Knuffelknut

e


Er zijn plekken op internet waar je beter niet kunt komen. Er schijnt een filmpje te circuleren van Knut de ijsbeer, waarop je kunt zien zien hoe hij op een rots rondjes staat te draaien, een hartaanval krijgt, in het water valt en sterft.


Dat filmpje moet ik zien te vermijden als ik midden in de nacht rondzwerf tussen Funda, Telegraaf.nl en de site van Brinja, mijn favoriete blogster. (Brinja is een Deense vrouw die een poppenhuis aan het bouwen is dat gemodelleerd is naar haar eigen huis. Ze naait bijna dagelijks een nieuwe pofbroek voor haar dochter Vilja, en ze nuttigt allerlei gezonde, prachtige maaltijden, en van dat alles zet ze foto's op internet.)


Brinja is beter voor mij dan een dode Knut.


Daarom begrijp ik de honderd Knutliefhebbers wel die naar de Zoo in Berlijn zijn getogen, en daar hebben gedemonstreerd tegen de directeur, omdat hij van plan is om Knut op te zetten en tentoon te stellen in de dierentuin. Nou ja, van plan; de plannen zijn al in werking gesteld. The New York Times, die het uitgezocht heeft, rapporteert dat Knuts vel er al afgehaald is. (Sorry, Knutfans. Ik wist niet hoe ik het anders moest verwoorden.)


Maar ik begrijp de directeur ook. Heb je eindelijk een schattig wit ijsbeertje in je Zoo, met bijpassende fotogenieke verzorger (de verzorger, weet u nog, was die leuke, gevoelige man met die paardenstaart), en dan 1. wordt dat ijsbeertje binnen de kortste keren groot en vaal, 2. sterft de verzorger met de paardestaart op te jonge leeftijd en 3. sterft vervolgens de ijsbeer ook nog eens op te jonge leeftijd. Terwijl je waarschijnlijk in China duizenden knuffelknutjes had laten maken, waar je, als directeur, nu mee blijft zitten. Goede raad is duur. Die knuffels zet je dus straks in een speciaal winkeltje naast de vitrine met opgezette Knut. Dan kunnen mensen een herinnering aan een beroemde beer kopen van wie ze net het lijk hebben bekeken.


Daarmee is het rijtje beroemde lijken die tevens functioneren als goedlopende toeristenattractie weer iets langer geworden - Mao, Lenin, Knut. In dat rijtje staan is toch niet gek, zou je tegen de boze Knutfans willen zeggen, die nu dagelijks met knuffelknutten, waxinelichtjes en bloemetjes in de Zoo rondhangen om hun punt te maken.


'Je zet je dode huisdier toch ook niet op?' had een ontzette Knutfan tegen een verslaggever gezegd. Nee, maar je dode legende wel.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden