Knutselen met de V, een voldoende voor Rutte en een nieuwe man in Moskou

De week van hoofdredacteur Philippe Remarque.

Hilde Harshagen en Lisa Klaverstijn. Beeld
Hilde Harshagen en Lisa Klaverstijn.Beeld

Studio V

Toen ik vrijdagochtend de lift uitstapte, liep ik op tegen een manshoge gele Volkskrant-V. Daar schrik ik niet meer van. Sinds we het katern V lanceerden is het op zaal vaak een gezellige knutselboel: de V-cover en andere illustraties worden hier met de hand geproduceerd. Net als ze bij ambachtelijke chips beweren, maar dan echt. Toen we als naam de V uit het Volkskrantlogo kozen, zei de beoogde chef en geestelijk vader van het katern, Chris Buur, dat we de V dan ook elke dag groot op de cover moesten zetten. Ik verklaarde hem voor gek: dat zou binnen twee weken vervelen. We zijn nu vierenhalf jaar verder, we hebben de V 3d geprint, in oude foto's geplakt, uit een schapevacht geschoren, in handen van optredende artiesten op Lowlands gedrukt, in auto's gekrast, tussen apen gehangen, als hondenpenning gemaakt, in tuinkers geknipt, in (nep) huid gesneden, op de Ziggo Dome geprojecteerd en door maquettebouwer Marc Visser in alle materialen tussen goud en karton laten vervaardigen. Ik word er nog elke dag vrolijk van, en ik hoop u ook. Deze week begon met een echte V in handen van actrice Marieke Heebink vlak na het winnen van de Theo d'Or, en eindigde met een V in zonnebloempitten, gebaseerd op het kunstwerk Sunflower Seeds van Ai Weiwei. U kunt V-covers bekijken op Tumblr, eronder staat altijd 'Studio V'. Een etiket voor een ongrijpbaar creatief proces van bedenkers en makers. De voornaamste coverartiest stel ik hier aan u voor: beeldredacteur Hilde Harshagen, op de foto gebogen boven de camera. Rechts ernaast studio V-pijler Lisa Klaverstijn.

V in zonnebloempitten, gebaseerd op het kunstwerk Sunflower Seeds van Ai Weiwei. Beeld
V in zonnebloempitten, gebaseerd op het kunstwerk Sunflower Seeds van Ai Weiwei.Beeld

Haagse nieuwsbrief

Het was de week van Prinsjesdag en de algemene beschouwingen, hoogtijdagen van onze democratie en hard werken voor politiek redacteuren. Vandaag maakt Frank Hendrickx de balans van de week op. Op prinsjesdag gaven we de ministers rapportcijfers. Toen we daar vorig jaar mee begonnen, mopperden sommigen dat het kinderachtig was. Maar een traditie is zo gevestigd: nu lijkt het alweer vanzelfsprekend. Ik vind het een pakkende manier om over het kabinet en de politiek te vertellen. Lees de spitse stukjes bij de cijfers en oordeel zelf. Ook interessant: in een publieksenquête vroeg opiniepeiler Peter Kanne Nederlanders ook om een cijfer. Ik vind onze journalisten al streng, maar het publiek bleek nog lagere cijfers uit te delen: waar wij de premier een 6,5 gaven, hielden de Nederlanders het op een 5,5. Ik heb deze week ook met genoegen onze nieuwe Haagse nieuwsbrief gevolgd, die rond 17 uur op onze site/app verschijnt. Op losse toon praat chef politiek Raoul du Pré of een van zijn collega's ons mensen buiten de kaasstolp bij over wat er die dag speelt. Als de ICT-goden ons gunstig gezind zijn, kunnen politiek geïnteresseerden die nieuwsbrief binnenkort ook per e-mail ontvangen.

Olaf Koens

Donderdag nam ik het eerste exemplaar in ontvangst van het boek waarmee Olaf Koens zijn correspondentschap in Rusland afsluit: Oorlog en Kermis. Een dag ervoor had Olafs laatste stuk in de krant gestaan. Hij wordt Midden-Oosten-correspondent voor RTL-nieuws in Tel Aviv. De camera lonkt. Ik neem mijn verlies, maar kon het niet laten hem in mijn toespraak voor te houden dat schrijven toch het ware is. Zeker voor iemand die zo goed is in het observeren en levendig weergeven van het juiste detail. Olaf had, nog afgezien van zijn grote journalistieke prestaties aan het Russisch-Oekraiense front, een geweldig oog voor de geestige en menselijke kanten van de eeuwige Slavische onvolkomenheid. Ter troost voor mij (en u) was Tom Vennink op de boekpresentatie: bij NRC talentvol gebleken en binnenkort onze nieuwe Moskou-correspondent. Hij is pas 25, maar dat was ook de leeftijd waarop Olaf Koens, en ikzelf lang daarvoor, in Moskou begonnen. Ik kijk ernaar uit, zult u begrijpen, met vaderlijke gevoelens en een vleugje nostalgie.

Olaf Koens. Beeld Sanne De Wilde
Olaf Koens.Beeld Sanne De Wilde
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden