Koning Indurain buigt voor 'n kale oude burger

De 134 wielrenners die nog meedoen aan de Tour de France, worden vanmiddag om half zes verwacht in Pamplona, hoofdstad van Navarra....

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

HAUTACAM

Het zou mooi zijn als na aankomst het volgende gebeurt in Pamplona: de renner met rugnummer één trekt zijn schoentjes uit, verwijdert het rugnummer van zijn shirt, pakt een microfoon en zegt: 'Parijs is ver weg en het blijft ver weg. Ik sta hier op mijn geboortegrond en blijf hier. Nooit meer heimwee naar Navarra' Hij pakt zijn fiets en rijdt de stad uit, terwijl de avondzon de Pyreneeën voor één keer geel kleurt.

De zestiende etappe van de 83ste Tour de France op dinsdag 16 juli 1996 was een requiem voor een zwaargewicht. Miguel Indurain Larraya was gistermiddag een oude, veel te grote man die op de beklimming van de Hautacam werd gelost door een oude, kale man die de laatste jaren slechts zijn achterwiel had mogen kussen. Daarna werd hij tot overmaat voorbij gereden door een oude, muisachtige man die meestal al thuis zat als hij in een gele trui over de Champs Elysees reed. Miguel Indurain Larraya werd gisteren 32 jaar.

Vijf jaar achtereen won Miguel Idurain de Tour de France en in het jaar dat iedereen rekende op zijn zesde zege ging twee keer iets vreselijk mis. Door kou en honger bevangen moest hij anderhalve week geleden al zijn concurrenten laten gaan in de beklimming naar Les Arcs. Maar de Tour was weer op temperatuur gekomen en de grote inhaalrace naar Pamplona kon beginnen. Maar op de eerste de beste berg boog de koning voor de burgers met wie hij altijd het beste voor had. Ze namen niet langer genoegen met de kruimels. Ze wilden het brood.

De 83ste Tour de France zou de geschiedenis in gaan als de ronde waarin Miguel Indurain historie zou schrijven. Hinault, Merckx en Anquetil wonnen vijf keer de Tour. Hij zou ze de uit de geschiedenisboeken verwijderen, maar vijf moet een magisch getal zijn.

In 1966 zou Anquetil zijn zesde Touroverwinning behalen. Het mocht niet zo zijn. Op 11 juli regende, hagelde en stormde het. Anquetil, die al in een uitzichtloze positie was gemanoeuvreerd, stapte af. Kou op de maag, constateerde de Tour-dokter. Geen zin meer, meenden de volgers.

In 1975 zou Merckx zijn zesde Touroverwinning behalen. het mocht niet zo zijn. Met de gele trui al om de schouders kreeg hij in de zeventiende rit een klap op zijn lever van een toeschouwer. Op de eerste dag in de Alpen reed Bernard Thevenet hem van de eerste plaats.

'Je kunt niet populairder zijn dan na een nederlaag', zegt Merckx daarover deze maand in Sport International. 'In plaats van me uit te jouwen, begonnen de mensen te applaudisseren. Het merendeel van de mensen is meer voor de verliezer. Maar ik was liever minder populair geweest door de Tour te winnen.'

In 1986 beloofde Bernard Hinault dat hij zou afzien van zijn zesde Touroverwinning. Het mocht zo zijn, maar Hinault deed alles om die belofte te breken. Hinault had zich voorgenomen dat jaar zijn Amerikaanse ploeggenoot Greg LeMond aan de overwinning te helpen, maar deed in de praktijk alles om dat te voorkomen.

In de Pyreneeën greep Hinault het geel, in de Alpen gleed de trui om de schouders van LeMond. Op de Alpe d'Huez gingen ze samen over de finish. Hinault ging iets eerder over de streep en stak de arm van LeMond in de hoogte als was hij zijn opvolger. Maar in de daaropvolgende dagen keek LeMond na het opstaan eerst in de klerenkast om te kijken of de gele trui er nog wel hing.

In 1996 zou Miguel Indurain zijn zesde gele trui winnen, de Tour maakte er speciaal een ommetje voor naar Navarra. Maar het zal niet zo mogen zijn. Op de Hautacam verloor Indurain de kans op zijn zesde gele trui. Hij berustte erin, alsof het onvermijdelijk was. 'Zo'n dag komt een keer.'

Iedereen wilde weten of het zijn laatste Tour was. 'Ik heb er twaalf gereden. Ik weet nog niet wat ik hiervan moet denken. Eén ding is zeker: ik word nooit meer beter dan ik geweest ben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden