Kogels, benzine en eten, dat moet naar het front

Zijn munitie, benzine en warme maaltijd krijgt de Amerikaanse soldaat die voor Bagdad ligt via een 600 kilometer lange aanvoerroute....

Van onze verslaggever Stieven Ramdharie

Dagelijks, om precies te zijn. Nog eens duizenden anderen zorgen ervoor dat elke dag vijf miljoen liter water over een afstand van zo'n zeshonderd kilometer wordt vervoerd. Nee, deze Golfoorlog-veteraan baalt niet echt dat hij al maanden zijn loodgietersbedrijf moet inruilen voor de 425ste Transportation Company in Irak.

Pottebaum: 'Dit kan een jaar gaan duren voor mij. Ik doe het omdat ik geloof in onze missie.'

Met de zeventig ton zware Abrams-tanks rollend door de straten van Bagdad, per uur zo'n tweehonderd liter benzine opslurpend op volle snelheid, heeft de oorlog dit weekeinde wederom een nieuw logistiek hoogtepunt bereikt.

Nu tienduizenden militairen de hoofdstad insluiten, staan de logistieke eenheden weer voor een zware opgave. Hoe bevoorraad je een ruim honderdduizend man sterk leger wiens aanvoerlijnen zo ver zijn uitgestrekt? 'Onze logistieke routes zijn in oorlog nog nooit zo lang geweest', erkent majoor David Accetta van het 3rd Corps Support Command, de logistieke eenheid die belast is met de bevoorrading van de troepenmacht. 'Logistiek is de levensader van het slagveld', betoogt majoor Gene Warren. 'Zeker in deze operatie is logistiek cruciaal.'

'Amateurs praten over strategie, professionals over logistiek', zo luidt het credo van de bevoorraders van het Amerikaanse leger. Maar ook zij zijn de afgelopen weken flink op de proef gesteld. Na de verhalen over mariniers die van slechts een in plaats van drie maaltijden moesten leven en de guerrilla-aanvallen op de bevoorradingskolonnes, kwam het zaterdag in Bagdad opnieuw tot een incident.

De hele wereld kon zien hoe een Amerikaanse soldaat, notabene tijdens de inval, van zijn pantserwagen klom, snel voedsel weggriste van een kraampje en weer instapte. Had hij honger of wilde hij, na al die legermaaltijden verpakt in plastic, gewoon een keer wat anders eten? Central Command nam het uren later op voor de logistieke jongens.

'Ze verrichten een Herculische taak', aldus directeur operaties Victor Renuart. Wat cijfers over wat elke dag wordt vervoerd: zo'n 330 duizend maaltijden, ruim vierduizend ton munitie en twee miljoen ton aan materieel.

Alleen al de Derde Infanterie-divisie, twintigduizend man sterk, heeft dagelijks tweehonderd tankwagens met brandstof nodig. Elke soldaat moet negen liter water per dag drinken. Gemiddeld heeft een bataljon van meer dan vijfhonderd man een half miljoen stuks munitie nodig, zoals kogels en granaten. Warren: 'Wat je op CNN ziet, zijn de vooruitgeschoven gevechtseenheden. Ver daarachter komen wij. Een divisie kan niet opereren zonder ons.'

Het komt niet vaak in beeld wat er nodig is om zo'n strijdmacht draaiende te houden. Van Koeweit tot Bagdad ligt de woestijn bezaaid met mobiele 'verzamelplekken', vierkante kilometers groot, waar de gevechtseenheden worden bevoorraad met benzine, voedsel, water en munitie.

'Onze grootste klus is de brandstof en munitie naar het front te brengen', zegt Warren. 'Alles is gericht op die oorlogskracht. Hoe actiever de eenheden zijn, hoe meer ze nodig hebben. De aanvoerroutes, die steeds worden gewijzigd, moeten ook veilig zijn. Als de wegen vol zijn of afgesloten, leggen we wegen aan. Dat doen we dagelijks.'

Een apart verhaal blijft het eten. Elke soldaat heeft recht op zo'n drie Meals Ready to Eat (mre's), de plastic zakken met daarin onder andere een warme maaltijd, crackers en chocola. Maar als soldaten er minder dan drie krijgen, hoeft dat volgens Warren geen probleem te zijn.

'Ik heb nog nooit gezien dat iemand drie mre's per dag at. Elk pak bevat zo'n vijfduizend calorieën.' Veel soldaten, die de mre's 'Meals Refused by Ethiopians' noemen, lusten ze niet. 'Ik probeer zoveel mogelijk uit de buurt van die zakken te blijven', zegt korporaal Neal Morgan. 'Ze zijn bedoeld om je draaiende te houden. Meer niet.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden