Koopparadijs

Strikvraagje. Waar vind je de meeste winkelcentra? Veel mensen denken dan algauw aan de Verenigde Staten. ‘Land of the brave shoppers, home of the free spenders’, zoals een Amerikaanse kennis eens grapte, vrij naar haar volkslied....

Maar het zou me niets verbazen als de Chinezen de Amerikanen inmiddels gepasseerd zijn, qua malls. China is de laatste jaren ook wat koopdrift betreft aan een hardnekkige inhaalrace bezig.

Ik woon zelf toevallig vlak om de hoek bij een van de fraaiste exemplaren van het genre. De Brilliance West Mall was vijf jaar terug nog een modderige bouwput, nu is het een post-communistisch consumptieparadijs dat perfect past in de jonge buitenwijk Hongqiao, een deel van Shanghai waar in pittig tempo de ene na de andere nieuwe woonbuurt voor de groeiende middenklasse uit de grijze Yangtze-klei wordt gestampt.

Ons winkelcentrum draait nu drie jaar op volle toeren, en vooral in het weekend is het er druk, heel druk. Dan trekken onze buurtbewoners hun beste kleren aan om te kijken, te kopen en te flaneren. De Brilliance West biedt er ruimschoots gelegenheid voor: het winkelcentrum is van ’s ochtends tien tot ’s avonds tien open, zeven dagen per week.

Zelf kom ik er vaak om brood te halen bij een bakkerszaak die Croissants de Paris heet. Vers stokbrood, drie keer daags op locatie gebakken. En wie denkt dat Chinezen alleen rijst lusten, moet op zaterdagochtend komen kijken. De stokbroden – liefst rijk bestreken met knoflook en smeltkaas – vliegen de winkel uit.

De aantrekkingskracht van de Brilliance West schuilt voor een deel in het knusse ontwerp. Op een zonnige dag waan je je er bijna op een Italiaanse piazza, met winkels die vier etages hoog met balustrades rond een open binnenplein zijn gegroepeerd.

Op het plein hangt een dorpse sfeer, door de bankjes, een vijvertje, een podium en wat terrasjes. Zeker als de vele opa’s en oma’s de openbare ruimte bevolken met de kleinkinderen die door Chinese tweeverdieners aan hun naschoolse zorg zijn toevertrouwd. Hangjongeren? Niet in de Brilliance West.

Op een mooie zaterdagavond tref je er wel een vrouwenkoor uit de buurt. Of een modeshow voor senioren, met Shanghaise dames van zekere leeftijd, heur haar in glanzend permanent, die hun mooiste zijden qipao showen. En altijd staat op het grote tv-scherm Shanghai TV aan.

De winkels zelf? Verzin het en het is er. Van Centurymart (een Chinese hypermarkt met eigen ophaalbusdienst) tot Hola (de Taiwanese Bijenkorf), reisbureaus, lingeriewinkels, karaoke en fitness. En veel restaurants natuurlijk, plus gratis parkeren met de nieuwe loyaltycard.

Het is een stille revolutie, al die kooplust. Amper dertig jaar geleden was hier nog amper iets te krijgen: in Mao’s nadagen mocht je als familie al blij zijn als je aardse bezit bestond uit een naaimachine en een fiets van het merk Forever. Ze hebben veel in te halen, de mensenmassa’s die in het weekend naar China’s kooppaleizen trekken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden