Krachtig gezongen hymne is halve werk

BRASILIA - Steeds meer teams zingen het volkslied uit volle borst mee dit WK. Groot is de kans dat ze daarbij zijn geïnspireerd door het Braziliaanse elftal, dat de hymne inzet om het publiek op te zwepen. En om de tegenstander van zijn stuk te brengen.


Maandag in Brasilia maakten de spelers voor het duel tegen Kameroen (4-1-winst) de inmiddels klassieke mars vanuit de catacomben. In optocht marcheerden ze het veld op, ieder met een hand op de rechterschouder van zijn voorganger. Het gebaar staat volgens verdediger Thiago Silva symbool voor de vriendschap in de ploeg: 'Een hand kun je aan iedereen geven, maar je schouder is er alleen voor echte vrienden.'


Na de mars volgt het hoogtepunt van de ceremonie, zeker wanneer het Braziliaanse volkslied volgens de FIFA-richtlijnen na exact 90 seconden stopt met spelen. Dat deerde de spelers en de 69 duizend fans ook in Brasilia niet: oorverdovend was het lawaai dat ze a capella produceerden.


Het ritueel ontstond vorig jaar bij de Confederations Cup, ook in Brazilië. Na de met 3-0 verloren finale zei de Spaanse bondscoach Del Bosque dat de thuisploeg al voor de aftrap de eerste dreun had uitgedeeld. Het massaal gedragen Braziliaanse volkslied maakte diepe indruk op de toen al tanende wereldkampioen.


Niet alleen de tegenstander, ook de Braziliaanse spelers reageerden geroerd. Neymar vocht voor het duel met Mexico tegen de tranen. Thiago Silva en doelman Julio Cesar hadden dat tegen Kroatië al gedaan, zozeer waren ze getroffen door het eendrachtige gezang.


Dankzij één boze blik van de keeper weet de selectie sinds de Confederations Cup dat ze maar beter kunnen blijven meezingen als het bandje met O Hino Nacional Brasileiro is uitgespeeld.


Toeval of niet: steeds meer spelers laten zich dit WK horen tijdens afspelen van het volkslied. En dat terwijl de beginfase van het toernooi nogal zuinigjes was. De Britse krant The Telegraph zette de hymnen van alle 32 landen voor hun eerste WK-duel op een rij en de Britse krant concludeerde dat er nog een hoop aan de zangkracht van de spelers schortte.


Natuurlijk voert Brazilië de ranglijst aan. Op de veertiende plaats staat het Nederlands elftal, 'dat beroemd mag zijn om zijn totaalvoetbal, maar een aantal hopeloze zangers heeft'. Omdat toonvastheid minder zwaar weegt dan eensgezindheid, staat Oranje nog wel in de middenmoot. Hoewel Nigel de Jong het Wilhelmus nooit meezingt.


Veertiende, het is nog altijd een stuk beter dan Ivoorkust. Dat kreeg de laatste plaats toebedeeld, vanwege zijn 'verveelde, lusteloze en ongeïnteresseerde' opvoering voor het duel met Japan. Die beoordeling was waarschijnlijk hoger uitgevallen als The Telegraph het duel met Colombia had afgewacht: Serey. Hij huilde tijdens de hymne tranen met tuiten.


Omdat, zo werd later beweerd, zijn vader een paar uur voor de wedstrijd overleden zou zijn. Onzin, zei Serey: 'Mijn vader is overleden in 2004. Ik huilde uit fierheid mijn land te kunnen dienen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden