Kritiek op een interview en het plezier van voorspellen

De week van de hoofdredacteur

Thierry Baudet Foto Oof Verschuren

Het Baudet-interview

Felle kritiek klonk vorig weekeinde op ons interview met Thierry Baudet, dat deel uitmaakte van de Magazinespecial '2017 in 12 interviews'. Samengevat kwam de kritiek neer op drie punten: wij moeten geen podium bieden aan de praatjes van deze politicus, die groter wordt van te veel belangstelling; de vragen van de interviewer waren niet kritisch genoeg; er stonden 'glamourfoto's' bij.

Ten eerste: natuurlijk moeten wij een politicus onderzoeken die in 2017 uit het niets in de Kamer is gekomen en sindsdien is uitgegroeid tot een bedreiging voor Geert Wilders. Als de Volkskrant in een groot interview de opkomende Jesse Klaver portretteert, naar diens jeugd vraagt en hem afbeeldt in hemdsmouwen (hebben we gedaan), betekent dat niet dat wij voor Jesse Klaver zijn. Of we hem met dat interview helpen of juist niet, is een politieke overweging. Die maken wij bewust niet, wij oordelen journalistiek. Precies hetzelfde geldt voor Thierry Baudet. Wij hebben een open geest, zijn nieuwsgierig en laten iedereen aan het woord als het interessant is. Een krant die alleen mensen interviewt met wie de redactie het eens is, zou ik niet hoeven lezen.

Dan het interview zelf. Steffie Kouters, een ervaren en uitstekend interviewster (met als specialisme zelfverzekerde mannen), koos juist niet voor een politiek vechtinterview. Vragen als 'U bent toch een racist?' doen Baudet-haters misschien goed, maar er komt weinig interessants uit. 'Ik wilde dat karakter laten zien, wat er achter die overmoed zit', zegt Steffie. Ik vind dat dat goed gelukt is. Baudet toont zichzelf als een ijdel, megalomaan en vroeger eenzaam jongetje, dat zich snel verveelt met zijn opeenvolgende vriendinnen en misschien ook al gauw weer met zijn politieke avontuur. Ja, de timing voor een psychologisch interview was niet ideaal, net na de ophef over zijn ontmoeting met een racist (toen was het interview al gedrukt). Maar ik vond deze aanpak informatiever dan het obligate confronterende interview. Voor de goede verstaander was het juist kritisch. In het huidige gepolariseerde klimaat zien mensen dergelijke subtiliteit snel over het hoofd. Maar het zou een vergissing zijn als wij in reactie daarop dan ook maar eenduidiger, primitiever en meer volgens een goed-fout-schema zouden gaan werken.

Ten slotte de foto's, van Oof Verschuren. Die pasten uitstekend bij het poseursportret dat Steffie schilderde, ik vatte ze bijna ironisch op. Volgens sommigen mag je iemand met de verkeerde denkbeelden kennelijk uitsluitend zakelijk, lelijk of klein afbeelden. Maar wij doen niet aan dat soort beeldpropaganda - anti of pro. Wij wilden de persoon onderzoeken.

Interviewer Steffie Kouters Foto Maarten Remmers

2018

Vooruitblikken op het nieuwe jaar zijn per definitie onzinnig, omdat het altijd anders loopt. Voor 2008 én voor 2016 voorspelde de Volkskrant dat Hillary Clinton president zou worden. Waarom ik dan toch altijd met plezier koffiedikkijkerij lees als dat hele boekwerk van The Economist met de pompeuze titel The world in 2018? Omdat voorspellen - uiteraard met een stevige korrel zout te nemen - een leuke manier is om het heden te analyseren. Wij hebben de afgelopen jaren bij het voorspellen een beetje gezwalkt tussen het ernstige (soms wat te voorzichtig) en het satirische (leuker, maar soms wat absurd, zoals toen Rob Vreeken voor 2015 voorspelde dat IS-leider Al-Baghdadi met gladgeschoren kin een shoarmazaak in Den Haag zou openen). We hebben besloten de twee te scheiden. Vorige week kreeg u de satire van de Betrouwbare Mannetjes. In Zaterdag van vandaag vindt u de redactionele voorspellingen. Dichter bij de educated guess die u van specialisten mag verwachten, maar frivool genoeg om prikkelend te zijn. Ik hoop dat u er zin van krijgt in het aanstaande nieuwsjaar. En dat we elkaar in 2018 in goede stemming terugzien. Gelukkig Nieuwjaar!

Reageren? p.remarque@volkskrant.nl

Redactieblog Wilt u de hier besproken artikelen lezen? Zoek in onze app voor tablet of telefoon naar 'redactieblog' of ga naar Volkskrant.nl/redactieblog.

Foto Bas van der Schot
Meer over