Kritiekloos magazine-interview?

Een enkele keer worden ze geïnterviewd in het Volkskrant Magazine. Gevallen bestuurders, beschimpte politici en andere in diskrediet geraakte hoogwaardigheidsbekleders. Ze vallen op tussen de 'Bekende Nederlanders', die vaak naar aanleiding van een nieuw boek of nieuwe theatertour worden geïnterviewd. De zaak van Nurten Albayrak, de onttroonde 'zonnekoningin' bij het Centraal Orgaan opvang asielzoekers, was uitentreuren in het nieuws geweest. In het magazine kon u lezen hoe ze die 'publieke executie' had beleefd.


Bij Wilma Verver, die vorige week werd geïnterviewd, gaat niet bij iedereen een belletje rinkelen. Drie jaar geleden nam de VVD-burgemeester ontslag in Schiedam, omdat zij werd onderzocht door het Bureau Integriteit Nederlandse Gemeenten (BING). 'Zij zou haar macht als burgemeester hebben misbruikt om een privéconflict met een bekende aannemer uit Schiedam - die op dat moment haar woning verbouwde - te beïnvloeden. Ook zou zij zakenrelaties en familieleden hebben bevoordeeld en als een tiran het Schiedamse stadhuis hebben bestierd', aldus het stuk. Ze had de 'schijn van belangenverstrengeling' op zich geladen, oordeelde BING.


Verver, die het BING-rapport aanvecht, weerspreekt in het interview alle 'schandalige' beschuldigingen. De aannemer, haar 'grootste kwelgeest', probeerde haar tevergeefs te chanteren, waarna een 'fluistercampagne' op gang kwam. Ze ontving dreigbrieven, verhuisde naar een bungalowpark. Nog dagelijks wordt Verver op het forum Schiedamstad.nl gejend en beledigd. 'De intimidatie stopt niet', zegt ze. 'Mijn tegenstanders zijn pas tevreden als ik failliet ben, kapot geschreven en gescheiden - en het liefst alles tegelijk.'


Een schrijnend verhaal voor wie haar gelooft, maar tenenkrommend voor wie dat niet doet. Zelden leidde een magazine-interview tot zo veel controverse. Afgelopen week stroomde mijn mailbox vol. Oud-ambtenaren, die ook 'slachtoffer' werden van BING, vonden Ververs verhaal herkenbaar. 'Deze vorm van 'inquisitie' moet aan de kaak gesteld worden, want het maatschappelijk belang wordt hier niet mee bediend.'


Het interview werd door anderen net zo hard neergesabeld. Verver zou haar straatje kritiekloos mogen schoonvegen. De uitgebreidste klacht kwam van een gepensioneerd publicist, een van Ververs actiefste aanklagers op Schiedamstad.nl. De interviewer zou niet alleen belastende feiten hebben verzwegen, ook zou hij Ververs dochter persoonlijk kennen, zo insinueerde hij.


Nonsens, reageert de interviewer - een ervaren onderzoeksjournalist. De suggestie, die zijn journalistieke integriteit raakt, laat volgens hem wel zien wat het 'speelveld' is. 'Het geruchtencircuit is onbeheersbaar.' Hij wilde geen stelling nemen in het conflict, maar laten zien 'hoe een gevierd burgemeester kan eindigen in een bungalowpark in Harderwijk, vanuit háár perspectief.'


Zoals gebruikelijk bij een magazine-interview stond het weerwoord van de aannemer in zes zinnen onderaan. Hij zegt 'niet mee te gaan doen aan het moddergooien', de rechter moet er maar over oordelen. Enkele dagen later beklaagde de aannemer zich bij de redactie dat hij niet in staat is gesteld te reageren op 'concrete beschuldigingen' van Verver. 'Met name haar suggestie dat wij het vermeende aangescherpte aanbestedingsbeleid van de gemeente zouden hebben willen beïnvloeden vinden wij laster', aldus de aannemer. Dat had hij willen tegenspreken.


De verslaggever zegt dat hij zeker een half uur met de aannemer heeft gesproken en hem allerlei punten uit het interview heeft voorgehouden, maar dat de aannemer telkens verwees naar hetgeen in het weerwoord staat.


Het is schier onmogelijk vast te stellen wie er gelijk heeft - het telefoongesprek is niet opgenomen. Wel was het beter geweest wanneer de verslaggever het interview integraal naar de aannemer had gestuurd, aangezien de beschuldigingen aan het adres van het bedrijf vrij fors waren.


Een uitgebreider weerwoord zou de neutrale lezer meer richting hebben geboden. Ook die beklaagde zich. 'Zij krijgt een podium om een grote klaagzang te uiten, hoe weet ik of haar verhaal juist is?', mailde er een.


Vooral omdat het verhaal van Verver niet zo bekend is en in 2011 speelde, wil de lezer weten hoe hij haar woorden moet wegen. Het 'speelveld' - of liever gezegd mijnenveld - is in die zin relevant. Zo staat Ververs verhaal niet op zichzelf. Al eerder schreef de verslaggever over verschillende procedures tegen BING, dat zich schuldig zou maken aan onzorgvuldig onderzoek.


Mogelijk zou haar verhaal aan geloofwaardigheid winnen als meer inzicht was geboden in de venijnige anti-Verver-campagne op Schiedamstad.nl. Onder het kopje 'verversoap' zijn inmiddels ruim 8.500 berichten geplaatst. Daar waar de gepensioneerde publicist beleefd onder naam en toenaam reageert, slaan anderen een honende Geenstijl-toon aan en bedienen ze zich van schuilnamen. De fanatiekste Verver-beschimper heb ik tevergeefs om een reactie gevraagd. Hij wilde ook niet onthullen waarom hij haar anoniem belastert.


Overigens hebben genuanceerde Schiedammers eveneens kritiek op Verver. Zij schetsen het beeld van een aanvankelijk daadkrachtige burgemeester, die over het paard getild raakte en fouten maakte. Zij gruwen evenwel van de 'laffe, anonieme manier waarop ze wordt achtervolgd'.


Want dat er vreemde dingen gebeuren, bleek afgelopen week nog toen het AD publiceerde dat de gemeente Schiedam het wachtgeld van Verver 'sinds enige tijd' heeft stopgezet, 'omdat ze onvoldoende doet om een nieuwe baan te vinden'. Niets van waar, reageerde de oud-burgemeester. Ze blijkt gelijk te hebben. Gisteren zag ik een kopie van het betalingsbewijs, waaruit blijkt dat haar wachtgeld (het deel waarop geen beslag is gelegd door de aannemer) op 26 juni gewoon is uitgekeerd.


Wie de waarheid in pacht heeft, is onmogelijk te beoordelen. Wel ben ik ervan overtuigd dat deze zaak te complex en gepolitiseerd is voor een persoonlijk magazine-interview. De gemiddelde lezer heeft te weinig voorkennis. De zaak leent zich beter voor een diepgravende reconstructie, hoezeer het ook is toe te juichen dat niet alleen BN'ers in het magazine worden geïnterviewd.


De Ombudsvrouw behandelt vragen,klachten en opmerkingen over de inhoud van redactionele pagina's en journalistieke aanpak.


ombudsvrouw@volkskrant.nl,


volkskrant.nl/ombudsvrouw

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden