Lammers' nederrock

Met vier cd's en een boek geeft Tjerk Lammers een feestje rond de historie van de nederrock. Het is er gezellig, mits de gasten zich voegen naar de smaak van de organisator.

De rock 'n roll kwam laat naar Nederland. Terwijl in de Verenigde Staten vanaf midden jaren vijftig Elvis Presley, Jerry Lee Lewis en Little Richard wild bewegend door de popcultuur trokken, zongen wij hier Spring maar achterop met Eddy Christiani. Dankzij de indorockers kwam het toch nog goed. Het is dus volkomen terecht dat het soundbook Dijkdoorbraak, Rock van Eigen Bodem 1958 - Heden van popjournalist en bandmanager Tjerk Lammers begint met Rock little baby of mine van de Tielman Brothers uit 1958, de eerste Nederlandse rock 'n roll-single.

Wat daarna volgt, op vier cd's en in ruim tachtig liedjes, poogt een overzicht te geven van 55 jaar nederrock, chronologisch opgebouwd in vier tijdvakken en begeleid door veertig geschreven bandportretten. We komen in boek en op cd vreemde keuzes tegen. Lammers motiveert zijn selectie in zijn voorwoord: 'Een kwestie van gevoel. Míjn gevoel.'

We kunnen dat nog volgen in het vroege rocktijdperk, op de eerste twee cd's. Lammers (1954) wandelt opgetogen langs de helden uit zijn jeugd: Peter Koelewijn, Q65, Cuby + Blizzards, Golden Earring.

Dijkdoorbraak mocht kennelijk geen verzameling greatest hits worden, en dus horen we van Shocking Blue niet alleen Venus, maar ook het psychedelische Love buzz. De eerste Nederlandstalige rocksingle Kom van dat dak af van Peter en zijn Rockets komt tot ons in een versie voor de Duitse markt: Ich hab'ne Macke, waarvoor we alsnog onze excuses zouden moeten aanbieden. Vrolijk zijn ook het curieuze nummer Wheelchair groupie van de Delftse progrockers Alquin en de Normaalhit Oerend hard, die nu eens komt aangescheurd vanaf het Lochemse popfestival.

Lammers heeft weinig met de jaren tachtig, schrijft hij. 'De jaren tachtig gelden niet direct als een tijd waarin veel geweldige muziek wordt gemaakt. Vooral in Engeland manifesteren zich veel jongelui met scheve kapsels, onmogelijke schoudervullingen en zeurderig gezongen liedjes.'

Een greep uit Lammers' Nederlandse selectie van die jaren: Vitesse met Rosalyn, Het Goede Doel met Vriendschap, en een band waar Lammers als bedenker van de bandnaam veel mee op heeft: de vriendelijke hardrockband Vandenberg. Piet Veerman zorgde in 1987 volgens Lammers ook voor een uitschieter in het aanbod, met de nummer-één-hit Sailin' home. We mogen de handen dichtknijpen bij het dan tenminste nog een beetje alternatieve Younger days van Fatal Flowers en Deeper shade of soul van Urban Dance Squad uit 1989.

Tjerk Lammers is geen popprofessor, zoals zijn voorganger in het goed lopende soundbookgenre Leo Blokhuis. Lammers is een popprofessional, die 'al 35 jaar werkt in de muziekindustrie'. Een man ook met twee petten: één van de popjournalist (als hoofdredacteur van popbladen Aloha en Revolver) en één van de manager en werknemer van platenmaatschappijen.

We kunnen van hem dus geen objectieve geschiedschrijving verwachten. Hij omschrijft de Nederlandse rock als uniek en onmiskenbaar Nederlands, muziek die ook in het buitenland als typisch Nederlands wordt herkend. Het is jammer dat hij vanuit zijn muzikale kennis, want die heeft hij overduidelijk, geen poging onderneemt te omschrijven hoe dan precies dat Nederlandse geluid klinkt.

'Daar kan ik de vinger niet op leggen', schrijft Lammers in zijn boek en daarmee basta.

Dat hij op de laatste cd, met nederrock vanaf 2000 tot heden, zijn eigen voorkeuren volgt, is begrijpelijk. Wel: Vanvelzen, Frédérique Spigt, Anouk, Bløf en Kane. Niet: Daryll-Ann, Moke, Johan of GEM. Het wordt bedenkelijk als bij de meest recente nederrock ook weer Cuby + Blizzards opduikt, met een live-versie van Appleknockers flophouse dat in 2009 op de eerbetoonplaat Hotel Grolloo verscheen.

De toevoeging van Peter Koelewijns Alles wat van waarde is, is weerloos uit 2009 lijkt op een persoonlijk saluut aan een oude vriend. Die van Vandenbergs A number one, een deerniswekkende parodie van We are the champions uit 2011, geschreven voor het eventuele kampioensfeest voor FC Twente, is lachwekkend. Maar, zo schrijft Lammers terecht: 'De jury heeft gesproken, het vonnis staat vast, hoger beroep is niet mogelijk.' Dijkdoorbraak is Lammers' feestje, en wie er chagrijnig rondloopt, kan maar beter ophoepelen.

Tjerk Lammers: Dijkdoorbraak, Rock van Eigen Bodem 1958 - Heden. Uitgeverij Ambo/Universal Music. 4cd's + boek, 260 pagina's. ISBN 978 90 263 2491 8.

Prijs: 39,95 euro.

Beatstad Den Haag

Sinds de Tielman Brothers ons land op z'n kop zetten en Peter Koelewijn het van de daken schreeuwde, zijn we in de ban van de nederrock. Bands als The Motions, Sandy Coast, Earth and Fire en Q65 maakten halverwege de jaren zestig van Den Haag beatstad nummer 1,

The Cats zetten Volendam op de kaart, in Grollo begon Herman Brood bij Cuby + Blizzards en Amsterdam had Brainbox, Focus en The Outsiders.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden