Kopgroep

Etappe EK 2012 hebben we gehad, vanaf nu domineert de Tour de France in tijdschriftenland. Je kunt veel specials kopen. Tip: doe dat niet. Er is een kopgroep van twee.

De sportzomer gaat door. De tijdschriftensportzomer ook. Etappe EK 2012 hebben we gehad, vanaf nu domineert de Tour de France, drie weken lang. Rood is geel geworden. In de kiosk zijn de overwegend roodgekleurde EK-specials verdwenen, of ze liggen aangeslagen in een hoek. De Tourgele specials zijn vrolijk, omdat er nog verwachtingen zijn.


Maar er is meer dan een kleurverschil.


Plat versus heroïek. getatoeëerd versus gladgeschoren. Het verschil tussen bierglas en bidon. De EK-specials zaten in een wave van winnen, poule des doods, ego's, kliek zus kliek zo. Bobobestuurders die hoognodig vervangen moesten worden, die krankzinnige Balotelli, de zogenaamde PSV-trainerskliek. Tv-programma's vol roddel en achterklap en kleedkamerhumor. De meeste EK-specials waren op dezelfde manier ingevuld: 'alle' was het hoogste doel, alle wedstrijden, alle goals, alle overtredingen, alle rode kaarten. Las je de een, las je de ander, met de bekende uitzondering op de regel.


Na al die agressieve voetbalweken zijn de Tourspecials een verademing. Bartali, Hinault, Merkcx, Joop! Veel herinneringen. In ravijnen en in prikkeldraad vallen, hongerklop, man met de hamer, ontstoken ballen. Arjen Robben die zich het snot voor de ogen werkt? Van Persie die na een wedstrijd moet overgeven van ellende, en alleen nog maar wat kan stamelen?


Wielrennen is fysiek veel zwaarder dan voetbal, dus is er veel meer zichtbare ellende.


Natuurlijk deze week in elk Tourtijdschrift: alle schema's en alle winnaars van vorige jaren. Maar in tegenstelling tot voetbal is er veel meer ruimte voor historie. Waar Gesink rijdt, reed Joop. Waar Johnny Hoogerland valt, viel Wim van Est.


Je kunt veel gele specials kopen. Tip: doe dat niet. Er is een kopgroep van twee. Twee formules die ik op voetbalgebied niet zó uitgesproken zag.


Geweldig en volledig: het dikke Tour de France 2012 Pakket. Met landkaart, met speciaal korteverhalenboekje, met etappe-invulposter, met vier retroprints (Jean Robic!). Wel duur: 12 euro - 27 gulden voor degenen die Jan Janssen nog hebben zien winnen. Niet duur: het blad TourExpress. Boordevol vrouwenemotie. Alleen Nederlandse onderwerpen en 'geen dopinggedoe', zoals het voorwoord zegt. De dochter van Gerrie Knetemann, nog een andere dochter-van, broers-van, toffe Rini Wagtmans, zeven gesigneerde foto's, zeven herinneringen. Natuurlijk Dries van Agt, zó word je Tourmiss en het geheime liefdesleven van knecht Gert Jakobs. O ja, Gesink verdient 850 duizend euro per jaar. Past ook in de 'Hollandse' formule.


Straks, na de Tour, nog een etappe Olympische Spelen. Die moet het ook vooral van sentimenten en historie hebben. Omdat er weinig Hollands Heden is.


Kan nog net, sportzomer-bladenmakers.


Rob van Vuure


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden