfverzekerder, te verdedigen maar de indruk die bleef hangen, was die van één fouterik tegenover twee goeieriken.

Ik zag helemaal voor me hoe de journalist op de terugweg, foeterend in de nacht, alsnog de juiste woorden vond. Ik heb het inderdaad fout aangepakt!', zou hij hebben geroepen. Ik had een voorbeeld moeten nemen aan dat prachtige interview van jou, Frits, met Edwin en Margarita in juni van dit jaar! Weet je nog Frits? Hoe Edwin en Margarita elkaar op jouw canapé in jouw huis voor het oog van de hele natie dat magnifieke knuffeltje gaven, nadat jij een half uurtje koerend en beffend en pijpend om ze heen was gekropen om alles uiteindelijk liefdevol door te slikken? Dat was nog eens een ijzersterk interview! Zo had ik het moeten doen, Frits. Stom van me!'

Of Barend en Van Dorp zich er iets van aangetrokken hadden, is nog maar de vraag. Ze hebben in Nederland allang de status van onaantastbaarheid en bovendien staat de kritiekloze bewondering waarop zij beroemdheden tegemoet treden, niet op zichzelf; dat doen zoveel journalisten. De herfst is nog maar net begonnen, maar ik huiver nu al bij de gedachte aan al die kerstnummers die komen gaan. Het zal weer aanvragen regenen bij alle bekende Nederlanders, vooral bij diegenen die het afgelopen jaar iets akeligs/leuks/bijzonders hebben meegemaakt. Bij welke journalist kunnen ze het allerongestoords hun gangetje gaan?

Paradoxaal genoeg neemt de macht die aan de media wordt toegeschreven, intussen idiote proporties aan. Deze week presenteerde de Raad voor het openbaar bestuur (Rob) een advies over de verhouding tussen de media en de politiek, Politiek en media: pleidooi voor een LAT-relatie. Politiek en media zijn in de afgelopen decennia veel te verstrengeld geraakt, aldus de Rob. De media zijn inmiddels de vierde macht geworden en hebben het inhoudelijke politieke debat en de controle van de macht overgenomen van de Tweede Kamer. Niet de volksvertegenwoordiging, maar de media bepalen de politieke agenda.

Eerder bogen de commissie-Wallage en de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling zich over het onderwerp, en ze kwamen tot ongeveer dezelfde conclusies. De overheid moet een deel van de berichtgeving in eigen hand nemen, vindt de Rob, en bijvoorbeeld zendtijd kopen of een eigen krant beginnen. Zoiets vond de commissie-Wallage ook, en vervolgens is de site regering. nl in het leven geroepen. Wie kijkt er wel eens op?

Leuker dan het advies zelf, dat bol staat van de in wollige taal vervatte clichés, waren de speeches die aan de presentatie voorafgingen en de discussie die erop volgde. Zo sprak Rob-voorzitter Jos van Kemenade voor overhanding van het advies nog plechtig-vermanende woltaal: Politiek, de politieke partijen, het parlement en de overheid hebben zich voor hun communicatie met en informatie van de burgers over hun opvattingen met betrekking tot belangrijke vraagstukken over de inrichting van de samenleving en over hun beleid om die op te lossen, te zeer afhankelijk gemaakt van de media.'

Vervolgens blikte Tweede-Kamervoorzitter Weisglas, die het advies in ontvangst nam, terug op de goede oude tijd: Het is politiek correct om de vroegere enge verbondenheid van media met politieke partijen en dus met fracties ten tijde van de verzuiling af te keuren en ik bepleit ook niet om dat te laten herleven. Toch is hiermee ook een waardevol stukje samenhang verdwenen en is de relatie van het parlement met de media mede om die reden afstandelijker dan vroeger.'

Waarna Van Kemenade het woord weer nam, nu recht uit het hart: De politiek weet niet meer hoe ze haar achterban moet bereiken. Dat ging vroeger heel gemakkelijk; je belde de VARA, en dan kon je je boodschap kwijt.' Inderdaad, en tegenwoordig bel je Barend & Van Dorp. Er is niet zo veel veranderd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden