Kloepoek

JEAN-PIERRE GEELEN

et kroepoekraadsel. Dat is het aardige van Keuringsdienst van waarde: dat het je voor vragen stelt die nooit in je waren opgekomen. Hoe komen de partjes van mandarijnen in blik zo gaaf en glad? Wat zijn eigenlijk de bospaddestoelen uit de Unox-zakjes 'bospaddestoelensoep'?

En nu was er dus ineens ook een latent kroepoekraadsel, bleek donderdag in een nieuwe aflevering op Nederland 3. Het consumentenprogramma ging op zoek naar 'het geheim van de kroepoek'.

Alleen het woord 'kroepoek' al. Een onomatopee, volgens tv-kok Lonny Gerungan. Het vergt enige fantasie en welwillendheid om het krakende geluid bij het doorbijten te vertalen in 'kroepoek', maar vooruit.

We kennen de lange plakken van de Chinees. Maar hé, dat is nou gek: Chinezen eten geen kroepoek. KvW bracht het als een uitgekookte onthulling, maar die liep in de huiskamer van deze kijker stuk op verbazing. Over de onwetendheid van de KvW-redactie. Wie zijn vaderlandse geschiedenis een beetje kent, weet immers dat de Chinees om de hoek zelf thuis ook nooit nasi rames, gado gado of rijsttafel heeft leren eten. Het zijn poldervarianten op 'Indische' gerechten, als gevolg van het koloniale verleden van Nederland bijeengebracht op de menukaarten van elke Chinese Muur of Blauwe Lotus die Nederlandse dorpen en steden herbergen. Grote plakken, want dat hoorde bij 'de Chinees' die in Holland groot werd om zijn forse porties voor weinig geld. Ons benne zunig, en de vis werd toch al zo duur betaald.

Een ander deel van 'het geheim van kroepoek' bleek te bestaan uit de vraag hoe het gemaakt wordt. Het komt ongebakken in grote dozen op zeecontainers Nederland binnen, meldde KvW met opnieuw kinderlijke verbazing. Nooit in een toko wezen kijken, kennelijk.

Conform de eigen huisstijl belde KvW met willekeurige lieden met oosterse tongval, vermoedelijk eigenaren van toko's of restaurants -glappig. Niemand wist waar de ongebakken plakken eigenlijk uit bestaan. Maar ja, welke vakkenvuller in de Albert Heijn kan klakkeloos vertellen hoe Zaanse mosterd gemaakt wordt?

Een vrouw dacht: garnalen en veel meel. Dat bleek te kloppen.

KvW toog ervoor naar Indonesië en stuitte daar op Denny, kroepoekfabrikant. En dat was nou toevallig: 70 procent van zijn afzet ging naar Nederland. Het bedrijfje viste de garnalen zelf op, vermaalde ze met tapioca-meel tot pasta die wordt gestoomd en in grote plakken gesneden. Klaar. Precies zoals tv-kok Lonny het voordeed, al mengde hij er ook nog wat knoflook door. Niets geheimzinnigs aan dus eigenlijk.

Behalve dan dit: er gaan te weinig garnalen in de fabriekskroepoek. Dat vond Lonny, wiens eigen plakken veel roder zagen van de gebakken garnaal, en dat vond zelfs fabrikant Denny. 'Onze' kroepoek uit de supermarkt bestaat dus vooral uit meel, en is voor de ware Indo niet te vreten. Maar hier maalt niemand erom - niets aan de hand dus.

Keuringsdienst van Waarde verhuisde van de NTR naar de KRO. Twee vaste makers (Teun van de Keuken en Roland Duong) vertrokken naar de VPRO. Moeilijk te zien of het ermee te maken heeft, maar deze aflevering was meer meel dan vis. Na consumptie bleek het netto uitlekgewicht een stuk lager dan de verpakking beloofde.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden