Column

'Laat die iPad-kinderen niet aan hun lot over'

De Steve Jobs-school klinkt naar deftig gelegitimeerde verwaarlozing, vindt columnist Renée Braams.

Een animatie tijdens een persconferentie over de Steve Jobs school. Maurice de Hond is mede-initiatiefnemer van de nieuwe soort basisschool, waarin kinderen van jongs af aan leren omgaan met de tabletcomputer. Dat gebeurt in een fysieke schoolomgeving, maar ook thuis in een virtuele school. Beeld anp

De montessorischool naast de school van mijn dochter wordt een Steve Jobs-school, samen met negen andere basisscholen die dit vernieuwingsavontuur graag willen aangaan. Ik heb er weinig fiducie in. Dat is niet zozeer vanwege de iPads, maar meer vanwege het verhaal eromheen.

Mijn zoon, die wiskunde studeert, vindt dat je er altijd op bedacht moet zijn dat elke computer ruikt naar Youtube en Facebook, en dat daarom de werkconcentratie per definitie minder is. Sommen maken en woordjes leren doe je met pen en papier, vindt hij.

Zelf ben ik best enthousiast over de computerprogramma's Rekentuin en Squla waarmee mijn andere kind thuis werkt, gewoon omdat je voor enkele tientjes de beschikking krijgt over een enorme hoeveelheid deugdelijk oefenmateriaal.

Zelfstandig werken
Wat mij echter stoort en verontrust is het ideaal van zelfstandig werken, dat altijd wordt gekoppeld aan het werken met computers in het onderwijs. 'Ze kunnen er volledig zelfstandig mee aan de slag', sprak een Amsterdamse onderwijzer in een promo-filmpje van Rekentuin. 'Ja, dat had je gedroomd', beet ik hem toe. 'Lekker makkelijk om jezelf dat wijs te maken!'

Dat is weer te hard, want ik begrijp best dat de eis van de inspectie dat juffen en meesters gedifferentieerd onderwijs moeten bieden, onderwijzers tot wanhoop drijft. Geef elk kind tijdens het rekenuur maar eens instructie op zijn eigen niveau en houd dan ook de rest zinnig aan de slag ... het lijkt mij lastig, en dan kan een programma als Rekentuin uitkomst bieden.

Maar geen onderwijzer en geen ouder mag zich gaan verbeelden dat iPads instructie, helpen, nog eens opnieuw uitleggen en nog maar weer eens helpen, overbodig maken.

Deftig gelegitimeerde verwaarlozing
Op de Steve Jobs-scholen gaat de leerkracht 'coach' heten en ze gaan de kinderen 'volgen' in plaats van les te geven. Dat vind ik deftig gelegitimeerde verwaarlozing. Hoe graag we het ook anders zouden willen, zwakke lezers moet je één op één met een volwassene hardop laten lezen, twee keer per dag minstens twintig minuten. Zwakke rekenaars moet je in groepjes van een stuk of vier aan een tafel zetten met een juf die zitvlees heeft en elke dag opnieuw met de kinderen samen door de lesstof ploegt.

Wat zou dat nieuwe 'volgen' van leerlingen inhouden? Van mijn pianoleerlingen hoor ik steeds vaker dat ze juf op school niet om hulp kunnen vragen bij een raadselachtige rekenopgave, omdat juf op haar laptop bezig is en niet kan worden gestoord.

Bij Rekentuin kan een kind eindeloos de som 171:9 voorgeschoteld krijgen. Wat is het dan fijn als juf eens meekijkt en uitlegt hoe je bij zo'n som te werk gaat.

Bij Squla krijg je na elke som en vraag een tekstje met uitleg te lezen, prima, maar niet alle kinderen zijn vaardige en zorgvuldige lezers ...
Mij lijkt een lesdag met je iPad vooral zo vreselijk eenzaam. Je zit maar in je eentje te ploeteren, te pielen of te dromen, geen mens die op je let. Gelukkig mag je van juf af en toe op Facebook.

Renée Braams is neerlandica, muziekdocent en columnist voor Volkskrant.nl.

 
Op de Steve Jobs-scholen gaat de leerkracht 'coach' heten en ze gaan de kinderen 'volgen' in plaats van les te geven. Dat vind ik deftig gelegitimeerde verwaarlozing.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden