'Kletsen onder het eten: knoeien onder het eten'

Vrouwen knoeien met eten omdat ze onder het eten met alles bezig zijn, behalve met eten...

Alle vrouwen die Jan Koster (48, Maastricht) persoonlijk kent, hebben de merkwaardige eigenschap dat ze niet kunnen eten of drinken zonder knoeien. Jan heeft vastgesteld dat dit komt omdat vrouwen hun vork of lepel over een relatief grote afstand naar de mond navigeren, waar mannen hun hoofd gewoon boven het bord houden.

Navraag door Jan onder de vrouwen in zijn omgeving leverde de verklaring op dat vrouwen niet goed boven het eten kunnen hangen aangezien ze daarbij door hun

borsten worden gehinderd. Jan is niet overtuigd, ook dames met kleine cupjes knoeien dat het een aard heeft, constateert hij. Hoe zit het dan wel in hemelsnaam?

'Vrouwen knoeien meer dan mannen omdat ze in stijl aan tafel zitten, rechtop dus', antwoordt Theo ten Dam (64, Eibergen). 'Mannen zitten met het hoofd voorover aan tafel alsof ze uit een voederbak eten en lopen dus minder risico te knoeien.' Bij Theo thuis doet mevrouw Ten Dam trouwens al 39 jaar achtereen elke dag haar schort pas aan als ze aan tafel gaat, teneinde haar goeie goed niet onder te knoeien.

Haar 'kleine B-cup', schrijft Yvonne van Garling uit Zoetermeer, zit haar niet in de weg als ze dineert, en toch gaat er in haar geval geen maaltijd voorbij of er zit eten in haar kapsel, op haar kleding en op het tafelkleed. Haar vriendin, met eveneens een B-cup, lijdt aan dezelfde tafelmanieren. 'Ik wijt het aan het feit dat de meeste mannen slechts één ding, of hooguit twee, tegelijk kunnen doen. Mannen bestuderen het bestelde, geven hun waardering (4-10), eten in meestal rap tempo en kunnen in principe wel met disgenoten praten, mits zij even kunnen pauzeren voor het snijden en het metselen van het eten. Zij zijn dus geconcentreerd bezig. Wij vrouwen willen kletsen onder het eten, naar buiten kijken, zien wie er nieuw binnenkomt, kijken wat voor figuur en kleding die mensen aan hebben, en of er sprake is van een legaal of illegaal samenzijn. En dan kan het snel fout gaan met het dirigeren van voedsel van het bord naar een mond die meestal nooit stilstaat.'

Marjolein van Trigt kent van haar kant alleen maar aandoenlijke kerels die eigenlijk niet zonder een slabbetje kunnen tijdens het eten. Logisch, vindt ze, want wie kent niet de significant mannelijke eigenschap om 'urenlang te zoeken naar iets dat zich net buiten het blikveld bevindt: een combinatie van gebrek aan concentratie, dromerigheid, verwardheid en een onontwikkelde motoriek.'

We denken ook nog over de vraag waarom het is dat vrouwen ingrijpende dingen met hun haar doen bij ingrijpende persoonlijke

gebeurtenissen als de geboorte van een kind of een scheiding.

Saskia Korenromp-Bouman (32, Tilburg) e-mailt dat net bevallen moeders er dikwijls de schaar in zetten om zich te beschermen tegen de grijpgrage babyhandjes. Daarnaast geeft het jonge-moederkapsel er zelf ook wel reden toe. 'Na de bevalling is het vaak dun, futloos en onhandelbaar.'

Debby (39, Oegstgeest) gelooft niets van dergelijke argumenten. 'Zodra vrouwen kinderen krijgen, knippen velen hun haar af. Ze zeggen dat het gemakkelijk is, maar onbewust is het omdat ze niet meer aantrekkelijk hoeven te zijn voor hun man; ze hebben immers hun kind. Gezellig dezelf de coupe als hun echtgenoot. Vreselijk!'

Tot slot ligt er nog de kwestie van Machteld (30, Rotterdam). Zij schrijft dat ze niet naar een documentaire over bijvoorbeeld jonge oorlogsslachtoffers kan kijken, zonder daar direct emotioneel van te worden. Dit in tegenstelling tot haar vriend. 'Heeft dit te maken met een m/v-verschil in emotionele zelfbeheersing, of is het iets anders?', wil Machteld weten.

'Ik denk niet dat vrouwen emotioneel instabieler zijn', antwoordt Trees Roose uit Haren. 'Vrouwen hebben wel een scherper vermogen om emoties te herkennen. Dat is, denk ik, evolutionair bepaald. Vrouwen hadden (hebben) als taak om de cohesie in de leefgroep te waarborgen door zorg voor kinderen (alert zijn op onlustgevoelens, verdriet, pijn) en aandacht voor

elkaar. Zodoende hebben wij een extra antenne voor gevoelens, die helaas wel een directe aansluiting heeft op de traanbuizen. Als ik bijvoorbeeld alleen al een reclame van Douwe Egberts zie (sneue krantenjongen komt verregend thuis en krijgt van pa een bakkie: thuis is waar koffie is), dan schiet ik al vol. De mannen bij mij in huis hebben dan nergens last van. Ik snap echt niet dat zij het droog houden. Ook bij romantische en dramatische films zit ik snikkend op de bank, terwijl de rest gapend toekijkt. Allemaal evolutie!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden