Koningszetels en Spartaanse badkuipen

Alles komt terug, maar de jaren zestig doen dat wel heel prominent. Als u wellicht overweegt dat vierkanten bijzettafeltje met wengé-blad en een frame van verchroomd staal bij het oud vuil te zetten, dan zit u in de verkeerde trend....

Dat tafeltje hoort namelijk niet op de stoep maar past weer helemaal in huis. Het is immers de combinatie van donker hout en verchroomd staal die, samen met andere trends uit de jaren zestig, overheerst op de Woonbeurs, die tot en met zondag in de Amsterdamse RAI wordt gehouden.

Toch wordt de mode van toen niet achteloos gekopieerd. Zo zien we in de gedroomde eetkamer van ontwerpster Maroeska Metz weliswaar een stoel met een bekleding die schijnbaar zwaar synthetisch is maar in werkelijkheid uit paardenhaar bestaat. De bijbehorende tafel oogt met zijn donkere, gevlamde blad zéér fineer maar Metz gebruikte, heel modern, de bedreigde exotische houtsoort coromandel.

Ook in de keuken is de eenvoud misleidend. Een interieurtje van, zeg, het merk Bulthaup, bestaat thans niet meer uit een simpel aanrecht met een sobere gootsteen, nee, Bulthaup staat voor 'een fascinerend concept van een keukeninrichting die bevrijd is van inbouwconstructies'. Dat betekent: verrijdbare units, uitgerust in roestvrij staal, aluminium en gezandstraald glas - een klein formaat hotelkeuken dus eigenlijk.

Maar vergissen we ons misschien? Heeft de lichamelijke verwennerij zich daadwerkelijk verplaatst van de huid naar de buik? De Woonbeurs ruimt veel plaats in voor proeverijen, stalt keukens uit die het idee van keukenblokje overstijgen. En dan heeft een aantal ontwerpers zich ook nog gebogen over de vijf beste manieren om een tafel te dekken.

In de ene setting, zoals die van Paul Linse en The Frozen Fountain, eet je op een kussen aan een tafel die af en toe blauw oplicht. In de andere tafelschikking, van de Larense Tuinkamer, zit je heel decadent in een achthoek van koningszetels rondom een koperen(!) dis. En dan zijn er dus nog die paardenharen stoelen van Metz.

Vergissen we ons andermaal? Is het gefrunnik met droogboeketten, mandjes, kandelaars en gammele kasten verleden tijd - in weerwil van hetgeen het blad Ariadne ons wil doen geloven? Misschien is de Woonbeurs niet representatief, maar feit is dat de sobere Japanse stijl de toon zet.

En dan moeten we het toch ook nog even over Jan des Bouvrie hebben, die zijn eerste complete woning te Almere gaat bouwen. De modelwoning is zonder franje bedacht in wit, grijs en donkerbruin. Het bad op pootjes is door Des Bouvrie ook al ontdaan van zijn tierelantijnen. Je baadt nu in een kuip op een houten onderstel.

Maar Des Bouvrie moet oppassen. Om de hoek in de Amstelhal is zijn runner-up te vinden. Piet Boon. Hij deinst er niet voor terug om huizen te bouwen en ook nog een behoorlijke keuken af te leveren. Hij vergast ons op een langwerpige open haard waar de vlammetjes door de witte kiezelstenen lekken. Een prettige afleidingsmanoeuvre voor het geval de kok zijn dag niet heeft.

Boon bouwde op de beurs het huis van VT Wonen en raadde ons aan de badkamer te bekijken. Van tegels houd ik niet, had hij gewaarschuwd, van soberheid wel. Dus zagen we een gladgestreken betonnen kuip, zo eentje waar je twee schapen in onder kunt dompelen. De wastafel is een langwerpige, tja, trog, met kranen bestemd voor mannenknuisten. Koper, zink, lood.

'Ik vind dit wel heel Spartaans, liefje', was het commentaar van een bezoekster met kind. Maar als we geen getrut willen, dan komen toch vanzelf uit bij Piet Boon?

Jaap Huisman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden