Lance gevierendeeld

Heel de sportzomer gidst Mart Smeets ons langs klassieke sportboeken. Deze week De leugens van Lance (2014), voor wie nog twijfelt over hem.

Er zijn heel wat boeken verschenen die de held Lance Armstrong beschrijven. Het woord 'held' gebruik ik niet eens erg cynisch. De Amerikaanse journaliste Juliet Macur (The New York Times, afkomstig van de beroemde Columbia University School of Journalism) heeft een exemplaar aan dat volle peloton boeken toegevoegd dat de doodsteek voor de Amerikaanse ex-renner betekent.


Macur heeft Armstrong gedurende tien jaar meegemaakt en in stilte misschien zelfs wel aanbeden of in ieder geval warme, vrouwelijke gevoelens voor hem gehad. Met dit boek breekt ze iedere vezel van sympathieke gevoelens voor de mens Armstrong af.


Ze is zover gekomen dat ze de grote valsspeler waarschijnlijk niet eens meer haat. Ze verpulvert hem, ze holt hem uit, ze vindt hem een enorme zakkenwasser, een klein kind met een grote bek, een trieste leugenaar en een man die er nu alles aan moet doen zijn afbrokkelende bankrekening enigszins overeind te houden. Met een sierlijke streek van haar giftige pen meldt ze dat hij zojuist voor 12 miljoen zijn privéjet heeft moeten verkopen en dat hij nu al 75 miljoen per jaar aan sponsorinkomsten misloopt. Armstrong noemt zijn weggelopen financiële steunpilaren (Oakley, Radio Shack, Nike, Trek) verraders. Niets meer en niets minder. Ze hebben jarenlang grote winstbedragen uit zijn naam & faam kunnen zuigen en hebben hem, ineens, verlaten.


Pijnlijk precies schrijft Macur dat alles op. Zoals over de auto, hem geschonken door Sheryl Crow, met een waarde van 70.000 dollar, die achterblijft als Armstrong vertrekt uit zijn droomhuis in Austin. Wat moet hij met die auto? Met die herinnering? Hij laat het ding maar staan. Fuck it!


Macur nodigde Armstrong uit 'zijn waarheid' aan haar mede te delen. Toen zij de titel van haar aanstaande boek noemde, maakte Armstrong de fout haar min of meer te gebieden een andere titel te kiezen. Hij was even vergeten dat hij niet meer in de positie verkeert de hele sport- en journalistieke wereld zijn wil op te leggen.


Als Macur haar verhaal afsluit, laat ze Armstrong zeggen: 'No good guys and bad guys, we've all done something wrong... and I am paying for it.'


Het is de grote verdienste van Macur dat ze de sportkampioen op vrouwelijke wijze en klinisch precies vierendeelt. Ze is het zat door hem voorgelogen te worden en ze beschrijft hoe Armstrong velen manipuleerde en belazerde. Hoe hij advocaten achter haar aanstuurde en haar bedreigde. Nu is het haar tijd en ze snijdt hem koel open. Haar boek is een prachtige vertelling van een vrouw die dan misschien wel niet zo veel van wielrennen weet, maar die staat voor het vertellen van haar waarheid.


Macur dient gelezen te worden door allen die nog weleens twijfelen of Armstrong nou wel of niet een enorme hufter was. Of, zoals hij zelf geloofde, gewoon 'one of the boys' was, een van de mannen, die een beetje vals speelde en lachend wereldberoemd en multimiljonair werd en zeven maal de Tour won.


En ja, hij was de beste van alle slechteriken. Dat is waar, niemand ontkent dat, maar hij manipuleerde en bedroog en loog. Tot hij net niet barstte.

Juliet Macur: De leugens van Lance - De ondergang van een wielerlegende

Thomas Rap; euro 19,90

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden