Krokodillenschaamte

Zou Kay van de Linde in het weekend tegen mevrouw Verdonk hebben gezegd dat de deportatie van Ayaan Hirsi Ali de kroon op haar daadkrachtige campagne tegen Mark Rutte zou betekenen?...

Lijkt me niet onmogelijk.

Van Kay hoor je altijd dat hij als campagneleider ‘zijn sporen in de Verenigde Staten heeft verdiend’. Weliswaar heb ik tot dusver nergens bevestigd gekregen dat hij Bill Clinton indertijd zonder al te veel kleerscheuren door de Monica-Lewinsky-affaire zou hebben gesleept, of dat bijvoorbeeld George W. Bush aan hèm z’n presidentschap heeft te danken – maar gebrek aan wapenfeiten wordt in Nederland vaak vergoelijkt op de manier van de man die tijgers zou gaan schieten op de Veluwe, en die bij terugkeer zonder één tijger altijd kon zeggen: ‘Ach, voor de Veluwe*’.

Een of ander onderzoeksbureau had maandagavond trouwens al gepeild dat de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie met de brief aan haar Somalische hartsvriendin de steun verdiende van 80 procent van het Nederlandse volk.

Grote uitzonderingen waren natuurlijk minister Zalm, de directeur van de Teldersstichting, de eindredactie van het Liberaal Manifest, Bibi de Vries en de overige leden van de VVD-fractie.

Die schreiden gisteren rond het Binnenhof gezamenlijk een hoeveelheid krokodillentranen waarbij de paar recente regenbuien in de Surinaamse binnenlanden alsnog in het niet vielen.

Uit Brussel klonk over vijf burgeroorlogen heen bovendien nog de stem van Neelie Kroes, die sprak: Ik schaam me voor Nederland.

De hele lange televisiedag heb ik me gisteren afgevraagd wat onwaarachtiger was: het verdriet van al die huilende VVD’ers, of de schaamte waarmee de politieke peetmoeder van Ayaan Hirsi Ali nu verder door het leven moet.

Fascinerend was ’s avonds de gedachtewisseling tussen de Kamerleden en vleesgeworden daadkracht. Hoe kregen ze het voor mekaar om urenlang in eindeloze variaties niet anders tot uitdrukking te brengen dan de woorden nietes en welles? Rechtop in haar rozige pakje stond Kay’s kampioen met in haar bagage louter nietesen, en achter de interruptietafel verdrongen elkaar tien of twaalf parlementariërs die er met al hun Brugmanstalent niet in slaagden hun welles binnen te halen.

Totdat de opvolger van Jozias van Aartsen de eenvoudige vraag stelde of Hirsi Ali nou welles of nietes de komende weken nog Nederlandse mocht heten.

En nadat ze onafgebroken had gesuggereerd dat het natuurlijk nietes was (ze was immers formeel nooit Nederlandse geworden), antwoordde de minister: welles.

De anders vaak zo vrolijke hilariteit klonk treurig.

Maar het was een kleine triomf voor Willibrord van Beek, aan wie ik het gunde. Weliswaar is hij al een jaar of acht lid van de fractie van de VVD, maar hij was me in die hoedanigheid eerlijk gezegd nog nooit zo erg opgevallen. Nu kwam hij ook uit zijn backbench tevoorschijn als iemand die ineens in de gaten kreeg dat het aan het front een stuk minder gezellig was dan ze hem wel eens hadden wijsgemaakt.

Hij krokodilde niet maar vroeg dus in al z’n onschuld of Ayaan de Nederlandse nationaliteit nog bezat, en zo ja of ze nog lid van de Kamer had kunnen blijven.

De minister slikte even. Van Femke Halsema was ze brutale vragen gewend. Maar deze Willibrord*eh wie?

Laat in de avond kwam op televisie nog even een andere liberale coryfee aan het woord, Ed Nijpels. En ja, hoor – net als Neelie Kroes was hij beschaamd, en hij zat eigenlijk nog fundamenteler in de rats dan Neelie, want wat vreesde hij: dat het buitenland ons zou uitlachen!

Zo eindigde de dag die van schaamte en krokodillentranen was vervuld ook nog met de oude liberale vrees dat we internationaal voor schut zouden staan als de Jan Salies van Europa.

Ik was te laat om mevrouw Verdonk te horen vallen. Of zit ze er nog?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden