Kleine strateeg heeft alles onder controle

Hij is de solide middenveldmotor van Ajax en wil een voorbeeld zijn voor Curaçao. Dat kan door voetbal en vrolijkheid. Vurnon Anita (23): 'Je moet altijd blijven lachen, ook al zit het tegen.'

Bijzondere anekdote: bij gebrek aan voetbalvriendjes op Curaçao voetbalde Vurnon Anita met zijn hond Katja. 'Altijd in de tuin, wij twee samen. Katja was een grote hond, die me de bal afpakte en beschermde tussen de poten. Als ik de bal had, probeerde de hond die terug te veroveren.'


Hij lacht. Met Vurnon Anita in de buurt is de lach nooit ver weg.


Treffend is ook het verhaal over zijn ouders die, toen ze beseften dat de voetbalgekke jongen ook andere tegenstanders nodig had dan een hond, besloten te emigreren naar Nederland. Vurnon Anita woont nog bij zijn ouders in Maarssen. Ook zijn vader heet Vurnon. Pa is criticus en zaakwaarnemer van zijn zoon, die voor de tweede keer kampioen wordt met Ajax. Misschien morgen al, in Enschede tegen FC Twente, en anders volgende week.


Mooi toch, hoe ver ouderlijke liefde hem heeft gebracht? 'Eerst dacht ik: we gaan naar Nederland voor het voetbal. Mooi. Maar naarmate je ouder wordt, denk je vaker: mijn ouders hebben een grote stap gezet voor mij. Dat is heel mooi. Ik ben trots op mijn vader en moeder. Mijn vader is elke thuiswedstrijd in het stadion. Mijn moeder kijkt liever op tv.'


Na een wedstrijd komt Vurnon thuis en zit senior soms al op de bank. Pa geeft dan zijn mening. Ongezouten, maar met een glimlach. 'Hij heeft er verstand van. Hij heeft me begeleid sinds ik klein ben en weet van het spelletje.'


Je kunt stellen dat zijn leven zo is gelopen als hij droomde. Neem deze vrijdag. Anita zit pontificaal in de topsport ademende kantine van trainingscomplex de Toekomst. In de ene hoek geniet Jong Ajax de lunch, even verderop de A1. Anita, het motortje van de middenveld van het eerste elftal, eet normaliter achter de tussenwand van het spelershome. Het kampioenschap nadert. Ajax is weer blij.


Anita is geliefd. Hoe lang heeft trainer Frank de Boer niet lopen zoeken naar de juiste balans op het middenveld, dit seizoen? Totdat hij na de winterstop vond wat hij eigenlijk al had: Vurnon Anita dus. Hij dus in het midden; aanjagen, onderlinge afstand bewaken, tegenstanders oppikken en gaatjes dichten. Links strooit Janssen met passes, rechts dartelt Eriksen.


Afgelopen seizoen, in het jaar van de derde ster, eindigde Anita als centrale middenvelder, maar dit seizoen begon hij op de bank. Hij werkte zich weer in de ploeg als linksback, door de blessure van Boilesen, en was rechtsachter als vervanger van Van der Wiel. Uiteindelijk keerde hij terug op de plek waar hij was gebleven. 'Iedereen weet dat ik het liefst op die centrale positie speel.' Weer die lach.


Theo Janssen

'Natuurlijk was ik teleurgesteld. Vorig seizoen, vond ik van mezelf, had ik het goed gedaan. We werden kampioen en ik speelde bijna alles.' Toen kwam Theo Janssen. Die had meer reputatie, was van buiten, had een betere trap, meer creativiteit. Janssen was de beoogde controleur, maar echt lopen ging het niet. 'Je moet je dan zo snel mogelijk over de teleurstelling heenzetten en knokken. Ik ben niet iemand die naar de trainer stapt. Ik wil op het veld laten zien wat ik kan. Ik kwam altijd met plezier trainen en ik ben altijd blijven lachen. Dan zie je dat het goed komt.'


Anita is een rustige, opgeruimde jongeman. 'Het is belangrijk dat je goede mensen om je heen hebt. Dat zijn mijn ouders.' Zijn vader is tevens zijn zaakwaarnemer. 'Hij weet wat ik wil. Dat zaakwaarnemergedoe, eigenlijk heeft een speler dat niet nodig. Jij moet het doen op het veld. Mijn vader zit er bij elk gesprek bij. Hij doet wat ik zeg. Als ik nee zeg, is het nee.


'En je moet altijd blijven lachen, ook al zit het tegen. Ik lach om van alles, om iets wat op de training gebeurt of zo. Bijvoorbeeld als iemand op een rare manier wordt gepasseerd of valt, of als je de tegenstander afmaakt met doelpunten. Dan roep je dat ze er niets van kunnen.'


Hij straalt Caribisch plezier uit. Anita is geboren in Willemstad. Zijn ouders waren al eens eerder verhuisd naar Nederland, toen hij nog geen jaar was, om een betere toekomst voor de baby. Maar toen hij 6 was, keerden ze terug. 'Het thuisgevoel trok ze terug naar Curaçao.'


'Al mijn vriendjes waren hier. Ik vond het erg. Maar mijn ouders beslisten.' Zijn trainer bij de F-jes van Maarssen, Herman van Houten, zei 'dat mijn ouders konden gaan, maar dat ik bij hem kon blijven. Haha. Mijn ouders namen me mee, natuurlijk. Ik ben hun enige kind.


'Het schoolvoetbal leefde, maar honkbal is sport nummer 1 op de Antillen. Op een toernooitje in Santo Domingo, met twee jaar oudere jongens, werd ik uitgeroepen tot beste speler. Mijn ouders zagen dat ik talent had, terwijl ik wilde stoppen met voetbal. Honkbal was ook leuk. Na dat toernooi besloot mijn vader weer naar Nederland te gaan.'


Herman van Houten ving hem op met open armen, maar na één jaar moest hij Vurnon alweer loslaten. Toen kwam Ajax. 'Dat was een droom. Dan begint het echt. Dan merk je dat het een abnormaal hoog niveau is en dat je moet bijbenen. Vooral de eerste zes maanden had ik het moeilijk. Het spel was sneller, de jongens waren slimmer. Ze haakten pootje. Als jonge jongen deed ik dat nooit, en de hond ook niet. Dan lag ik steeds op de grond, terwijl anderen doorspeelden, want de trainer floot niet.'


Na zijn debuut in het eerste elftal op 16-jarige leeftijd, in een periode met veel blessures, moest hij weer jaren wachten. Dat is Ajax. De concurrentie is groot. 'Dan moet je blijven knokken, wachten op nieuwe kansen. Dat vereist veel van jezelf. Geduld opbrengen. Je kans komt altijd. Geen idee waarom, maar zo is het in het leven. Als je in jezelf gelooft, komt er altijd weer een kans.' Een keer wilde hij wel worden verhuurd, maar er was geen club die hem wilde. Best grappig, achteraf.


Want nu is hij de stuurman van Ajax, al blijft hij bescheiden. 'Ik ben verdedigende middenvelder en moet de controle houden op het middenveld. Ik was altijd een speler die controle hield. Als we achterstonden, vroeger in de jeugd, verscheen ik opeens voorin om het verschil te maken. Als we voorstonden, zakte ik terug om controle te houden. Dat zit in me. Ik probeer mensen om me heen neer te zetten.'


Is dat niet moeilijk tussen Eriksen, een van Europa's toptalenten, en Janssen, vorig seizoen de beste speler van de eredivisie? 'Als ik Theo iets moet zeggen, zeg ik iets tegen Theo. Hetzelfde met Christian. Andersom is het net zo. Als je wilt winnen, moet je het met elkaar doen. Meer lopen, iets terug lopen, dieper lopen, dat zeg je gewoon. Of simpel spelen. Dat gaat vanzelf.'


Straks is hij weer kampioen en wie weet mag hij mee naar het EK. Op vakantie gaat hij naar Curaçao, ook deze zomer. 'Ik heb veel familie daar. Het voelt als thuis.' Alle wedstrijden van Ajax zijn op tv, bij de stranden ook. Hij is de gevierde bink. 'Haha, zo kun je het zeggen.'


Het is opvallend dat Antilliaanse voetballers het steeds beter doen. Fer, Bacuna, Maduro, Van Aanholt, Fernandez, Willems en Benschop vallen op. 'Je kunt bijna een nationaal team vormen, maar het Nederlands elftal blijft toch het hoogst haalbare.'


Ze zijn voortrekkers voor Antillianen, die nogal eens in opspraak komen door aan drugs gerelateerde criminaliteit. Anita: 'Er zijn ook veel goede dingen te vertellen over Antillianen, dus dat doet pijn. Wij als voetballers werken hard om de naam van Curaçao hoog te houden. Ja, dat zit altijd in mijn achterhoofd, dat heb ik altijd tegen mezelf gezegd.'


Muziek

Hij kent genoeg mensen die afwijken van het rechte pad. 'Dan vertel ik ze om een voorbeeld aan mij te nemen, ook al kunnen ze die stap naar Nederland niet zetten. Ik vraag ze positieve dingen te doen op Curaçao. Dat hoeft niet als voetballer. Gewoon werken, een steentje bijdragen, dat is al genoeg. Het hoeft niet groot. Op hun beurt zeggen zij weer dat ik de naam van Curaçao moet vertegenwoordigen. Dat geeft mij een boost.'


In muziek vinden ze elkaar. Anita is ook rapper, met een eigen studio aan huis. Hij houdt van Lil Wayne, een ster. Zo'n rustige, bescheiden jongen als Anita kan zich verliezen in drieste teksten van stoere rappers. Hoe dat kan?


'Geen idee. Rap trekt mij. Met Leroy Fer en twee echte zangers van Curaçao (Ivanhoe Williams en Ir-Sais dVerse, red) zijn we bezig met een liedje, voor de vakantie. Mijn vers heb ik zelf geschreven. Het lied heet Sweet sweet.'


Hij lacht weer. 'Je moet het eigenlijk horen. Het heeft een gemengde tekst, Nederlands en Papiaments. Nee, het is nog niet klaar. Het gaat over de liefde. Ik hoop dat het aanslaat op Curaçao.'


Terwijl de gemiddelde mens langer wordt, verrijken telkens nieuwe 'onderdeurtjes' de top van het voetbal. Ook Vurnon Anita is zo'n kleine man die tot de beteren behoort. Hij is 1,68 meter volgens hemzelf, hoewel hij op de Ajax-website 1,67 lang is. Bij andere nationale topclubs vallen dit seizoen onder anderen op: Dries Mertens bij PSV (1,66), Jordy Clasie bij Feyenoord (1,69) en de iets grotere Adam Maher (1,74) bij AZ. De vorig jaar overleden techniekgoeroe Wiel Coerver zei altijd dat de kleine voetballer behendiger is aan de bal dan de grote. Hij is vaak sneller en beweeglijker, en gezegend met meer souplesse. De ogen zijn dichter bij de bal en de coördinatie is gemiddeld gesproken beter. De 'vlo' Messi (1,69) is, in navolging van landgenoot Maradona (1,68) al een paar jaar de beste voetballer ter wereld, terwijl ook spelers als Xavi, Iniesta, Sneijder en Agüero (allen 1,70) alsmede David Silva (1,72) tot de allerbesten behoren. 'Geen idee', zegt Anita op de vraag waarom hij zo klein is gebleven. In zekere zin kwam dat onverwacht. 'Ik heb me nooit zorgen gemaakt om mijn lengte. In de jeugd was ik een van de grootsten. Ik groeide als een van de snelsten, in de D-tjes en C-tjes. Maar toen ging opeens iedereen me voorbij. Soms is het lastig, maar hij maakt van de nood een deugd. Bij hoekschoppen dekt hij een van de palen af. En verder? 'Ik ben blij hoe ik ben en probeer er het beste van te maken. Als kleinere speler ben je snel bij de grond. Je wendbaarheid is groter, je snelheid soms ook. Draaien gaat makkelijk. Het heeft voordelen.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden