Krimpende schijven

Harde schijven in computers lopen snel vol, hoe groot ze ook zijn. Het lijkt wel of er iets bestaat als De wet van de krimpende schijven....

Vroeger, in de grijze oudheid van computers, moesten programmeurs zuinig zijn met schijf- en geheugenruimte omdat die schaars en duur was. Ze vonden het een uitdaging om hun programma zo klein mogelijk te houden. Zo kon een tekstverwerker ontstaan van minder dan een halve Mb (die in minder dan één seconde na de start klaar stond voor werk). Nu is die belemmering verdwenen want schijfruimte is er voldoende. En gelukkig is die intussen ook aanzienlijk goedkoper geworden.

Een importeur van harde schijven weet zich nog te herinneren dat hij een jaar of vier terug een harde schijf verkocht van één gigabyte tegen een prijs van ruim vierduizend gulden. Een gigabyte is duizend Mb en dat is voldoende om drie jaargangen redactionele tekst van de Volkskrant op te zetten. Per Mb kostte die schijf destijds vier gulden. Nu ben je voor één Mb zestig cent of minder kwijt.

De prijzen van harde schijven zijn in korte tijd dus scherp gedaald. De concurrentie is heviger geworden hetgeen dwingt tot verlaging van de prijzen, maar tevens hebben de fabrikanten van harde schijven manieren gevonden om met hetzelfde materiaal meer te doen, waardoor de produktiekosten worden gedrukt. Gevolg is een prijsdaling over de hele linie en een algemene tendens tot uitbreiding van de capaciteit van harde schijven. Een schijf van 800 Mb zit bijna standaard in een nieuwe pc en 1,2 gigabyte is al normaal.

Vaak komt een grotere harde schijf goedkoper uit per Mb dan een kleinere. Bijvoorbeeld - prijzen kunnen variëren - een harde schijf van 630 Mb kost 55 cent per Mb en een van 850 Mb 52 cent. De prijzen per hele schijf liggen al lang onder de duizend gulden. Een schijf van 850 Mb doet rond de 400 gulden ex btw en een van ruim een gigabyte komt uit op 500 gulden.

Overigens verdient het aanbeveling goed rond te kijken voor je een harde schijf koopt voor inbouw. In de verkoop variëren de bytes wel eens. Er is bijvoorbeeld een verschil tussen de capaciteit van een ongeformatteerde en een geformatteerde schijf. In het eerste geval gaat het om de totale opslagcapaciteit van een schijf, inclusief de ruimte die nodig is om het besturingssysteem zijn werk te laten doen, bijvoorbeeld om bij te houden waar de files opgeborgen zijn op de schijf. De geformatteerde capaciteit geeft aan welke ruimte netto overblijft nadat het besturingssysteem klaar is met het ding (geformatteerd is); in feite dus de ruimte die de gebruiker vrij ter beschikking staat.

Het lijkt niet raadzaam zelf harde schijven in te bouwen of bij te plaatsen. Er zijn nogal wat dingen waar je rekening mee moet houden. Bijvoorbeeld dat een wat ouder besturingssysteem (of liever de bios) een grote harde schijf niet altijd herkent, dat de schijf altijd geformatteerd en soms in partities moet worden ingedeeld, en als je een schijf bijplaatst naast je huidige schijf dat je aan moet geven wie de baas van de twee is. Komt nog bij dat je niet al te nonchalant om kunt gaan met de elektronica aan boord van zo'n schijf, die nogal gevoelig kan zijn voor statische elektriciteit. Daarom: láát hem inbouwen.

Meer ruimte in de pc maakt niet altijd blij. Voor je het weet, kom je om in de chaos. Je moet van tevoren goed overwegen hoe je de schijf zo indeelt dat je de weg kunt vinden in de bestanden. Ik heb eens iemand gezien die al zijn documenten had opgeborgen in dezelfde map als de programma-onderdelen van zijn tekstverwerker. Het was een onoverzichtelijke brij geworden. Je kunt beter een aparte map maken voor brieven, rapporten, memo's en dergelijke en die gescheiden houden van de map met het programma waarmee je die teksten maakt, zoals Word for Windows of WP. Dat geldt ook voor geluidsbestanden en plaatjes.

Het voordeel daarvan is dat je bestanden die je zoekt, makkelijker terug kunt vinden en dat je oude documenten veiliger kunt wissen zonder gevaar een onderdeel van je programmatuur weg te gooien. Ook het maken van een back up gaat eenvoudiger en sneller.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden