Kleurrijk zooitje

Het verschil tussen de scènes van The Thief of Bagdad die in Engeland en Amerika zijn opgenomen is direct te zien: de Hayes Code, de strenge Amerikaanse censuur, schreef voor dat de actrices hun topjes tot bovenaan dichtknoopten.

Niets wees er tijdens de productie van The Thief of Bagdad op dat de fantasyfilm in december 1940 zou uitgroeien tot een onvervalst kassucces in de Amerikaanse bioscopen. De ambitieuze remake van het gelijknamige Hollywoodsucces met Douglas Fairbanks uit 1924 begon met de Duitse Ludwig Berger aan het roer, maar producent Alexander Korda bleek zo ontevreden over diens regie (Berger keek nauwelijks naar de peperdure sets en richtte zich volledig op de acteurs), dat hij de Brit Michael Powell vroeg de film over te nemen. Berger weigerde in eerste instantie op te stappen, waardoor actiespecialist Powell een aantal scènes verplicht met hem samen regisseerde. Om de verwarring voor de rest van de cast compleet te maken, werd de Amerikaan Tim Whelan ingeschakeld om de overgebleven vechtscènes te regisseren. Vanwege het begin van de Tweede Wereldoorlog verhuisde de set bovendien van Engeland naar Amerika, waardoor ook producent Korda en de Amerikaan William Cameron Menzies een deel van de regie op zich namen. De productionele chaos ontpopte zich uiteindelijk tot een kleurrijk zooitje: prachtig hoe Bagdad anno 1940 werd geschetst als een volstrekt exotische, mythische stad, waar een vliegend tapijt, een door de lucht galopperend paard, een reuzengeest uit een fles en belegen romantiek om voorrang vechten.


The Thief of Bagdad (Ludwig Berger en anderen, 1940)


Eén, 14.05-15.45 uur.


Kids in da Hood

(Catti Edfeldt en Ylva Gustavsson, 2006) Het 9-jarige Afrikaanse weesmeisje Amina is met opa naar Zweden gevlucht. Wanneer opa sterft, ontfermt een berooide muzikant zich over het arme kind. Amina sluit vervolgens vriendschap met de leidster van een jeugdbende. Op Cinekid 2007 werd Förortsungar, zoals de oorspronkelijke titel van deze onverdroten Zweedse feelgoodfilm luidt, bekroond met de Cinekidleeuw voor beste publieksfilm en de Dauphin d'or voor beste familiefilm.


Nederland 3, 15.30 uur.


A Thousand Years of Good Prayers

(Wayne Wang, 2007) Jarenlang vochten regisseur Wayne Wang en schrijver Paul Auster, die nauw samenwerkten aan de bescheiden filmklassiekers Smoke en opvolger Blue in the Face, een schijnbaar onbeduidend ruzietje uit. Vier jaar geleden maakte Auster een eind aan de vete door als juryvoorzitter van het filmfestival in San Sebastian Wangs aardige drama A Thousand Years of Good Prayers te bekronen tot beste film. Het verhaal over een oudere Chinese heer die zijn dochter in Amerika bezoekt is de opmaat voor een ietwat brave maar zorgvuldig vertelde beschouwing over diepgewortelde cultuur- en generatieverschillen.


Canvas, 21.40-23.00 uur.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden