Koningsgezind Wallonië blijft trots op Albert

Zondag volgt prins Filip zijn vader Albert op als koning. Hij had zijn kroning graag met een groot feest gevierd, net als Willem-Alexander. In België moet een koning echter terughoudend zijn. Om het Café République in Luik te behagen, maar ook het Grand Café Royal in Tongeren.

Eerst willen ze niets zeggen. Ze praten niet graag slecht over hun koningshuis. Maar het moet hen van het hart, dus praten ze toch, al willen ze hun naam niet geven. 'Zondag is een trieste dag voor de monarchie', zeggen de twee blonde dames, allebei jonge zestigers. Ze kijken er diep ongelukkig bij.


De twee zitten op het terras van Café République in Luik, elk met een witte martini. 'Prins Filip is niet oud genoeg voor het koningschap', zegt de ene. Ze corrigeert zichzelf - Filip is immers al 53 jaar. 'Hij is niet rijp, bedoel ik. Ik had liever zijn zus Astrid op de troon gezien.'


De andere: 'Maar we blijven koningsgezind, hoor. We zullen zondag zeker naar de plechtigheid kijken, al was het maar voor de mooie jurken.'


Het leek een leuk contrast: op reportage in Café République in Luik, waar de klanten - ondanks de republikeinse naam - vermoedelijk allemaal koningsgezind zouden zijn. De grote meerderheid van Wallonië is nu eenmaal voorstander van de monarchie. Die zouden de troonswisseling wel uitbundig vieren.


Maar het valt tegen met de feestvreugde in Luik. Het terras van Café République - een verwijzing naar Frankrijk, niet naar een politieke voorkeur - zit inderdaad vol royalisten. Ze vertellen trots dat koning Albert II vroeger prins van Luik was en dat hij als baby in Luik aan het volk is voorgesteld. Ze prijzen hem als 'cement van de natie' en 'brug tussen Vlaanderen en Wallonië'. Een buffer tegen het Vlaamse separatisme.


Geen van hen heeft thuis echter een Belgische vlag uithangen. En geen enkele van hen is van plan om zondag de feestelijkheden in Brussel bij te wonen, al zijn er goedkope treinkaartjes. Ze volgen het wel op televisie.


Officieel luidt het dat ze te oud zijn om naar Brussel te gaan, het is te druk, te warm, ze konden hun vlag niet vinden, het raam zit te hoog. Maar zouden de gemengde gevoelens over Filip (die hier overigens als 'Philippe' bekendstaat) niet ook een rol spelen?


Sommigen op het terras zijn ervan overtuigd dat Filip zijn verlegenheid als koning snel zal overwinnen, maar er zijn er evenveel die zich zorgen maken. 'Filip is een lieve jongen, maar hij heeft zijn grenzen', zegt Pierre Somville (71), gepensioneerd filosofieprofessor, in een hoek van het terras.


Koningsgezind is Somville zeker. In het bovenste knoopsgat van zijn vest draagt hij trots een rood knopje: een koninklijke onderscheiding. Toch trekt ook hij niet naar Brussel. Zijn beschrijving van de plechtigheden daar is even subtiel als pijnlijk: 'een poging tot feest'.


Dame van in de zestig op het terras van Café République.


De Walen hebben het beste voor met de monarchie, maar over 'Philippe' koesteren ze gemengde gevoelens.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.