Laat Afellay gaan, en geef hem een liefdevolle hand

Rubriek Ruimte op links in de Volkskrant van dinsdag 19 oktober

Voetbalclubs zijn verslaafd aan transfergeld. Het instorten van de transfermarkt heeft veel clubs naar de rand van de financiële afgrond gedreven.
Hoe ongezond kan een bedrijfstak zijn. Directeur Van den Boog van Ajax lichtte vorige week het verlies van bijna 23 miljoen euro toe door onder meer te wijzen op het uitblijven van een transfer in het afgelopen seizoen. Een jaar eerder was het verlies beperkt gebleven tot 3,4 miljoen. Toen waren Huntelaar en Vermaelen verkocht.


Ajax zal proberen in de toekomst de invloed van de onzekerheid van de markt buiten de boeken te houden. Zoals het hoort, overigens, zoals bijvoorbeeld FC Twente al gewoon is te doen.
Koploper PSV dubt intussen over Ibrahim Afellay, zijn beste speler. Het contract van de middenvelder loopt na het seizoen af en de international is niet van zins bij te tekenen. Dat is zijn goed recht. Sterker nog: zo was het eens bedoeld bij het uitspreken van het Bosman-arrest in december 1995. Een voetballer wiens contract afloopt, mag transfervrij vertrekken.


De clubs huilden dikke tranen en speelden in op de situatie, door spelers langdurige contracten aan te bieden, tegen exorbitante salarissen. Het was hun bedoeling dat zo’n speler zich ontwikkelde en dat ze hem na twee of drie van de pakweg vijf jaar verkochten voor een veelvoud van de inkoopprijs. Dat was zelfs staand beleid. Wie in zijn laatste jaar niet wilde bijtekenen, riskeerde een plaats op de bank of de tribune.
Clubs hebben ogenschijnlijk vooral geprofiteerd van dat riskante beleid, maar het heeft ze ook bakken met geld gekost. Hoeveel voetballers met eindeloos lange contracten presteerden immers niet ver onder de maat en bleven zitten waar ze zaten.


Wat Afellay doet, is te begrijpen en te rechtvaardigen. Waarom zou hij zijn verbintenis moeten verlengen, terwijl hij al heeft gezegd toe te zijn aan een buitenlands avontuur? Waarom zou hij dankbaarheid moeten tonen jegens de club die hem opleidde? Mag het misschien ook andersom zijn? Afellay kijkt naar zijn eigen positie. Als hij straks transfervrij gaat, houdt de nieuwe club meer geld over voor zijn salaris.


PSV denkt er nu over hem in de winterstop te verkopen. Dan levert hij in ieder geval nog een paar miljoen op. Maar waarom zou PSV dat doen? Je kunt ook stellen: probeer mét Afellay kampioen te worden en een plaats in de Champions League veilig te stellen. Aan het einde van de rit levert die optie meer op.
En als hij dan straks gratis de deur uitloopt, zoals dat in jargon heet, heeft hij sinds zijn debuut in 2004 bijna zeven jaar in het eerste van PSV gevoetbald; dan heeft hij zich ontwikkeld van een druistige jongeling, in de winter van 2004 door Guus Hiddink voor het eerst meegenomen naar een trainingskamp in Turkije, tot een veelvoudig kampioen.


Warempel: als Ibrahim Afellay straks transfervrij de Eindhovense poort achter zich sluit, zou PSV moeten zeggen: bedankt Ibrahim, voor al je schitterende rushes, voor al je prachtige doelpunten, voor je inzet, voor al het moois dat je ons en de rest van Nederland hebt geschonken. Het ga je goed, Ibrahim.


Willem Vissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden