Kooi

Of hij ooit een positieve dopingtest had weggemoffeld, vroeg Sven Kockelmann aan het begin van Eén op Eén, het nieuwe (vier)dagelijkse interviewprogramma, aan oud-UCI-voorzitter Hein Verbruggen.

Aanklager Kockelmann vervolgde zijn requisitoir: 'Verdonkeremaand?'

'Onder de tafel proberen te houden?'

Verdachte ontkende, met een beslist: 'Nooit.'

Je verwacht het niet.

Verbruggen wordt er al tijden van beschuldigd dat hij in 1999 het dopinggebruik van Lance Armstrong onder tafel had helpen vegen. Dat had die laatste zelf gezegd. Maar Armstrong 'liegt', zei Verbruggen nu koeltjes.

Voor niet-ingevoerden in de wielersport was het onderwerp wat lastig te volgen (en lang niet altijd even interessant), maar duidelijk was dat Sven doorvroeg.

Ook naar de bekende weg: 'Dus u hebt nooit tegen hem gezegd: dit is een probleem voor mij, we moeten samen iets bedenken, we gaan dat rapport antedateren?'

'Nooit.'

'U hebt geen valsheid in geschrifte gepleegd?'

'Geen corruptie?'

Ondanks dat machteloze krachtsvertoon maakte de eerste aflevering al snel duidelijk: Eén op Eén is een aanwinst op een tijdstip (20.30 uur) waarop journalistiek was weggezakt. Nu is er een livegesprek met een 'actuele gast', zonder publiek of andere tafelgasten, dat zo te zien niet per se hoeft te behagen.

Het treffen met Verbruggen leverde dan weinig concreet resultaat op, het was vanaf het eerste moment spannend, en met 20 minuten kort genoeg om niet te vervelen. Dat belooft wat, zeker wanneer ook Eva Jinek, met wie Kockelmann alterneert, dit zelfde type interview weet neer te zetten.

Wel is het ook nog wennen. Aan die behalve clichématige ook wat wonderlijke titel bijvoorbeeld. De bedoeling is duidelijk, maar vanwaar die hoofdletter van de tweede 'Eén'? Dat zou enkel passen voor een programma op Nederland 1 (zoals in TweeVandaag, dat bij de verhuizing werd omgedoopt tot EenVandaag).

Onwenniger is het decor. De totaalshots bieden zicht op een wat lachwekkend circustafereel, met de belichting van de spelshow Lotto Weekend Miljonairs: geel licht tegen een paars-blauwe achtergrond. De reusachtige bolconstructie zal wel een verbaal kooigevecht moeten symboliseren. In het midden van de arena zetelen de gladiatoren op een glazen plateau, om een ronde groen glazen of kunststof tafel.

Het mooie: bij dit type kruisverhoor is het de beeldtaal die spreekt. Svens gevechtshouding bestaat uit een licht gebogen hoofd, zijn wapens zijn een priemende oogopslag en scherpe tong.

Het beeld toonde een goedbepakte interviewer die bezwoer dat hij die hele stapel boeken vóór zich op tafel ook echt had gelezen, tegenover een zelfverzekerde, rustige en beheerste Verbruggen, die met Moszkowicz-achtige dictie ('Ik begrijp dat u een beetje l'avocat du diable speelt') volhardde in zijn ontkenningen en uit zijn dossier wat brieven toverde die Kockelmann gerust mocht publiceren - wat ondanks de belofte niet gebeurde op de website.

Misschien is Verbruggen een meesterlijk acteur, maar de leugendetector sloeg maar niet uit.

Waar Kockelmann inzette op een snelle start, liet hij zijn tegenstander vlak voor het einde demarreren. Verbruggen won de eerste etappe.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden