Kritiek op 'Left Luggage' van Israëli's

Jeroen Krabbé, voor het eerst in Israël, moet teruggrijpen op zijn joodse achtergrond om zijn film Left Luggage te verdedigen....

Van onze correspondent

Theo Koelé

JERUZALEM

Als eregast op het filmfestival van Jeruzalem ging acteur en regisseur Krabbé deze week in discussie met het publiek. 'De film heeft hier een totaal andere impact dan in Europa', stelt hij vast.

'En er wordt hier minder gelachen', zegt hij tegen Edwin de Vries, die het scenario schreef op basis van het boek Twee koffers vol van Carl Friedman. Aan het slot van Left Luggage werd in de zaal evenzeer gehuild als in de film zelf, die in de Nederlandse pers, maar bijvoorbeeld ook in het Amerikaanse vakblad Variety, als 'oversentimenteel' werd bestempeld. Niettemin sleepte Left Luggage op het filmfestival van Berlijn vier prijzen in de wacht, en werd de film aan 22 landen verkocht.

De film toont een, overigens decente, naaktscène. Waarom moet dat nu, wil een vrouw van middelbare leeftijd weten. 'De film speelt zich af in Europa in de jaren zeventig, de jaren van de seksuele vrijheid,' is Krabbé's eerste reactie. Maar dat stelt haar niet tevreden. Dan vertelt hij dat een foto van naakte vrouwen in een concentratiekamp, vlak voordat zij werden vermoord, hem sinds zijn jeugd niet meer los laat. 'Naaktheid toont de totale kwetsbaarheid van het lichaam', zegt Krabbé. Waarna applaus van het filmpubliek, dat vrijwel voltallig de discussie bijwoont.

Edwin de Vries beantwoordt een kritische vraag over het orthodoxe milieu waarin hoofdrolspeelster Laura Fraser als au pair terecht komt. Had een filmmaker uit Nederland, waar weinig ultra-orthodoxen wonen, zich daaraan wel moeten wagen? 'We hebben niemand belachelijk willen maken', zegt De Vries. Krabbé: 'Alles, elk woord dat met religie te maken heeft, wordt hier op een goudschaaltje gewogen.'

Een vrouw valt hem aan op de keuze van Isabela Rossellini als de moeder in het orthodoxe gezin: 'Weet u dat haar grootouders met de nazi's heulden?' Krabbé, die hemel en aarde bewogen heeft om Rossellini voor de rol te strikken, zucht. Hij weet het. Krabbé heeft zich tijdens het maken van de film grondig verdiept in het jodendom. Zijn moeder is joods, hijzelf daardoor ook. Pas tijdens het maken van de film is hij er zich bewust van geworden. 'Thuis werd er niet over de holocaust gepraat. Te pijnlijk. Mensen waren nog slechts foto's, portretten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden