Koss raakt zijn groene jasje alweer kwijt

Bij het uitzwaaien van Marc Hodler als IOC-bestuurslid, hij treedt terug naar de nederige functie van gewoon lid van het Internationaal Olympisch Comité, gebeurt er deze woensdagochtend iets vreemds....

Iedere volger denkt daarbij onwillekeurig aan het corruptieschandaal, waardoor Salt Lake City de Olympische Winterspelen van 2002 binnenhaalde en waarna de olympische beweging, in 1999, een schoonmaakactie zonder weerga beleefde. Het blijkt anders te zijn.

Rogge verwijst zonder dralen naar veel eerdere momenten uit de veertig jaar oude bestuurlijke loopbaan van Hodler, een oude man die door zijn gebogen gang gebukt lijkt te gaan onder een zwaar verleden. 'Marc was het IOC-lid', zegt Rogge zonder een woord aan de oude Salt Lake-kwestie te wijden, 'dat het hevigst opponeerde tegen mijn voorganger Avery Brundage toen die de Olympische Winterspelen wilde afschaffen. Dankzij Marc, dames en heren collega's, zitten we hier.'

Hier is Salt Lake City, Utah, en de 113de IOC-sessie vindt plaats in het mooiste hotel in de stad. De IOC-leden hebben hun onderdak voor drie weken gevonden in hotel Little America. Aan de overzijde, in het anderhalf jaar geleden opgeleverde Grand America, een oord van dikke tapijten en fraaie kroonluchters, wordt dag na dag vergaderd.

De jaarvergadering van wat doorgaat als de machtigste sportbond ter wereld, geschiedt dezer dagen in recordtempo. Met zes uur voorsprong op het originele tijdschema kan dr. Rogge - ook wel betiteld als ridder Rogge - woensdag, tegen twaalven, de sessie sluiten.

De Belgische ex-zeiler is de man van het nieuwe gezicht, van de andere, de meer op discussie en transparantie gerichte sfeer van het IOC. Hem wordt aan het einde van de vergadering lof toegezwaaid door de oudste in jaren, door de oud-voorzitter van de wereldvoetbalbond, Joao Havelange.

De Braziliaan, berucht om zijn financieel getinte achterkamertjespolitiek, is bepaald geen gelijkgestemde, maar een andere orde vraagt nu eenmaal om een andere houding, zo beseft Havelange. Hij had Samaranch altijd de allerbeste gevonden, maar nu zal Rogge de allerbeste zijn, mogen we uit zijn toespraak vaststellen.

Veel is er veranderd in het IOC, maar veel is er ook niet veranderd. Voor oude leden wordt voortdurend een generaal pardon gehanteerd - de gereprimeerde Australiër Coles loopt weer frank en vrij rond - maar als het nieuwe leden betreft worden oude regels gehanteerd.

Wanneer oud-turnster Nadia Comaneci, met Fanny Blankers de grootste sportvrouw van de vorige eeuw, zich kandideert voor het IOC-lidmaatschap, dan wordt zij tamelijk formeel geweigerd omdat ze tegenwoordig, na haar vlucht uit Roemenië en haar huwelijk met de Amerikaan Bart Conner, over twee paspoorten beschikt. Deze regel valt even niet overboord te zetten, stelt de nieuwe kapitein vast.

Als Rogge tien nieuwe IOC-leden moet aanstellen, blijkt de vergadering voor negen mannen en één vrouw te hebben gekozen. De vrouw is Sandra Baldwin, van het in olympische kringen omstreden nationale comité van de Verenigde Staten. De gekozen mannen zijn soms van koninklijke bloede (zoals de Arabieren Tamin Bin Hamad en Abdul Aziz) en veelal op leeftijd. Gelukkig trekt de Britse olympische roeikampioen Matthew Pinsent (compaan van Steven Redgrave) de zaak nog enigszins in balans.

De afwezigheid van vrouwen is Rogge werkelijk een doorn in het oog geworden. Hij roept de Amerikaanse Anita DeFrantz van de vrouwencommissie van het IOC op nu toch haast te maken met de aanstelling van nieuwe vrouwelijke leden. De Italiaanse Manuela di Centa, een skiloopster, geeft het voorbeeld hoe vrouwen de mond kunnen roeren.

Zij is een kritische geest uit het atletendeel van het IOC, waaruit opvallend genoeg deze dag de Noor Johann-Olav Koss alweer afzwaait. Met de Russische skiloper Smirnov moet hij na drie jaar bestuursdienst plaats maken voor nieuwe, actieve sporters die op de laatste zaterdag van de Spelen zullen worden gekozen.

Koss goldt als het grote bestuurlijke talent onder de mondige sporters. Hij sprak in Sydney onomwonden over dopingzonden, het wangedrag van vele wereldbonden en Oost-Europese organiaties. Hij mag na de Winterspelen zijn groene IOC-jas, met vijf gouden ringen op de rug, alweer uittrekken. Hij zal een Amerikaan als James Easton, een man met een verleden in het Salt Lake-schandaal, zien aantreden als vice-president van het IOC. Zal er werkelijk zoveel veranderd zijn in het IOC?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden