Kort Amerikaans

George W. Bush mag tijdens zijn campagne een journalist hebben uitgemaakt voor 'major league asshole', toch schrijven de Amerikaanse media duidelijk positiever over hem dan over Al Gore....

De onderzoekers bestudeerden in de maanden september en oktober 1149 verhalen over de twee presidentskandidaten in vier kranten, in acht televisieprogramma's en op vijf websites. Daaruit blijkt dat het duo er over het algemeen bekaaid afkomt. Van de items over Bush was 24 procent positief getoonzet. Gore moet het doen met een schamele 13 procent.

De Amerikaanse media hebben de traditie om in een apart commentaar, de endorsement, publiekelijk hun steun te betuigen aan een bepaalde kandidaat. Ook hierin loopt Bush voor op Gore.

De Republikeinse kandidaat krijgt vooral steun van plaatselijke kranten, zoals de grote dagbladen in zijn eigen staat Texas, de Times Picayune uit New Orleans, de Denver Rocky Mountains en The Chicago Tribune. Gore heeft met name het vertrouwen van landelijke dagbladen als The Washington Post en The New York Times.

Het karakter van de kandidaten vormt een belangrijk onderwerp in de endorsements. Kranten die Bush steunen, prijzen hem om zijn 'leiderschap' en om zijn 'belofte om eer en fatsoen terug te brengen in het Witte Huis' (The Washington Times). Gore heeft dan wel een onhandige campagne gevoerd, maar hij heeft veel meer politieke ervaring, zeggen de kranten die de Democraat steunen meestal zuinigjes.

Of de steunbetuigingen veel invloed zullen hebben op het stemgedrag van de Amerikaanse kiezers, valt te betwijfelen. Uit een studie gedaan tijdens de verkiezingen van 1996, blijkt dat slechts 29 procent van de lezers zich kon herinneren welke kandidaat zijn krant aanbevool.

Verkiezingsexperts moeten bij een nek-aan-nekrace als die tussen Bush en Gore hun toevlucht nemen tot alternatieve, 'wetenschappelijke' voorspelmethoden. De Los Angeles Times zette er een aantal op een rijtje.

Volgens de lengte-index gaat de kleine kandidaat, Bush, het afleggen tegen zijn langere Democratische tegenstrever. Dit was het geval in alle presidentsverkiezingen sinds de intrede van televisie. Behalve één: de kleinere Jimmy Carter wist Gerald Ford te verslaan.

Nog preciezer is de L.A. Lakers-maatstaf. In vier verkiezingsjaren won het Californische basketbalteam de nationale competitie en elke keer zegevierden de Republikeinen. Het succes van de Lakers dit jaar duidt op een zege voor George Bush.

De lengte van de damesrok is van oudsher een betrouwbare graadmeter van het politieke klimaat. In de negentiende eeuw, toen de Republikeinen dominant waren, sleepten de rokken over de vloer. Maar tijdens de Tweede Wereldoorlog, onder Franklin Delano Roosevelt, ging de roklijn snel omhoog. In de jaren zestig, onder Democraten John F. Kennedy en Lyndon B. Johnson, regeerde de minirok, maar tegen de tijd dat Richard Nixon werd gekozen kwam de lange rok weer in de mode. De laatste jaren is de roklengte weer gegroeid. Voordeel: Bush.

Volgens professor Tecce van Boston College verliest de kandidaat die het meest met zijn ogen knippert. Zijn 'Eyes wide shut'-theorie pakt gunstig uit voor Gore. Terwijl een ontspannen mens tien tot twintig keer per minuut knippert, zat Gore tijdens het eerste debat op een gemiddelde van 47. Bush maakte het echt te dol met zijn 82 knipperingen per minuut. Maar hij revancheerde zich in het tweede debat door slechts 28 keer per minuut met zijn ogen te knipperen, tegen Gore 35 keer.

Conclusie: ook de wetenschappelijke methode wijst op een nek-aan-nekrace.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden