Reportage snorfiets op rijbaan

Kort geding tegen de snorfietsmaatregel in Amsterdam overstemd met boe-geroep en gejoel

De maatregel die snorfietsers in Amsterdam verbant naar de rijbaan, kan bij een zitting over de kwestie op hevige reacties rekenen. Gedupeerden van de maatregel krijgen steun van vijf rijen dik joelende toeschouwers. ‘Ik laat me niet doodrijden door dat zooitje daaro!’

Snorfietsers moeten in Amsterdam voortaan op de rijbaan rijden, met een helm op Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Myra de Weerdt heeft een gehandicapte dochter van 12 jaar. Ze kan kleine stukjes lopen, maar fietsen lukt haar niet. De scooter biedt uitkomst. Elke dag zoeven moeder en dochter samen de hele stad door, naar school, naar de ijswinkel, naar de Hema of naar het museum. ‘Ik zet haar met die scooter hartstikke makkelijk overal af', zegt De Weerdt in de rechtbank in Amsterdam, waar dinsdag een kort geding diende tegen het verkeersbesluit dat snorfietsers (waar scooters onder vallen) in de hoofdstad voortaan tot de rijbaan zijn verbannen. ‘Voor geen goud ga ik daar met mijn dochter rijden.’

De Weerdt is samen met twee andere boze snorfietsers in beroep gegaan tegen het maandag ingevoerde verkeersbesluit van de gemeente Amsterdam. Daarmee wordt hun vrijheid beknot, zo betogen ze. En het levert ook nog eens een onaanvaardbaar risico op. ‘Mijn cliënt vreest echt voor zijn leven’, zegt de advocaat van een bejaarde man, die de zitting onderuitgezakt volgt. ‘Hij zegt: ik riskeer liever een boete dan dat ik het met de dood moet bekopen.’ De man zelf wil daar ook nog wel iets over kwijt. Hij weigert die verplichte helm ‘pertinent’, zegt hij met Amsterdamse tongval. ‘Ik laat me niet doodrijden door dat zooitje daaro!’

Petje op, jassen aan

Dat de verkeersmaatregel de nodige emoties oproept, blijkt niet in de laatste plaats door de houding van het publiek. Vijf rijen dik zijn ze toegestroomd om de eisers bij te staan. Onder de toehoorders bevinden zich opvallend veel jonge scooterrijders. Petje op, jassen nog aan. Ze laten geregeld van zich horen, met boe-geroep of juist instemmend gejoel. 

Als het eerste daverende applaus klinkt – nadat De Weerdt de woorden heeft uitgesproken dat snorfietsers ‘enorm in de maling worden genomen’ – maant rechtbankvoorzitter Gielen tot kalmte. ‘Ho, ho’, zegt hij. ‘Ik sta dit maar één keer toe.’ Hij zal nog verschillende keren moeten ingrijpen. Bijvoorbeeld als eiser Chantal Vlaanderen, in het bezit van een elektrische snorfiets, betoogt dat iedereen er ten onrechte vanuit gaat dat snorfietsers zich niet aan de maximumsnelheid van 25 kilometer per uur houden. ‘Die zijn er wel. Hier zit ik!’

Prompt schieten er vanuit de zaal allerlei vingers de lucht in. ‘Ik ook, ik ook’, klinkt het. Rechtbankvoorzitter Gielen krijgt van verschillende kanten het aanbod om hoogstpersoonlijk een rondje te maken op een van de buiten geparkeerde snorfietsen, die in sommige gevallen niet eens de maximumsnelheid kúnnen overschrijden. ‘Ik geloof jullie meteen’, zegt hij, terwijl hij zijn handen verwerend in de lucht gooit.    

Volgens de vertegenwoordiger van de gemeente, ook aanwezig in de zaal, blijkt uit allerlei wetenschappelijke onderzoeken dat de verkeersveiligheid toeneemt als snorfietsen voortaan op de rijbaan rijden. Onderzoeksbureau SWOV schat het aantal gereduceerde verkeersslachtoffers op 261 per jaar. 

Maar het onderzoek uit 2013 wordt in de zaal met hoongelach ontvangen. ‘Dat hele getal van 261 is een educated guess’, zegt Myra de Weerdt. ‘Er worden meer mensen doodgereden omdat er geen geld is voor een stoplicht.’

De gemeentevertegenwoordiger laat zich niet snel van zijn stuk brengen. Snorfietsen zijn door de nieuwe maatregel zichtbaarder, vervolgt hij op kalme toon. ‘De kans op ongelukken neemt daardoor af.’ 

Geel hesje

Chantal Vlaanderen, de vrouw met de elektrische snorfiets, wappert bij wijze van een antwoord met een geel hesje door de lucht. ‘We doen hier niet aan acties’, verzucht rechtbankvoorzitter Gielen. Maar Vlaanderen was niet van plan het hesje aan te trekken. Ze wilde alleen aantonen dat ze al die tijd al heel zichtbaar was op de weg. 

Haar slotbetoog over de invoering van een nieuw type snorfiets, de stadssnor (maximumsnelheid: twintig kilometer per uur), wordt door Gielen onderbroken met de woorden dat de uitspraak binnen zes weken volgt. ‘Discussies kunnen verder buiten de deuren worden gevoerd!’

Terwijl de verhitte zaal leeg stroomt, hijst een 12-jarig meisje zichzelf uit haar rolstoel om 
Myra de Weerdt een stevige knuffel te geven. ‘Goed gedaan, mam.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.