Kom op man, Alexander!

Hou toch op met dat gepieker en gemiezemuis, aan de slag!

Bert Wagendorp

Fascinerend interview met Alexander Pechtold, zaterdag in NRC. De ondervrager was vier keer langs geweest bij de leider van D66, om erachter te komen wat hij en zijn partij Nederland hebben te bieden.

Dat je daar vier sessies voor nodig hebt, is natuurlijk al een veeg teken. Dat moet toch in een kwartiertje zijn uit te leggen als het goed is.

Zeker door Alexander Pechtold, eloquentste der parlementariërs, winnaar van de Duidelijketaalprijs en politicus die charisma koppelt aan intelligentie – dat zie je ook steeds minder.

Het probleem van Nederland is duidelijk, volgens Pechtold. ‘Het politieke systeem is uitgewoond.’ Sterker: ‘Het systeem is echt kapot hoor, we staan aan de afgrond.’ Duidelijk.

Nu nog even uitleggen wat D66 daaraan gaat doen.

Precies, het systeem veranderen. Maar dat ligt sinds de komst van Wilders gecompliceerd, zegt Pechtold. Geert wil namelijk bij voorkeur ook het hele politieke systeem omverkegelen. En daarom moet Pechtold het juist verdedigen – het kapotte systeem dus, waarmee we aan de afgrond staan. Los zo’n dilemma maar eens even op. Pechtold: ‘Zo gemakkelijk is de situatie niet hoor. Er is wel wat meer aan de hand in dit land.’

Even kort samenvatten: 1. Het systeem is kapot; 2. Wilders wil het systeem nog kapotter maken; 3. D66 moet het systeem verdedigen; 4. De situatie is niet gemakkelijk; 5. Er is wel wat meer aan de hand in dit land.

Pechtold klinkt hier al een beetje wanhopig en dat wordt er in het vervolg niet beter op.

Tijdens bezoek nummer drie – hij heeft dus even tijd gehad om na te denken – vraagt de interviewer nog maar eens naar het alternatief van D66.

Na wat heen en weer gepraat komt de aap uit de mouw: ‘Weet je, misschien tref je me op een moment dat ik het ook niet meer helemaal weet.’

Ja hallo. We zitten met een kapot systeem en we staan aan de rand van de afgrond, hoor. Ik vind twijfel een teken van intelligentie, maar je wilt toch niet het existentiële drijfzand van de praatgroep anno 1976 weer terug.

‘Weet je, ik weet het niet meer helemaal, weet je.’

De leider van een politieke partij die geen idee heeft hoe hij zelfs maar moet begínnen de door hemzelf op de agenda gezette problemen op te lossen? Dan moet je misschien maar weer burgemeester worden.

Het wordt nog erger. Over zijn politieke strategie: ‘Ik voer oppositie naast het kabinet.’

Precies zeven geciteerde regels verderop: ‘Dus dat praatje van daarnet, dat ik oppositie voer naast dit kabinet (…), ik weet niet of ik dat nog wel vind.’ Pechtold heeft staande het interview besloten zelf weer initiatieven te gaan nemen.

Zat er iets in de thee? Had mevrouw Pechtold spacecake geserveerd of zo? Binnen acht zinnen de hele politieke partijstrategie overboord! Wat is er aan de hand met die lui? De een kondigt trots aan dat hij weer met zijn handen gaat wapperen, de ander geeft eerlijk toe dat hij de weg kwijt is. What’s next? Het is een gekkenhuis aan het worden.

Pechtold zegt nog dat hij net zo’n katalysator wil zijn als Obama, maar de voorzitter van de korfbalclub wil tegenwoordig ook Obama zijn, iederéén wil Obama zijn, dus je moet met iets anders komen.

Kom op man, Alexander! Hou op met dat gepieker en gemiezemuis. Aan de slag. Iemand moet dat politieke systeem opblazen en die grootbek van een Wilders ervan langs geven.

Twee mooie klusjes voor jou. Ja? Akkoord.

Nou, kijk ’ns aan. Was dat nou zo ingewikkeld?

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden