Kunst en Calvé

In de jaren vijftig ontwierp Floris Meydam een pindastelletje, in 1970 een vleesfonduebord met sausbakjes en in de jaren tachtig een vaas van plexiglas....

Over Meydams werk is al veel geschreven. Het boek In vorm, van Karel Wasch, Joan Temminck en Barney Agerbeek, beoogt een volledig overzicht van zijn loopbaan te geven. Samen met Andries Copier en Willem Heesen bepaalde Floris Meydam het aanzien van de Nederlandse glaskunst in de 20ste eeuw. En nog altijd ontwerpt hij, 83 jaar oud, glazen objecten.

Copier (1901-1991) was Meydams baas en leermeester bij de glasfabriek in Leerdam. Gaandeweg voelde Meydam de behoefte zich tegen hem af te zetten. 'Hij maakte zwaar kristal, ik papierdunne vazen.' Copier kwam volgens Meydam vooral met moeilijke ontwerpen voor het hogere marktsegment: 'Ik probeerde mooie dingen te ontwerpen die net zo makkelijk te maken waren als gewone dingen, en ik wilde best ontwerpen voor de massaproductie.' Uiteindelijk ontwierp hij zelfs verpakkingen voor Calvé, Becel en Coebergh.

Meydam knaagt voortdurend aan de grenzen van wat technisch mogelijk is. Doordat hij zelf niet kan glasblazen, kent hij de beperkingen van het vak niet. Het gevolg is dat hij aankomt met ontwerpen die van glasblazers het uiterste vergen. Zo blijft ook zijn werk voor de massaproductie altijd vernieuwend.

Daarnaast ontwerpt hij kunstzinnige vazen en objecten. Begin jaren vijftig breekt hij als glaskunstenaar internationaal door met zowel figuratieve als abstracte ontwerpen. Zijn werk wordt gekenmerkt door subtiel op en tegenover elkaar geplaatste vlakken en versnijdingen die het licht in het kristal breken.

Keramiek ontwerpt Meydam vanaf de jaren vijftig omdat 'het werk op de glasfabriek slecht betaalde'. Bekend is vooral zijn Black Princess-servies voor de Regina-fabriek: ronde schalen die er dankzij twee punten in de rand uitzien alsof ze ovaal zijn.

De auteurs van In vorm kloppen zich op de borst omdat Meydam aan dit boek zijn volledige medewerking heeft verleend. Helaas heeft juist die medewerking geleid tot een zwakker boek dan nodig was geweest. Meydam wil blijkbaar niemand en niets onvermeld laten. Dus wordt de lezer overspoeld met namen en details: alles in chronologische volgorde en opgetekend met de houterigheid van een geschiedenisboek.

Niettemin ziet het boek er prachtig verzorgd uit. Het geeft een goed inzicht in Meydams werk. Verhelderend zijn vooral de flarden interview met de ontwerper, en met glasmeesters en collega's die zijn relaas relativeren en aanvullen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden