Koen

Koen Verweij reed zaterdag drieduizendste van een seconde te langzaam om ook in duizendsten gelijk te eindigen met de dekselse Pool Brodka, waarna hij wellicht met een voorsprong van ééntienduizendste seconde het goud voor zich had opgeëist.


Naarmate het niveau in een sport stijgt, worden de verschillen in de top kleiner. Uiteindelijk zal ook de 10 kilometer schaatsen worden beslist met éénmiljoenste seconde verschil, waarna de nummer twee aan Bert Maalderink moet uitleggen waar hij die tweemiljoenste seconde die hem van goud scheidt 'heeft laten liggen'.


Vele generaties Verweij mondden uiteindelijk uit in Koen Verweij, olympisch schaatser. Gods fokprogramma maakte van hem de perfecte 1.500-meterman. Uit de genenpoel kwam Koen Verweij tevoorschijn, de man die woont in de 1.500, die de 1.500 eet, slaapt en drinkt, Mister Schaatsmijl - zo moest het zijn sinds het begin der tijden of in elk geval de IJstijd.


Hij was vroeger een beetje een losbol, maar dat heeft hij achter zich gelaten. Koen Verweij is volwassen geworden. Hij trainde zich vanaf de zomer een slag in de rondte en volgens mijn dochter werd hij de laatste tijd niet meer tot in de kleine uurtjes in het nachtleven van Alkmaar gesignaleerd. Hij eet gezond, rookt niet, vermijdt drugs en slaapt in Sotsji bij Ireen Wüst op de kamer.


Hij fietste in alle rust van het olympisch dorp naar de ijsbaan, zijn schaatsen vers geslepen, de kromming perfect, de vertrouwde afgetrapte schaatsschoenen, het schaatspak als gegoten, de spierspanning optimaal, de geest gereed.


Verweij wist wat Brodka had gereden en dat hij voor de zekerheid het best een strakke 1.44'er op de klokken kon zetten. Hij fietste zich volgens plan warm, zette de juiste muziek op zijn oren en verscheen tot op de seconde nauwkeurig op het ijs om in te rijden. Hij was uit bijgeloof niet naar de kapper geweest, was lekker gemasseerd en had de gouden rit tot in detail keer op keer gevisualiseerd, mét winnende rondetijden en de eindtijd op het scorebord met '1' erachter.


Vanaf de tribunes werd hij krachtig aangemoedigd, coach Kemkers wees hem steeds de juiste baan en zijn tegenstander reed hem niet ondersteboven op de wissel. Verweij versnelde in de bochten en gaf rake klappen op het lange eind, hij deelde de rit in en bouwde hem op, het verval verliep volgens plan en ook met verzuurde benen bleef hij op de techniek letten. Meer kun je als topschaatser niet doen, niet geven, niet meehebben, niet zijn.


Je kunt op een perfecte dag alles perfect doen maar toch vierduizendste tekortkomen op Brodka, de Poolse brandweerman. Zo is het schaatsen, zo is het leven. Je pijnigt je hersenen met de vraag waar je het hebt laten liggen, maar je zult het antwoord nooit vinden, want er is geen antwoord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden