Knappe tekst in fraaie variatie op Kaïn en Abel

Theater..

De twee broers zijn tot elkaar veroordeeld. Moeder is dood. Vader heeftde benen genomen. De oudste kan moeilijk anders dan voor de jongste zorgen.Die heeft namelijk nogal wat uitgehaald in het verleden en is dikwijls deweg kwijt. Senior verzorgt hem met tegenzin. Dan duikt de vader ineens op.Doodziek. En alles verandert.

Roel Adam schreef voor Huis aan de Amstel Tot jij mij ziet,geïnspireerd op het oude verhaal van Kaïn en Abel. Zo heten ze ook, debroers. Maar het stuk gaat daarnaast ook over verkniptefamilieverhoudingen. Twee zoons, hunkerend naar een vader. De oudste wasaltijd de bonte hond, kreeg nooit waardering, terwijl de jongste werdgekoesterd.

Vooral dat verschil wordt pijnlijk duidelijk in de regie van JaapSpijkers. Vader is de grote boosdoener, maar ook een katalysator. Als hijmet Sue, die voor hem zorgt, in zijn kielzog verschijnt, breekt de beerlos. Alle conflicten raken in een stroomversnelling. Met Kaïn, die hij nogsteeds negeert, terwijl hij Abel, de jongste, omarmt. En ineens begrijp jemet terugwerkende kracht waar de afrekening van Kaïn uit voortkomt.

Roel Adam schreef een knappe tekst die regelmatig associaties oproeptmet stukken van Pinter. Ook hier schopt een buitenstaander de dagelijkseorde in de war. En Sue is, net als Ruth in De Thuiskomst, hoer,verzorgster, moeder en zus tegelijk. Ze is de wijste, maakt zichzelfonmisbaar: doet de juiste dingen op het juiste moment. Maria Kraakmanspeelt haar rol voorbeeldig.

Tjebbo Gerritsma is een prachtige Kaïn: ruwe bolster, blanke pit. Eenstoere bonk, altijd miskend, die alles voor zijn jongere broer overheeft.Terwijl Sanne den Hertogh de beweeglijke, ongrijpbare Abel is die zeallemaal niet meer op een rijtje heeft. Zijn grilligheid contrasteert mooimet de zwaardere motoriek van Gerritsma: de twee acteurs zijn volkomen aanelkaar gewaagd.

De oude vader die steeds slechter ziet en alleen de dood nog in de ogenkan kijken, blijft in zijn eigen gezin uiteindelijk de outcast. Dries Smitsgeeft hem iets te veel heftigheid mee, waardoor de rol af en toe afglijdtnaar sentimentaliteit. Maar dat is een smetje op een fraaie, heftigevoorstelling waarmee Spijkers, vooral bekend als acteur, toont dat hij ookals regisseur zijn mannetje staat.

Marian Buijs

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden