Laatste kans

De donkere dagen van 1997 worden doorgebracht in Kasteel Geulzicht in Zuid-Limburg. Groepsportret van de familie Van Kuik, die er een romantisch hotel met negen kamers drijft, en haar gasten....

WIM DE JONG

DE VAN KUIKS resideren niet in Geulzicht; ze bewonen het slot zoals een ander een rijtjeshuis of een flat. Gewóón. Ook in een honderd jaar oud kasteel moeten het tapijt worden gestofzuigd en de ramen gelapt, en ook hier gaat de tv op een doordeweekse middag aan voor een aflevering van The Bold & the Beautiful. Het kleurentoestel staat naast de rustieke, met oude zeevaarttaferelen betegelde schouw in de hal, die daardoor zeker in de uren voor het avondeten meer op een gewone Nederlandse huiskamer lijkt dan op de lounge van een hotel.

Iedereen in de familie die tijd kan vinden om er even te gaan zitten en wat te drinken, neemt voor de tv plaats in een van de grote chesterfields die er staan, en ter verhoging van de gezelligheid wordt ook de accu-geladen miniatuurmotor van kleinzoon Roland uit de garage gehaald. De vierjarige mag er gelijkvloers bijna overal mee rijden, met uitzondering van de eetkamer, waar, als het diner er wordt gebruikt, het kasteel weer volop kasteel kan zijn. In dat vertrek heerst dan de gewijde stilte die voor de gasten van Geulzicht synoniem is aan rust en romantiek.

Gisteren hebben Marianne en Ruud Sanders hun laatste dag op het slot doorgebracht. Daarmee is ook een einde gekomen aan hun huwelijksreis. Ruud keert terug naar de magazijnen van de ANWB in Voorschoten. Marianne, afgestudeerd neerlandicus, zit na tijdelijk werk bij een uitgeverij sinds een halfjaar zonder werk thuis. Als de Van Kuiks beginnen met de voorbereidingen van zowel het kerstfeest en de oudejaarsnacht in hun eigen grotten, zal Marianne de inkopen doen voor het eerste kerst-etentje met genodigden in hun nieuwe appartement in Voorburg.

Marianne Sanders weet al dat ze volgende week ham met honingsaus en sherrybouillon als voorgerecht zal serveren, en dat er eventueel kalfsoesters op kunnen volgen, maar van dat laatste is ze nog niet helemaal zeker. In elk geval zal het menu feestelijk zijn en toch gewoon, 'want wij zijn nou eenmaal vreselijk gewoon'. Daartegenover staat: sfeer kun je niet kopen, die moet je in je hebben. Dus 'gewoon' betekent in zo'n uitspraak niet automatisch 'ongezellig'. Eerder associeert ze het woord met 'intimiteit' en 'huiselijkheid'.

Marianne kent een jonge vrouw die kennelijk met problemen in haar relatie kampt, want ze heeft haar vriend opdracht gegeven 'als laatste kans' een vakantie te bedenken die zij 'leuk' zou kunnen vinden. Neemt hij haar mee naar een oord waar zij al meteen bij aankomst vindt dat het er 'niet leuk' is, dan is het dus gelijk gedaan met de verkering, want dan maakt de vrouw in kwestie het ter plekke nog uit. Lieve hemel, snappen wij dat nou? Als dat het enige is wat je elkaar nog als geliefden hebt mede te delen, dan is toch álles meteen gezegd?

In dat verband vindt Marianne Sanders het inderdaad ook wel een beetje raar dat de avondmaaltijden van de jonge stellen in Geulzicht in stilte verlopen, en dat iedereen na afloop ervan ook weer stilletjes naar de eigen kamer vertrekt. Hebben we elkaar niets meer te vertellen?

Maar goed, andersom geredeneerd valt er ook een heleboel te zeggen voor privacy op een eigen kasteelkamer. De minibar staat per slot van rekening van het diepvriesvak tot aan de groentela helemaal vol met drankjes en noten en chocola, en elke kamer is bovendien voorzien van een zitje bij de kleuren-tv, zodat je er in alle afzondering naar bijvoorbeeld All you need is love kunt kijken. Ook romantisch, toch?

Ze zijn op hun kamer ook nog in het Romeinse bad geweest, Ruud en Marianne. Het is een diep in de vloer verzonken, smalle sleuf, waar je via een trapje in komt. Maar moet je er nu in gaan staan of gaan zitten? Ze hadden er samen even over getwijfeld en waren er toen toch maar in gaan zitten. Het was wéér een nieuwe ervaring geweest. Leuk!

Wim de Jong

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden