'Kun je van ons loyaliteit verlangen?'

Ze probeert er maar niet te veel aan te denken, als ze haar postkarretje voortduwt. Dertig jaar werkte Patricia Savenije (58) als redacteur, tekstschrijver en vertaler. Tot ze in 2008 werkloos raakte. Een baan op haar eigen niveau heeft ze sindsdien niet meer gevonden. Werkgevers staan niet in de rij voor werkloze 55-plussers. Voor een bijstandsuitkering komt ze niet in aanmerking, haar echtgenote heeft nog een baan.


Dan maar aan de slag als postbezorger, besloot Savenije vorig jaar. De rekeningen moeten betaald en voor PostNL is haar leeftijd geen probleem. Savenije werkt als gewone betaalde kracht bij het bedrijf. Op een standaardcontract voor 12,5 uur per week tegen een uurtarief van 8 euro. Met overuren weet ze haar maandloon op te trekken tot ongeveer 500 euro. Dit is minder dan een bijstandsgerechtigde die met behoud van uitkering de post bezorgt.


Eigenlijk zou haar maandloon hoger moeten zijn, zegt Savenije. Ze krijgt naar eigen zeggen niet alle uren betaald die ze voor het bedrijf werkt. Savenije is niet de enige postbezorger die dit treft. De Volkskrant krijgt vaker vergelijkbare klachten.


Overuren

Het zijn de overuren die niet eerlijk zouden worden berekend. PostNL heeft een formule hoelang de postbezorgers over een wijk route zouden moeten doen. Savenije vermoedt dat dalende postvolumes tot op papier kortere bezorgtijden leiden. Onterecht vindt ze, want 10 procent minder post betekent niet dat ze ook 10 procent eerder klaar is. De straten worden er in ieder geval niet korter door.


Savenije is de eerste om te erkennen dat ze geen jonge hinde meer is. Misschien zou een jeugdiger collega het net iets sneller kunnen. Maar het komt geregeld voor dat ze in een week acht overuren maakt, waarvan er maar 2,5 worden betaald. Sinds ze in juni 2012 in dienst kwam bij PostNL, werkte ze naar eigen zeggen al 180 uur onbetaald. Haar werkelijke uurloon schommelt hierdoor rond de vijf euro - ruim beneden het wettelijk minimumloon.


Vind je het gek dat de kwaliteit van de postbezorging zo achteruit is gekacheld, denkt ze weleens. In de oude tijd van de postbode ontsloeg de PTT vrijwel nooit iemand vanwege het achterhouden van post. Het kwam simpelweg nauwelijks voor. Afgelopen jaar stuurde PostNL 300 postbezorgers de laan uit vanwege het dumpen of stelen van post.


Zelf zal ze zoiets nooit doen. Uit plichtsbesef. Maar hoeveel loyaliteit kun je van je personeel verwachten je als je niet al hun uren uitbetaalt? Savenije heeft haar urenkwestie intern aangekaart, vooralsnog tevergeefs.


Toch is ontslag nemen geen optie voor Savenije. Ja, als ze een andere baan zou kunnen krijgen zou ze geen seconde twijfelen. Maar wie zit er in deze crisis nog te wachten op een 58-jarige tekstschrijver?


En dus probeert Savenije maar niet te veel over haar situatie na te denken. Misschien dat ze ooit nog een roman gaat schrijven. Misschien dat ze met haar reggaebandje een album opneemt. Het zijn de dromen die haar op de been houden. Savenije voelt zich klem gezet tussen de economische crisis en de arbeidsvoorwaarden van PostNL.


PostNL: normuren

Een woordvoerder van PostNL zegt dat het bedrijf normuren hanteert voor het bezorgen van de post in een bepaalde wijk. De uren zijn gebaseerd op het looptempo van een ervaren postbode. Het bedrijf heeft in het verleden vaker klachten gehad over het aantal uren dat postbezorgers krijgen uitbetaald. Naar aanleiding van een onderzoek van arbodienst Arboned, heeft het bedrijf de zogenaamde Oranje Kaart ingevoerd waarmee postbezorgers een formele klacht kunnen indienen over het aantal uren dat ze betaald krijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden