Koers CDA

HIJ KREEG van de partijgenoten uit de afdeling Brabant te horen dat hij maar beter een maand voor de Statenverkiezingen op vakantie kon gaan....

Jaap de Hoop Scheffer is formeel de leider van het CDA, maar hij is niet de baas in huis. De afdelingen Limburg, Brabant en Gelderland komen in opstand tegen de partijtop in Den Haag. Het partijbestuur vecht op zijn beurt het politieke primaat van de fractie en haar voorzitter aan.

Om zijn zin te krijgen moet De Hoop Scheffer zijn toevlucht nemen tot het uitspreken van veto's en het dreigen met opstappen. Het lijkt zijn enige troef: als je niet doet wat ik wil, loop ik weg - en dan is er helemaal niemand meer die de wagen uit het moeras kan trekken. En dus sloten fractievoorzitter en partijbestuur maandagavond een zoveelste wapenstilstand.

Ondertussen overtuigt De Hoop Scheffer ook al niet in het debat met zijn collega's Rosenmöller, Dijkstal of Melkert. Hij mist de retorische gaven om het stuurloze gezwabber van zijn fractie te maskeren. De ene keer doet de CDA-fractie mee met GroenLinks (dat - net als in de vorige kabinetsperiode - feitelijk de oppositie aanvoert). Het paarse kabinet laat de arme medemens immers hopeloos in de steek. Bij de volgende gelegenheid is het CDA er als de kippen bij om Kok en Zalm te verwijten dat ze zich rijker rekenen dan ze zijn. Het paarse kabinet voert dan ineens geen streng financieel beleid.

Het ontbreekt De Hoop Scheffer bovenal aan de innerlijke overtuiging, aan een eigen koers die respect afdwingt bij partijgenoten, politieke tegenstanders en kiezers. De Hoop Scheffer durft niet rechts te zijn, maar hij schrikt er ook voor terug om links te zijn. Het gevolg is dat noch zijn overwegend rechtse kiezers, noch de veelal linkse partijkaders hem echt vertrouwen.

Kok en Bolkestein en indertijd Lubbers dwongen respect af doordat ze bij tijd en wijle dwars tegen de meerderheid van hun partij in hun standpunt tot gelding brachten. Dat konden ze doen omdat ze een directe band met hun kiezers hadden opgebouwd. Maar waar is het (christen-democratisch) appèl dat De Hoop Scheffer op het electoraat doet?

De tijd dringt. De Hoop Scheffer moet eindelijk uit zijn schulp kruipen. Dat is niet alleen een belang van zijn partij. Het politieke klimaat van Nederland is meer dan ooit gebaat bij een krachtige oppositie. Want keer op keer blijkt bij elk politiek conflict dat het kabinet-Kok II de regeringsfracties controleert, in plaats van dat het parlement de regering ter verantwoording roept.

De enige die van de Provinciale Statenverkiezingen een politiek evenement kan maken is Jaap de Hoop Scheffer. Hij heeft niets te verliezen - en een wereld, inclusief Brabant, te winnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden